بازداشت صدها کارگر معترض به وضعیت معیشتی توسط کلان پیمانکار نفت
- در مواجهه با اخبار بحران و جنگ، چطور از خود مراقبت کنیم؟
- بازداشت صدها کارگر معترض به وضعیت معیشتی توسط کلان پیمانکار نفت!
قرارگاه خاتم الانبیا بنگاه اقتصادی یا ماشین چاپ اسکناس دستگاه سرکوب!
- ادامه یکشنبه های اعتراضی کارگران بازنشسته کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله مصوبه مزدی ضد کارگری شورای عالی کار، وضعیت نامناسب خدمات بیمه درمانی با تجمع مقابل اداره تامین اجتماعی شهرستان شوش
(شروع تجمع با یک دقیقه سکوت برای گرامیداشت یاد جان باختگان اعتراضات سراسری دی ماه 1404)
- تجمع اعتراضی جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران نسبت به عدم پرداخت مطالبات و وعده های توخالی؛فراخوان تجمع اعتراضی برای دومین روز متوالی
- ادامه اعتراضات کارکنان دفاتر تعاونیهای شهرستانی سهام عدالت کشورنسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی وبی خیالی صاحب منصبان با سفر به تهران برای چندمین بارو برپایی تجمع مقابل ساختمان وزارت اقتصاد و دارایی
- صدای حق خواهی جمعی از پرستاران استان اردبیل
- ادامه اعتراضات جمعی از کسبه بازار جنت نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی با تجمع مقابل ساختمان شورای شهر و شهرداری تهران
- #نیمکتهای_خالی
کودکان از دست رفته؛ خاطرهای که خاموش نمیشود
- فریاد مادر ایلیا اجاقلو در خاکسپاری فرزندش: «دامادیت مبارک»
- گزارش آخرین وضعیت عبدالله رضایی، معلم بازداشتی
- دانشجویان متحد:
1- میکائیل دادرس صابری به قتل رسید
2- حسام طبسی به قتل رسید
3- پوریا جوادی به قتل رسید
4- حسین رادی به قتل رسید
5- علیرضا مقدسی نیکو به قتل رسید
6- گزارش دانشجویان متحد از بازداشت دانشجویان در جریان اعتراضات اخیر
7- دیاکو رجبی بازداشت شد
8- آرمین منصرف بازداشت شد
9- سعید علیزاده بازداشت شد
10- عباس قراگوزلو بازداشت شد
11- امیررضا دستورانی با قید وثیقه آزاد شد
12- سعید جوانبخت آزاد شد
- بازداشت فرانک حجازیزاده و انتقال وی به زندان اوین
- بیخبری مطلق از وضعیت آیلین صحراگرد طی ۲۶ روز گذشته
- گزارشی درباره مصدومین اعتراضات سراسری دی ماه 1404
- بیانیه انجمن پزشکان عمومی ایران در پی حوادث اخیر کشور؛ تأکید بر حفظ جان و کرامت انسانها، اسرار بیماران و امنیت مراکز درمانی
- بیانیه مشترک تشکل های مستقل
افزایش مزد در گرو مبارزه همه جانبه با دولت سرمایه داری است
- جان باختن کارگر یک معدن شن و ماسه اصفهان بر اثر سقوط در دستگاه سنگشکن
*******
*در مواجهه با اخبار بحران و جنگ، چطور از خود مراقبت کنیم؟
وقتی اخبار جنگ و بحران مدام تکرار میشوند، ذهن و بدن ما آنها را مثل یک تهدید واقعی تجربه میکنند؛ حتی اگر از نظر فیزیکی در خطر نباشیم. مراقبت از خود در این شرایط به معنی بیتفاوتی نیست، بلکه راهی است برای اینکه بتوانیم هوشیار، همدل و مؤثر باقی بمانیم.
راهکارهای ساده و کاربردی:
مصرف خبر را مدیریت کن
فقط از چند منبع محدود و قابلاعتماد خبر بگیر
زمان مشخصی برای چککردن اخبار داشته باش (نه مدام)
اعلانهای خبری را خاموش کن
متن و تحلیل را جایگزین ویدیو و تصاویر خشن کن
از پیگیری وسواسی اخبار بد فاصله بگیر
چککردن مداوم اخبار اضطراب را کم نمیکند، بیشترش میکند
اگر دیدی بدنت منقبض شده یا نفس کوتاه شده، از خبر فاصله بگیر
بین همدلی و غرقشدن مرز بگذار
دیدن رنج دیگران مهم است، اما قرار نیست آن را به تنهایی حمل کنی
به جای «چقدر وحشتناک است؟» بپرس: «الان چه کار سازندهای از من برمیآید؟»
بدن را به حالت امن برگردان
چند بار در روز نفس عمیق بکش (۴ ثانیه دم، ۶–۸ ثانیه بازدم)
راه برو، کمی بدنت را حرکت بده، آب بنوش
خواب و غذا را تا حد امکان منظم نگه دار
به خودت اجازه استراحت بده
لذتبردن، خندیدن یا تمرکز روی زندگی شخصی خیانت به درد جهان نیست
این کارها انرژی لازم برای ادامه دغدغهمندی را تأمین میکنند
حس اثرگذاری بساز
یک کار کوچک اما واقعی انجام بده: کمک، آموزش، حمایت، آگاهیرسانی
عمل، احساس درماندگی را کاهش میدهد
با آدمها در ارتباط بمان
درباره احساساتت حرف بزن، نه فقط درباره اخبار
ارتباط انسانی قویترین عامل کاهش اضطراب است
اگر فشار روانی شدید شد، کمک بگیر
بیخوابی، تپش قلب یا افکار ناامیدکننده نشانه ضعف نیست
صحبت با روانشناس یا مشاور یک اقدام مسئولانه است
یادمان باشد:
مراقبت از سلامت روان در زمان بحران، یک انتخاب شخصی نیست؛ پیششرط ماندن، فهمیدن و کنش مسئولانه است.
این توصیهها براساس دستورالعملهای «خودمراقبتی در بحران» انجمن روانشناسی آمریکا، «راهنماهای سلامت روان در شرایط بحران، جنگ و اضطرار» موسسه ملی سلامت روان (NIMH) و «سلامت روان در دوران اضطرار» سازمان جهانی سلامت، تدوین شدهاند.
منبع:کانال روزآروز
*بازداشت صدها کارگر معترض به وضعیت معیشتی توسط کلان پیمانکار نفت!
قرارگاه خاتم الانبیا بنگاه اقتصادی یا ماشین چاپ اسکناس دستگاه سرکوب!
طبق گزارش همکاران از منطقه اقتصادی پارس جنوبی؛
صدها کارگر پروژه ای شرکت عمران ساحل، پیمانکار زیر مجموعه سپاه در پروژه های اجرایی منطقه اقتصادی پارس جنوبی در اعتراض به پرداختنشدن حقوق معوقه شان هم زمان با گسترش اعتصابات سراسری در دی ماه دست از کار کشیدند.
این کارگران با وجود فشارها و تهدیدهای بسیار ایستادگی کرده و با تأکید بر خواستههای شان از حضور در محیطهای کاری امتناع نمودند.
همزمانی این مقاومت و همبستگی کارگران با اعتصابات سراسری کشور و به ویژه اعتراضات کارگران و مردم شهرهای مجاور منطقه اقتصادی پارس جنوبی، منجر به خشم عوامل قرارگاه خاتم الانبیا که خود دست به کار سرکوب اعتراضات و کشتار مردمی در منطقه عسلویه، کنگان، دَیِر، لامرد و پارسیان و... بودند گردید و با بازداشت گسترده کارگران حتی بصورت دستگیری برخی در خانه و خوابگاههای شرکتی، اقدام به سرکوب اعتصاب این همکاران نمودند.
همچنان در برخی از شرکتهای هم جوار خبر میرسد که با شناسایی کارگران پروژه ای و بهره برداری، رسمی، قراردادی و ارکان ثالث که در اعتراضات شرکت داشته اند، برخورد امنیتی صورت گرفته و برخی از کارگران در بازداشت به سرمیبرند.
از ماه گذشته تا کنون حدود سی کارگر پروژه ای دارای مهارت فنی با پا در میانی و انتخاب مدیران شرکت عمران ساحل با پرداخت وثیقه های سنگین آزاد گردیدند و بقیه کارگران بازداشتی بدون حق ملاقات و تماس با خانواده هایشان در یک سوله، متعلق به قرارگاه خاتم الانبیا نگهداری میشوند که طبق گفته همکاران در این مدت برخی از کارگران با پرونده سازی های امنیتی به زندانهای بوشهر و شیراز منتقل گردیده اند.
با توجه به نگهداری کارگران بازداشتی طی یک ماه گذشته در یک سوله کارگاهی و نبود امکان ارتباطی با کارگران، از وضعیت سلامتی این کارگران اخبار دقیقی در دسترس نیست و طبق اعلام خانواده این همکاران، نهادهای امنیتی این کارگران را با وعده آزادی از حق برخورداری از وکیل منع نموده اند.
همچنین از همکاران در پتروشیمی نگین مکران، پالایشگاه گاز فجر جم و شرکت پتروپالایش کنگان، که در روزهای ۸، ۹ و ۱۷ دیماه نسبت به شرایط معیشتی و دستمزدهای معوقه در اعتصاب بودند اخباری مبنی بر احضار کارگران و بازداشت های موقت دریافت نمودیم و کارگران اعلام کردند بر خلاف تمامی وعده های ماه گذشته هیچ یک از معوقات مزدی و خواستههای کارگران محقق نگردیده است و شرایط در محیطهای کاری شدیدا امنیتی و تحت سرکوب است!
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت(ارکان ثالث) ضمن اعلام حمایت و پشتیبانی از اعتراضات کارگری در نفت اعلام میدارد؛
با وجود شرایط بحران معیشتی، کاهش شدید قدرت خرید و غیر قابل حل بودن بحران اقتصادی ناشی از ناکارآمدی و فساد ساختار حکومت و دست درازی باندهای مافیایی در تمامی بخشهای تولیدی و اقتصادی، ما کارگران نفت در برابر این حجم از سرکوب و ستم سکوت نخواهیم کرد.
یک دستاورد مهم اعتراضات ما کارگران نفت قطعا حمایت از ایستادگی همکاران بخشهای مختلف در برابر فشارهای حراستی و امنیتی بخصوص در سالهای اخیر بعنوان عامل اصلی گسترش اعتراضاتمان و شکستن فضای خفقان در نفت بوده است.
ما پس از سرکوب و کشتار مردمی که از دی ماه گذشته در جریان است، اعتراض و اعتصاب را بدیهی ترین حق خود دانسته و هشدار میدهیم، در صورت تداوم خشونت ها و بازداشت همکاران در پارس جنوبی و تمامی بخشهای نفت از ابزار متفاوت اعتراضی خود به ویژه اعتصاب و تعطیلی کامل محیطهای کاری بهره خواهیم گرفت!
ما با هماهنگی با شوراهای مستقل نفت در غالب شوراهای اعتراضی، در برابر این بنگاههای مافیایی، غارتگر و آدمکش دست از خواستههای برحق خود، حمایت از همکاران بازداشت شده و خون خواهی از جوانان کشته شده مان نمیکشیم و با تکرار خط و نشان از پیش اعلام شده، آمادگی کامل داریم تا نفت، این سرمایه کلان و حق عموم مردم را از چنگال طبقه مفتخور حاکم و عوامل تضمین امنیتشان خارج نماییم.
*ادامه یکشنبه های اعتراضی کارگران بازنشسته کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله مصوبه مزدی ضد کارگری شورای عالی کار، وضعیت نامناسب خدمات بیمه درمانی با تجمع مقابل اداره تامین اجتماعی شهرستان شوش
(شروع تجمع با یک دقیقه سکوت برای گرامیداشت یاد جان باختگان اعتراضات سراسری دی ماه 1404)
روزیکشنبه 19 بهمن
شعارها:
« فقط کف خیابون به دست می آید حق مون»
« بازنشسته داد بزن حق تو فریاد بزن »
« معیشت منزلت حق مسلم ماست»
« جنگ افروزی کافیه سفره ما خالیه»
«کومهارتورم دروغ می گید به مردم»
«گرانی تورم بلای جان مردم»
«نه مجلس نه دولت نیستند به فکر ملت»
«کشور پر در آمد چه بر سر تو آمد»
«هزینه ها دلاریه حقوق ما ریالیه»
« حقوق بازنشسته فقط واسه یک هفته»
«خونی که دررگ ماست هدیه به معیشت ماست»
«بیمارستان ملکی حق مسلم ماست»
«دولت حیا کن سازمان و رها کن»
*تجمع اعتراضی جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران نسبت به عدم پرداخت مطالبات و وعده های توخالی؛فراخوان تجمع اعتراضی برای دومین روز متوالی
جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد:فریبکاری، دروغ و بازی با معیشت کارگر
امروز(یکشنبه 19 بهمن) بار دیگر کارگران گروه ملی فولاد اهواز ثابت کردند که اگر اراده کنند، برای احقاق حق خود به میدان میآیند با صلابت، با آگاهی و بدون ترس. این حضور دوباره یک پیام روشن داشت: کارگر را نه میشود فریب داد و نه خسته کرد. هیچ مانعی، هیچ تهدیدی و هیچ بازی جلودار مطالبهگری کارگری که به حق خود آگاه است نخواهد بود.
سؤال روشن ما از مسئولین شرکت این است:
چرا هر بار که به زمان پرداخت حقوق میرسیم، ناگهان حسابها بسته میشود؟
چرا یک روز سیستم مشکل دارد و روز دیگر دستور نیامده؟
این همه بهانهتراشیهای تکراری و نخنما را چه کسی باید باور کند؟
این دیگر تأخیر نیست این یک سناریوی حسابشده برای فرسایش روح و معیشت کارگر است.
وقتی مدیرعاملی با رانت بر مسند مینشیند، وقتی اطرافش را مشاوران دروغگو، فرصتطلب و دستدرازی به بیتالمال پر کردهاند، نباید انتظار صداقت، تدبیر و دلسوزی داشت. مدیری که درد کارگر را نفهمد، چون خودش هر ماه از چند جا حقوق میگیرد، اساساً نمیداند شرمندگی جلوی زن و بچه یعنی چه. نتیجه چنین مدیریتی، چیزی جز دروغ، فریب و غارت حق کارگر نخواهد بود.
اما این ماجرا اینجا تمام نمیشود.
فردا دوباره برمیگردیم این بار با عزمی جدیتر، محکمتر و آگاهانهتر.
کارگران گروه ملی نشان دادهاند که هر وقت بخواهند، میتوانند و این میتوانیم یک شعار نیست، یک تجربهی تکرارشده است.
خطاب به کارگران شریف و آگاه
به حرفهای کارگرنماها، چاپلوسها و بلندگوهای مسئولین گوش ندهید. تصمیمگیری برای آیندهتان را به هیچکس واگذار نکنید. هر قدمی که برداشته میشود باید حاصل خرد جمعی خود کارگران باشد، نه توصیههای کسانی که نانشان در سکوت و تسلیم شماست.
ما هر وقت خواستیم، توانستیم.
و این بار هم میتوانیم.
وعده ما فردا دوشنبه
مورخ ۱۴۰۴/۱۱۰۲۰
ساعت ۸/۳۰ صبح
درب تالار اجتماعات
*ادامه اعتراضات کارکنان دفاتر تعاونیهای شهرستانی سهام عدالت کشورنسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی وبی خیالی صاحب منصبان با سفر به تهران برای چندمین بارو برپایی تجمع مقابل ساختمان وزارت اقتصاد و دارایی
کارکنان دفاتر تعاونیهای شهرستانی سهام عدالت کشوردرادامه اعتراضات دامنه دارشان نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی وبی خیالی صاحب منصبان برای باری دیگر از سراسرکشور خود را به تهران رساندند وروزیکشنبه 19 بهمن مقابل ساختمان وزارت اقتصاد و دارایی تجمع کردند.
تجمع کنندگان به خبرنگار رسانه ای گفتند: تجمع امروز ما در نتیجه بیتوجه وزارت اقتصاد ودارایی به آخرین پیگیریهای ما کارکنان شاغل در تعاونیهای شهرستانی سهام عدالت است که در مهرماه انجام شده است.
معترضان تأکید کردند: مهمترین خواستهشان دریافت فوری و بدون قید و شرط معوقات حقوقی و بیمهای است که بیش از سه سال (از سال1402) به تأخیر افتاده است.
تجمعکنندگان که نزدیک به 19 سال در دفاتر تعاونیهای سهام عدالت فعالیت کردهاند: میگویند هنوز وضعیت شغلیشان مشخص نیست و پس از این مدت طولانی، فرصت اشتغال در نهاد دیگری را از دست دادهاند.
به گفته برخی کارکنان، علیرغم پیگیریهای مکرر، مصوبات شورای عالی بورس و وعدههای پیشین مسئولان وزارت اقتصاد و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، همچنان وضعیت معیشتی و استخدامی کارکنان سهام عدالت بیپاسخ مانده و بسیاری از کارکنان از سر بیپولی ناچار شدهاند برای حضور در تجمع امروز از دیگران قرض کنند.
به گفته یکی از معترضان: «ما در سرمای شدید زمستان، در آستانه شب عید، ناچار شدیم از شهرستانهای مختلف به تهران بیاییم تا شاید صدای مظلومیت خود و خانوادههایمان را به گوش مسئولان برسانیم. بیش از سه سال است که هیچ دریافتیای نداشتهایم و عملاً در شرایطی زندگی میکنیم که حتی توان تأمین ضروریات زندگی را از دست دادهایم.»
به گفته وی؛ باید برای آینده شغلی کارکنان تعاونیهای شهرستانی دفاتر سهام عدالت که اکثر آنها از افراد معلول و زنان سرپرست خانوار تحصیل کرده و مددجویان کمیته امداد و بهزیستی هستند، چارهای اندیشیده شود تا بعد از سالها زحمت سروسامان بگیرند و منبعی برای امرار معاش خود داشته باشند.
تجمعکنندگان در پایان خواستار ورود فوری دولت، وزارت اقتصاد و سایر دستگاههای مسئول برای تعیین تکلیف پرداخت معوقات سهساله، ساماندهی وضعیت بیمهای و ایجاد امنیت شغلی برای کارکنان تعاونیهای سهام عدالت شهرستانی شدند.
*صدای حق خواهی جمعی از پرستاران استان اردبیل
جمعی از پرستاران استان اردبیل طی نامه سرگشاده خطاب به مسئولین پرستاری و ریاست دانشگاه علوم پزشکی اردبیل برای احقاق حق خود، صریح و روشن شرایط برده وار کار پرستاری را بیان کرده اند.
به گزارش کانال شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران در این نامه آمده است:
"ما پرستاران استان اردبیل، ناچار شدهایم صدای خود را از مسیر رسانهای مطرح کنیم؛ چرا که پیگیریهای مکرر درونسازمانی، تاکنون نتیجهای ملموس نداشته است.
در حال حاضر ۹ ماه معوقه تعرفه پرستاری داریم.
آخرین تعرفه پرداختشده مربوط به خرداد ۱۴۰۴ است.
طبق وعده اعلامشده، مقرر بود هر ماه تا پانزدهم ماه حداقل یک تعرفه واریز شود تا از افزایش معوقات جلوگیری گردد.
با این حال، طی دو ماه گذشته تنها یک تعرفه آن هم در دو قسط ۵۰ درصدی پرداخت شده است.
اکنون که ۱۸ام ماه است، حتی به همان تعهد حداقلی نیز عمل نشده.
این موارد مستند، قابل پیگیری و غیرقابل انکار است."
در این نامه تاکید شده است مقایسه شرایط شغلی بین استانها و شهرهای مختلف پاسخ مطالبات برحق ما پرستاران نمی باشدو گفته شده است:
" پرستاران استان اردبیل با سایر استانها مقایسه شدهاند؛ مقایسههایی که در مواردی با اطلاعات نادرست همراه بوده است.
برای نمونه، عنوان میشود استان گیلان تا تیرماه پرداخت داشته، در حالی که پرداخت آنها مربوط به مردادماه بوده و حتی با همین حساب نیز حداقل یک ماه عقبتر از موعد هستند. این نوع مقایسهها، نه کمکی به حل مسئله میکند و نه منصفانه است.
همکاران ما در باره شرایط تورم و هزینه های سنگین زندگی تاکید کرده اند:
"در شرایطی که تورم سنگین، هزینههای زندگی را به شکل بیسابقهای افزایش داده، چگونه انتظار میرود پرستار با حقوق حدود ۱۶ میلیون تومان و ۹ ماه معوقه پرداختنشده، به کار خود ادامه دهد؟
اینکه به پرستاران گفته شود «نسیه کار کنید» یا «در سایر استانها هم وضعیت مشابه است»، نه پاسخ است و نه راهحل.
پرداخت اضافهکاری و تعرفه، وظیفه قانونی و بدیهی کارفرماست، نه امتیاز.
پرستار نباید برای دریافت حق مسلم خود، ماهها در انتظار بماند."
همچنین در این نامه آمده است:
"ما منتظر پرداخت معوقات خود هستیم و انتظار داریم زمانبندی شفاف و قابل اتکا برای تسویه بدهیها اعلام و اجرا شود."
التیماتوم همکاران در ادامه وضعیت موجود:
"لازم میدانیم صریح و بدون تعارف اعلام کنیم که ادامه این وضعیت میتواند منجر به ترک کار، اعتصاب و توقف ارائه خدمات توسط پرستاران شود. تا امروز، وجدان کاری، تعهد حرفهای و دغدغه بیماران اجازه چنین تصمیمی را به ما نداده است؛ اما واقعیت این است که با ۹ ماه معوقه، حقوق ناکافی و فشار معیشتی سنگین، پرستاران بیش از این توان ادامه ندارند. از این پس، شرمندگی در برابر خانواده و ناتوانی در تأمین حداقلهای زندگی، ما را ناچار خواهد کرد که در چارچوب مطالبات صنفی و قانونی، دست به اعتصاب بزنیم. مسئولیت تبعات این تصمیم، مستقیماً متوجه مدیرانی است که با بیعملی و خلف وعده، پرستاران را به این نقطه رساندهاند"
*ادامه اعتراضات جمعی از کسبه بازار جنت نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی با تجمع مقابل ساختمان شورای شهر و شهرداری تهران
روزیکشنبه 19 بهمن، جمعی از کسبه بازار جنت درادامه اعتراضاتشان نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی دست به تجمع مقابل ساختمان شورای شهر و شهرداری تهران،زدند و خواستار جبران خسارات شدند.
درهمین رابطه:تجمع اعتراضی جمعی از کسبه بازار جنت نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی پس از آتش سوزی مقابل ساختمان شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران وابسته به شهرداری
فیلم منتشره درشبکه های اجتماعی،از تجمع اعتراضی روزشنبه 18 بهمن، جمعی از کسبه بازار جنت نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی پس از آتش سوزی مقابل ساختمان شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران وابسته به شهرداری،خبرمی دهند.
براساس گزارش رسانه ای شده،روز پنجشنبه 16 بهمن، دو روز پس از آتش سوزی، کاسبان بازارچه جنت که حالا تمام مال و اموال خود را در آتش از دست داده اند، برای شنیده شدن صدای شان در خیابان «نیلوفر» که کوچه کناری بازارچه است، جمع شده اند. همه در حال گفت وگو هستند. چند مرد و زن به دیگران می گویند که در مصاحبه با تلویزیون درخواست جبران خسارات کنند. یک زن مشغول گرفتن شماره مال باختگان است تا لینک کارزاری را که برای مطالبه جبران خسارات بازارچه جنت ایجاد شده است، برای آنها بفرستد. در این میان «خانم میم» در گوشه خیابان به دیوار حائل بزرگراه تکیه داده است؛ او که دارای دو غرفه لباس زیر مردانه و زنانه بود، می گوید: «آتش نشانی دیر رسید و وقتی هم رسید، تانکرهایش آب نداشت. قبلا اینجا یک لوله آب اضطراری بود که چند سال پیش برای زدن ورودی مناسب معلولین برداشته شد. یکی از آتش نشانان به من گفت شانس آوردید در «نیایش مال» آب وجود داشت، وگرنه آتش سوزی خاموش نمی شد». او از سال 1392 در «بازار جنت» کار می کند و نزدیک به 12 سال از عمر خود را صرف ایجاد یک کسب وکار مطمئن برای خود در این بازارچه محلی کرده است: «الان هرکسی هرچه را داشته و نداشته از دست داده است. ما اینجا 350 غرفه بودیم، همه غرفه داران هم از قشر ضعیف هستیم و حالا در شب عید، تمام سرمایه خود را از دست داده ایم و کلی چک داریم که باید پاس شود». «خانم میم» می گوید پیمانکار بازارچه برای آنکه از مخارج کم کند، سیستم اطفای حریق را از اول فعال نکرده است: «این بازارچه را در 20 روز ساختند و پس از ساخت به خاطر اینکه هزینه نکنند، تنها به گذاشتن چیلر و سیستم اطفای حریق نمایشی بسنده کردند. این امکانات هیچ گاه به شکل واقعی فعال نشد و همیشه به ماموران بازرسی شهرداری (hse) می گفتند کپسول ها چک شده و ایمن است؛ درحالی که هیچ وقت چک نمی شد و در این حادثه نیز کپسول ها فقط 20 ثانیه کار کردند». سروصدایی بلند می شود، «خانم میم» بی توجه به جمعیت ادامه می دهد: «دست فروش نیستیم که ما را به جای دیگری منتقل کنند. ما اصلا دیگر چیزی برای فروش نداریم. ما درخواست داریم اول خسارت ما را بدهند و دوم اینجا را مثل دفعه اول که 20روزه ساخته شد، دوباره بسازند».
*#نیمکتهای_خالی
کودکان از دست رفته؛ خاطرهای که خاموش نمیشود
خون کودکان بیگناه، محصول مستقیم سرکوب بیرحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آیندهاش ربوده شد.
215- نام کودک: ایلیا اجاقلو /۱۸ساله
محل کشته شدن: زنجان
تاریخ: ۱۸ دی ۱۴۰۴
216- نام کودک: پریماه نیک پرور /۱۸ساله
محل کشته شدن: بندرعباس
تاریخ: ۱۸ دی ۱۴۰۴
پریماه نیک پرور ۱۸ ساله و ساکن #بندرعباس در تاریخ ۱۸ دیماه 1404 مورد اصابت شلیک نیروهای حکومتی قرار می گیرد و بعد از سوار شدن به آمبولانس به دلیل عدم رسیدگی به موقع و خون ریزی زیاد کشته می شود.
وی دانش آموز رشته علوم تجربی مدرسه آوینی بندرعباس بوده وآرزو داشت روزی پزشک جراح بشود.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانوادههای داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشتشدگان است.
توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکههای قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر میکند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارشها دقیقتر و مستندتر شوند.
(برای مشاهده تصاویربه کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران مراجعه شود)
*فریاد مادر ایلیا اجاقلو در خاکسپاری فرزندش: «دامادیت مبارک»
مادر جاویدنام ایلیا اجاقلو در مراسم خاکسپاری فرزند ۱۸ سالهاش، با فریادی که قلب حاضران را لرزاند، گفت: «دامادیت مبارک»؛ فریادی از دلِ داغ، خشم و اندوه، که به نمادی از عمق جنایت و رنج خانوادههای دادخواه بدل شد.
ایلیا اجاقلو، نوجوان ۱۸ ساله، در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در شهر زنجان، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد و جاویدنام شد.
فریاد مادر ایلیا، تنها سوگواری برای یک فرزند نبود؛ فریادی بود علیه حکومتی که جوانان این سرزمین را، پیش از آنکه به زندگی، عشق و آینده برسند، با گلوله بدرقه مرگ میکند.
مادرش سوگوارانه می گفت<
