مشکلات بیمهای کارگران کارخانجات بتنی اندیمشک
مشکلات بیمهای کارگران کارخانجات بتنی اندیمشک
دوشنبه ٢٦ آبان، شماری از کارگران کارخانجات بتنی تراورس اندیمشک، با رسانەای کردن خواستها و مشکلات خود اعلام کردند : « برای استفاده از مزایای بیمه درمانی همچنان با مشکل مواجه هستند.» بر اساس این گزارش، یکی از این کارگران میگوید: « با گذشت چندین ماه از رسانهای شدن مشکلات بیمهای ما، هنوز هیچ نهادی به مشکلات ما رسیدگی نکرده است. در حال حاضر چندین ماه حق بیمه تامین اجتماعی ما پرداخت نشده و در عین پوشش بیمه تکمیلی معلم، از خدمات آن نیز محروم هستیم. تداوم مشکلات بیمهای باعث شده همکاران از چند ماه پیش برای دریافت خدمت درمانی، در بیمارستانهای ملکی تامین اجتماعی و سایر بیمارستانهای طرف قرارداد با بیمه تکمیلی، با مشکل روبرو شوند.»
این کارگر که در بخش نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن کارخانجات بتنی تراورس اندیمشک شاغل است، در ادامه افزود: «هیچ مسئولی پیگیر مشکلات بیمهای ما کارگران نیست. کارفرما ماهیانه مبالغ قابل توجهی از حقوق حداقلی ما کارگران بابت بیمه تکمیلی کسر میکند و آن را به حساب شرکت بیمه گذار واریز نمیکند. گناه ما کارگران چیست که با آغاز فصل سرما و شیوع انواع بیماریها باید مرتباً برای درمان خود و اعضای خانواده از جیب هزینه کنیم.»
.................................
کشته شدن یک شهروند در پی تیراندازی نیروهای نظامی در تکاب
روز یکشنبه ۲۵ آبانماه، در پی تیراندازی بی ضابطه نیروهای نظامی در ورودی ایست بازرسی شهرستان تکاب، یک شهروند جان خود را از دست داد.
هویت جانباختە، میلاد کرمی، فرزند کیومرث، ۳۹ ساله، اهل روستای «شیروانه» از توابع کامیاران و ساکن سنندج، متاهل و پدر دو فرزند ۱۱ و١٤ ساله، گزارش شده است.
آقای کرمی روز یکشنبه ۲۵ آبانماه، در ورودی ایست بازرسی شهرستان تکاب توسط نیروهای نظامی به ظن «حمل کالای قاچاق» از ناحیه سر هدف تیراندازی قرار گرفته است.
در این گزارش آمده است، شلیک به آقای کرمی در حالی صورت گرفته که وی هیچ گونه کالای قاچاقی به همراه نداشته و تنها از بیم عواقب متوقف کردن ماشین و اعمال جریمه به دلیل به همراه نداشتن مدارک، از فرمان ایست ماموران سرپیچی کرده است.
...............................
مشکلات بیمهای کارگران کارخانجات بتنی اندیمشک مجدداً رسانەای شد
دوشنبه ٢٦ آبان، شماری از کارگران کارخانجات بتنی تراورس اندیمشک، با رسانەای کردن خواستها و مشکلات خود اعلام کردند : « برای استفاده از مزایای بیمه درمانی همچنان با مشکل مواجه هستند.» بر اساس این گزارش، یکی از این کارگران میگوید: « با گذشت چندین ماه از رسانهای شدن مشکلات بیمهای ما، هنوز هیچ نهادی به مشکلات ما رسیدگی نکرده است. در حال حاضر چندین ماه حق بیمه تامین اجتماعی ما پرداخت نشده و در عین پوشش بیمه تکمیلی معلم، از خدمات آن نیز محروم هستیم. تداوم مشکلات بیمهای باعث شده همکاران از چند ماه پیش برای دریافت خدمت درمانی، در بیمارستانهای ملکی تامین اجتماعی و سایر بیمارستانهای طرف قرارداد با بیمه تکمیلی، با مشکل روبرو شوند.»
این کارگر که در بخش نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن کارخانجات بتنی تراورس اندیمشک شاغل است، در ادامه افزود: «هیچ مسئولی پیگیر مشکلات بیمهای ما کارگران نیست. کارفرما ماهیانه مبالغ قابل توجهی از حقوق حداقلی ما کارگران بابت بیمه تکمیلی کسر میکند و آن را به حساب شرکت بیمه گذار واریز نمیکند. گناه ما کارگران چیست که با آغاز فصل سرما و شیوع انواع بیماریها باید مرتباً برای درمان خود و اعضای خانواده از جیب هزینه کنیم.»
.................................
روایتهایی تکاندهندە از طرد دختران قربانی تجاوز در مناطق مرزی کشور
روزنامه شرق در گزارشی، روایتهایی از سرنوشت شماری از دختران نوجوانِ قربانی تعرض و تجاوز در برخی مناطق مرزی شرق ایران منتشر کرده که بنا بر این گزارش، پس از این وقایع با طرد خانوادگی و محرومیتهای گسترده مواجه شدهاند. از پنهانکاری اجباری، تهدید، قطع ارتباط خانوادگی و بیپناهی این دختران بهعنوان پیامدهای اصلی این وضعیت یاد شده است.
در این گزارش آمده است، در برخی از روستاهای مناطق مرزی شرق ایران، مواردی از دختران نوجوان قربانی تجاوز وجود دارند که به دلیل تعصبات و سنتهای موجود، از سوی خانواده و اطرافیان خود طرد شده و برخی از آنها بی سرپناه شدهاند. این قربانیان بعضا با تهدید به مرگ از سوی والدین خود، وادار به سکوت و پنهان کردن تجربه تلخ خود شدهاند.
در این گزارش به نقل از یکی از این دختران آمده است : « من خیلی خوششانس بودم، از خانه بیرونم نکردند. پدرم گفت برای اینکه روستا را به نجاست نکشی، شب اجازه داری به خانه بیایی. اتاقکی در گوشه حیاط را به من دادند تا آنجا بخوابم. شبها سرد است. صدای سگها و شغالها خواب را از سرم میبرد. پتو را تا بالای چشمهایم میکشم، شاید خوابم ببرد. ممنوع است مادرم، خواهرانم یا حتی برادرم را صدا کنم. پدرم گفته با آنها حق ندارم حرف بزنم. او گفته این موضوع همینجا خاک میشود و هیچکس نباید بفهمد، حتی برادر و خواهرهایت. فقط من و مادرت میدانیم و اگر کسی بفهمد، میکشمت.»
در ادامه این گزارش، با شراره هوشمندیار، پزشکی که از طریق ساخت کتابخانه، برای قربانیان تجاوز در این مناطق دو سرپناه ساخته، گفتگو شده است.
به گفته خانم هوشمندیار، در میان قربانیان علاوه بر دختران ایرانی، دختران اتباع افغانستان نیز وجود دارند. بسیاری از این دختران زیر ۱۸ سال سن دارند و مواردی وجود داشته که سن آنها بین ۱۰ تا ۱۵ سال بوده است.
خانم هوشمندیار همچنین اظهار داشت : « بعضی از این دختران کارتنخواب بودند و در خیابان زندگی میکردند و حتی برای برخی از آنها تعرض و تجاوز در خیابان هم رخ داده بود. یعنی همین بیرونکردن از خانه دوباره برای آنها مهلکهای بود که به دامشان میانداخت. برخی هم تا مرز اعتیاد و خودکشی پیش رفته بودند. دخترانی هم که کمی خوششانستر بودند، پدر اجازه میداد برای آنکه شب در بیرون از خانه نباشد، به خانه برگردند. در تهران، کمی دختران و زنان جرئت اعتراض دارند، اما در جوامع حاشیهای مثل شهرهای مرزی، هنوز نیاز به تعلیم و تربیت نسبت به این موضوع وجود دارد.»
..............................
تجمع اعتراضی بازنشستگان مخابرات به روال هرهفتە در استانهای مختلف
روز دوشنبه ۲٦ آبان ماه، شماری از بازنشستگان مخابرات در چندین شهر مختلف تجمعات اعتراضی برگزار کردند. براساس این گزارش، تجمع اعتراضی و مطالباتی بازنشستگان مخابرات در شهرهای شیراز، قزوین، ایلام، تهران، بابل، اصفهان، کرمان، ارومیه، تبریز و همدان برگزار شدە است.همزمان، شورای بازنشستگان ایران نیز برگزاری تجمعات مشابه در کرمانشاه، بیجار و خرمآباد را گزارش داده است. اهم خواست و مطالبات آنان عبارت است از :
بازگشت پوشش بیمهای از بیمه تکمیلی به بیمه تامین اجتماعی، بهبود خدمات درمانی، اجرای کامل آییننامهی ۸۹/۲۴ در خصوص پرداخت مطالبات و مزایای بازنشستگان و همچنین بازنگری در طرح همسانسازی حقوقها، از جمله مطالبات بازنشستگان معترض محسوب میشود.
در این تجمعات، بازنشستگان قبل از خصوصیسازی نیز حضور داشتند.
............................
تجمع اعتراضی کارگران پیمانکاری پروژه ساخت پتروشیمی چابهار
روز دوشنبه ٢٦ آبان ماە، جمعی از کارگران پیمانکاری پروژه ساخت پتروشیمی چابهار در محوطه محل کار خود دست از کار کشیده و تجمع اعتراضی برگزار کردند.
یکی از این کارگران معترض در این خصوص گفت : « حدود ۱۵۰ نفر از نیروهای پیمانکاری در پروژه پتروشیمی چابهار هستیم که مطالبات مزدی ما در سه ماه گذشته پرداخت نشده است.»
او با بیان اینکه شرکت از پیمانکاران طرف قرارداد با پروژه پتروشیمی چابهار است که به واسطه شرکت مادر در پروژههای مربوط به تجهیز و ساخت پتروشیمی مشارکت دارد، درباره دلایل اجتماع امروز همکارانش اعلام کرد: «کارگران از کارفرمای اصلی درخواست دارند نظام پرداخت حقوق کارگران پیمانکاری را زیرنظر داشته باشند و اجازه ندهند که پیمانکاران حقوق کارگران را با این اندازه تاخیر بپردازند. پیش از این برای پرداخت مطالبات به پیمانکار هشدار داده بودیم، اما ظاهرا مدیریت پروژه هیچ برنامه یا زمانبندی مشخصی برای پرداخت کامل حقوق کارگران ندارد.»
یکی دیگر از کارگران با اعلام اینکه در تجمع امروز برخی مسئولان قول دادند بخش کمی از مطالباتمان را پیگیری کنند، گفت: «پرداخت ناقص مطالبات، مشکلات ما را حل نمیکند؛ ما خواستار دریافت همه معوقات مزدی خود هستیم.»
...........................
بیانیەی جمعی از زنان فعال داخل کشوربە مناسبت روز جهانی (نه به خشونت علیه زنان)
با پرچم پر شکوه «زن، زندگی، آزادی» علیه زنستیزی خونین ایستادهایم
سال ها پس از نامگذاری ۲۵ نوامبر به عنوان روز جهانی (نه به خشونت علیه زنان) توسط زنان فعال امریکای لاتین، درسال ۱۹۸۱، خشونت علیه زنان در سراسر جهان همچنان و با شدتی هر چه بیشتر از طریق جنگ، کشتار و فقر روزافزونِ ادامه دارد. ما زنان ایرانی نیز تحت حکومتی اقتدارگرا، فاسدو دینی، بهرغم سالها مبارزه و پرداخت بهای سنگین، از جمله تحمل انواع مجازات، زندان، شکنجه و اعدام، ستم و تبعیض بیسابقهای را تجربه میکنیم.
چنانچه، مردسالاری،مذهب و سرمایه داری به شکلی در هم تنیده، از خانه تا کارخانه و از خیابان تا رسانه، از بدن زن و کارش به عنوان ابزاری برای بازتولید نظام سلطه و سود بهره میگیرند و در این راستا از هیچ خشونت قانونی و ساختاری رویگرداننیستند. مذهب و مردسالاری در همکاری و همیاری با سرمایهداری، اطاعت زن، انجام کار خانگی، پرورش کودکان، نگهداری از سالمندان، بیماران و انجام انواع خدمات به مرد خانواده را امری مقدس میدانند و تداوم بهره کشی را توجیه میکنند. افزون بر آن انواع و اقسام محدودیتها را بر زنان تحمیل میکنند: از خلع عاملیت زنان در زندگی اجتماعی و شخصی تا اعمال انواع محدودیتها در ازدواج و طلاق و حتی تحمیل بارداری و حجاب اجباری. بنابراین زن و بدنش برای سرمایهداری و همپیمانانش به وسیلهای برای بهرهکشی و سودآوری مضاعف در خانه و خارج از خانه تبدیل شده است. در این راستا ابزار رسانه و تبلیغات را نیز به خدمت گرفتهاند و از طریق آن بدن زنان را همچون کالایی، گاه برای فرزندآوری و گاه فروش سکس و زیبایی، به نمایش میگذارند و از این طریق با افزودن بر لشکر بیکاران و گرسنگان و خرید ارزان نیروی کار و یا تجارت سکس و زیبایی برای خود سودهای هنگفت تولید میکنند.
فراتر از این، مردسالاری و مذهب با تبدیل زنان به جنس دوم اعتمادبهنفس آنان را خدشهدار کرده و خواستههای خود را در باورهای جامعه نهادینه میکنند و تحت عنوانهای متحجرانهای همچون «ناموس،آبرو و غیرت»، نه تنها انواع خشونت علیه زنان و از جمله جنایاتی همچون زنکشی را به امری خانوادگی و عادی تبدیل میکنند، بلکه با وضع قوانین ارتجاعی و قرون وسطایی همچون حق مردان بر جان زنان و فرزندان این جنایات را «اموری شخصی» تلقی میکنند و آنها را مشروع و قانونی جلوه میدهند. حال آنکه «زن کشی» امر و اتفاقی در حوزهی شخصی و خصوصی نیست بلکه وحشیانهترین شکل تنبیه زنانی است که هریک بهنوعی به ظلم و ستم و کنترل «نه» گفتهاند. بیشک حکومت عامل ومشوق اصلی این جنایات است.
زنان ایرانی در طول تاریخ و بخصوص در چند دههی اخیر، علیه این همه تبعیض و نابرابری ایستاده و مبارزه کردهاند. انها به خوبی میدانند که رهایی را در شعار و روی کاغذ نمیتوان معنا کرد، بلکه با مبارزهای همه جانبه علیه کلیه ساختارهای ضد زن حاکم و تجربهی رهایی در زیست روزمره معنا مییابد و متحقق میشود. بنابراین ما معنای خشونت را در اشکال آشکار و پنهان، مستقیم و غیرمستقیم سرکوب، در تمامی ابعاد فیزیکی، رفتاری، روانی، جنسی و جنسیتی، کلامی، اقتصادی، ساختاری، از درگیریهای فردی و زن کشیهای مردسالارانه تا جنگها و نسل کشیهای گسترده و به مفهوم محرومیت از یک زندگی انسانی درک کرده و در همین راستا است که باور داریم:
هر گاه زنی ناتوان از تامین نیازهای انسانی خود باشد، اولین پلهی سقوط به فضاهای تبعیضآمیز جنسیتی را پیشرو خواهد داشت. اگر معیشت انسانها به هر دلیل به گروگان گرفته شود، آزادی انتخاب برایشان میسر نخواهد بود.زنان مانند تمام انسانهای تحت ستم باید( تاکید میکنیم «باید») از تولیدات اجتماعی به اندازهی تامین رفاه و معیشتشان سهم ببرند.
حق انتخاب برای مادر شدن یا نشدن جزو حقوق اولیهی زنان است. در انتخاب شغل، محل سکونت، سفر و… نباید منتظر فرمان و اجازهی کسی باشند و باید به راحتی بتوانند از روابط سلطهگرانه خارج شده و نگران تامین مخارج زندگی خود نباشند.
هیچ نهاد مذهبی، دولتی، رسانهای و آموزشی، حق ایجاد محدویت و یا تبلیغ و توهین علیه انتخاب سبک زندگی و پوشش و … برای انسانها(با هر نوع گرایش جنسیتی) را ندارد.
از آنجایی که زنان و کودکان اولین قربانیان خشونتهای ناشی از جنگ،تحریم،نسلکشیهاو سیاستهای مداخلهگرانهی حکومتها ( تجاوز، قتل و فقر فزاینده) هستند، ما زنان پیشگامان حمایت ازصلح و«نه به جنگ» درمنطقه وجهان هستیم.
زندان، شکنجه و اعدام (قتل عمد حکومتی) ابزار اعمال خشونت و رعب و وحشت است و ما قویاً با آنها مبارزه میکنیم.
بدون آزادی بیقید و شرط اندیشه و بیان، مبارزه با خشونت ممکن نیست. ما مبارزات خود را علیه سانسور و محدودیتهای ایجاد شده در رسانهها و در مسیر ایجاد فضایی شفاف ادامه میدهیم.
بحرانهای محیط زیستی زندگیها را به مخاطره انداخته، خشونت و محرومیت و فقر را برای همهی موجودات زنده، از جمله انسانها و بخصوص برای زنان، عمیقتر کرده است. ما زنان که طعم تلخ و زیانبار پروژههای تخریب محیط زیست را چشیدهایم، بارها با ایجاد سد معبر و سازماندهی تظاهرات در جهت تامین آب و هوای سالم و همچنین حفظ اقلیممان، بهرغم سرکوبهای خشونتبار، تلاش کرده و خواهیم کرد. زندگی و رفاه اکثریت موجودات زنده، از جمله انسانها نباید قربانی منفعتطلبی عدهی قلیلی از مدیران و حاکمان درقدرت شود.
مبارزات ما همبسته وبینالمللی است. زنان مرز، ملیت و قومیت نمیشناسند. ما زنان ایرانی، افغانستانی، سودانی، سومالیایی، فلسطینی، مهاجر، کرد و ترک و فارس، لر و بلوچ و عرب، کارگر و معلم و پرستار و اقشار و طبقات دیگرهمگی در کنار هم، علیه خشونت، برای ازادی، صلح و برابری مبارزه میکنیم .
ما هیچ گاه سکوت نکردهایم، قدرت خود را در مبارزات همهجانبه و همبستگی و سازمانیابی نشان داده و خواهیم داد. ما به تلاش و مبارزهی خود در حوزههای مختلف ادامه میدهیم،مقابله با خشونت را در دستور کار خود داشته و داریم و آن را حق خود میدانیم. ماازخاکسترخشونت،جهانی نومیسازیم. جهانی بدون مالک،بدون ارباب وبدون قداست دروغین. جهانی برای رهایی زن، رهایی انسان و رهایی هستی.
آذر ماه ١٤٠٤
.................................
درخواست وکلا برای پایان اعتصاب غذای طاهر نقوی و ودود اسدی
همکار گرامی جناب آقای طاهر نقوی و دوست ارجمند جناب آقای ودود اسدی؛
ما تعدادی از دوستان و همکاران شما، ضمن حمایت از خواستهی شما مبنی بر رسیدگی به نقض گستردهی قوانین در پروندهی اتهامیتان، از شما می خواهیم برای حفظ جانتان که سرمایهای ارزشمند برای فردای ایران است، اعتصاب غذایتان را بشکنید. ما بی قید و شرط از درخواست شما حمایت میکنیم.
ما میدانیم که تحمل حبس ناعادلانه تا چه اندازه سخت و توهین آمیز است. ما می دانیم کرامت انسانی تا چه اندازه از دادرسی های ناعادلانه آسیب میبیند. ما میدانیم در حق شما ظلم فاحشی روا داشته اند که به هیچوجه شایستهی آن نبوده اید.
اما برای آیندهی ایران، برای دوستان و خانواده تان به اعتصاب غذایتان پایان دهید.
ما صدای شما را شنیده ایم.
وکلا و حقوقدانان؛ خانم ها و آقایان:
۱. امیر سالارداوودی
۲. امیر مهدیپور
۳. بهنام نزادی
٤. حسن کیا
۵. حسین بیات
٦. حسین رئیسی
۷. سهیلا صدقیانی
۸. سینا یوسفی
۹. شیرین عبادی
۱۰. علی نصری
۱۱. مانوش منوچهری
۱۲. محمد سیفزاده
۱۳. محمدهادی جعفرپور
۱٤. مریم عابدی
۱۵. مصطفی دانشجو
۱٦. مهرانگیز کار
۱۷. مهناز پراکند
۱۸. مهین خزائلی
۱۹. موسی برزین
۲۰. نسرین ستوده
۲۱. نیره انصاری
۲۲. هادی شریفزاده
۲۳.هیربد دهقانی آذر
............................
گزارش یونیسف، از مرگ روزانه ۱۰۰ کودک بر اثر آلودگی هوا در اوقیانوسیه و شرق آسیا
به گزارش ایسکانیوز، یونیسف در گزارش تازهای اعلام کرد که آلودگی هوا یکی از بزرگترین تهدیدهای سلامت کودکان در شرق آسیا و اقیانوسیه است؛ تهدیدی که هر روز جان بیش از ۱۰۰ کودک زیر پنج سال را در این منطقه میگیرد.
بر اساس دادههای (مؤسسه سنجش و ارزیابی سلامت) در سال ۲۰۲۱ نزدیک به یکچهارم مرگومیر کودکان زیر پنج سال در این منطقه با آلودگی هوا مرتبط بوده است. یونیسف میگوید قرار گرفتن طولانیمدت کودکان در معرض آلایندههایی مانند ذرات معلق PM۲.۵، نیتروژن دیاکسید و اوزون، اثرات جبرانناپذیری بر رشد جسمی و شناختی آنها دارد؛ آسیبی که از دوران جنینی آغاز شده و تا بزرگسالی ادامه پیدا میکند.
این گزارش نشان میدهد که آلودگی هوا میتواند به وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس، سقط جنین و مردهزایی منجر شود. کودکان خردسال به دلیل رشد سریعتر ریهها و تنفس بیشتر نسبت به وزن بدن، سختتر و شدیدتر آسیب میبینند. زندگی در نزدیکی جادهها، کارخانهها و مناطق صنعتی، خطر ابتلا به آسم، عفونتهای تنفسی، سرطان و اختلالات رشد را افزایش میدهد. آلودگی هوا در ادامه زندگی به بیماریهای قلبی، دیابت و تضعیف سیستم ایمنی میانجامد.
یونیسف هشدار میدهد آلودگی هوا فقط سلامت کودکان را تهدید نمیکند؛ بلکه باعث افت تحصیلی به دلیل غیبتهای ناشی از بیماری، کاهش بهرهوری اقتصادی والدین و ضررهای اقتصادی گسترده برای کشورها میشود.بانک جهانی برآورد کرده که هزینه مرگ زودرس و بیماری ناشی از PM۲.۵در سال ۲۰۱۹ معادل ۹.۳ درصد تولید ناخالص داخلی منطقه، یعنی بیش از ۲.۵ تریلیون دلار بوده است.
گزارش یونیسف میگوید بسیاری از کشورهای منطقه هنوز استانداردهای قانونی منطبق با دستورالعملهای WHO برای آلودگی هوا ندارند، فاقد سیاستهای مشخص برای استفاده از سوخت و انرژی پاک در خانهها هستند و در برنامههای اقلیمی خود (NDC) به اندازه کافی به کاهش آلایندهها توجه نکردهاند.
یونیسف مجموعهای از اقدامات را برای دولتها، بخش خصوصی، نظام سلامت و خانوادهها توصیه میکند؛ از جمله: تقویت تعهدات کشورها به رسیدن به انتشار صفر کربن و گذار به انرژی پاک، تدوین استانداردهای سختگیرانه آلودگی هوا، آموزش و تجهیز کارکنان سلامت برای شناسایی و درمان بیماریهای مرتبط با آلودگی و افزایش آگاهی خانوادهها درباره شیوههای کاهش تماس کودکان با آلودگی.
یونیسف از دولتها و جامعه جهانی میخواهد که حق هر کودک برای تنفس هوای پاک را به رسمیت بشناسند و برای حذف منابع آلاینده اقدام فوری و قاطع انجام دهند.به گفته جون کونوجی، مدیر منطقهای یونیسف شرق آسیا و اقیانوسیه: حل بحران آلودگی هوا باعث جهش گسترده در سلامت، آموزش و رفاه کودکان میشود؛ راهحلها وجود دارد و آینده ما به اجرای آنها وابسته است.
..............................
پکاکا از منطقهٔ استراتژیک شمال عراق عقبنشینی کرد
پکاکا، حزب کارگران کردستان ترکیه، اعلام کرد نیروهایش را از منطقه راهبردی زاب در شمال عراق خارج کرده است؛ گامی که این سازمان آن را «کمکی مهم» به روند آشتی با ترکیه توصیف میکند.
به گزارش روزنامه صباحدیلی ترکیه و خبرگزاری فرانسه، پکک روز دوشنبه ۲٦ آبان عقبنشینی کامل از زاب را تأیید کرده و گفته است با این اقدام «خطر درگیری در منطقه از بین رفته» و این خروج نشاندهنده «تعهد» این گروه به تلاشها برای ازسرگیری روابط با آنکارا است.
زاب، که دههها یکی از پایگاههای اصلی پکاکا بوده، سالها هدف عملیات زمینی و هوایی ارتش ترکیه قرار داشت.
این تحول شش ماه پس از آن روی میدهد که پکاکا رسماً به مبارزه مسلحانه چهار دههای با ترکیه پایان داد؛ نزاعی که بهگفته مقامها حدود ۵۰ هزار کشته برجای گذاشته است.
پس از آن، اعضای این گروه از تابستان امسال روند امحای سلاحها و خروج از خاک ترکیه را آغاز کردند.
روند فعلی پس از گفتوگوهای غیرمستقیم دولت ترکیه با پکاکا و فراخوان تاریخی عبدالله اوجالان، بنیانگذار زندانی این گروه، آغاز شد.
اوجالان که از سال ۱۹۹۹ در جزیره امرالی استانبول در حبس انفرادی بهسر میبرد، در اسفند پارسال از هوادارانش خواسته بود «مبارزه دموکراتیک» را جایگزین اسلحه کنند.
همزمان، آنکارا یک کمیسیون ویژه پارلمانی تشکیل داده تا برای ادغام سیاسی پکک و ایجاد چارچوب حقوقی روند صلح کار کند.
.............................
شورای امنیت سازمان ملل طرح دولت ترامپ برای آینده غزه را تصویب کرد
سازمان ملل متحد روز دوشنبه با رأی قاطع، طرح ایالات متحده برای مدیریت و بازسازی غزه پس از دو سال جنگ را به تصویب رساند؛ طرحی که چارچوبی برای برقراری امنیت، تشکیل یک نهاد گذار و ایجاد مسیر احتمالی بهسوی دولت مستقل فلسطینی ترسیم میکند.
بر اساس قطعنامه تصویبشده در شورای امنیت، یک نیروی بینالمللی ثباتبخش مأمور تأمین امنیت غزه خواهد شد. همچنین یک مرجع انتقالی به نام «هیئت صلح» (Board of Peace) تشکیل میشود که قرار است با نظارت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روند بازسازی و مدیریت موقت نوار غزه را هدایت کند. این اختیارات تا پایان سال ۲۰۲۷ اعتبار دارد.
طرح آمریکا بخشی از برنامه ۲۰ مادهای آتشبس ترامپ است که پس از برقراری آتشبس شکننده اخیر میان اسرائیل و حماس مطرح شد و اکنون با تصویب شورای امنیت، مسیر اجرایی آن هموار شده است.
ترامپ در واکنش نوشت :« این یکی از بزرگترین موفقیتها در تاریخ سازمان ملل است و صلح بیشتری در سراسر جهان به همراه خواهد آورد.»
قطعنامه با ۱۳ رأی موافق و بدون رأی مخالف تصویب شد.
روسیه و چین با وجود نگرانیهای گسترده نسبت به طرح، رأی ممتنع دادند و از حق وتو استفاده نکردند؛ موضوعی که راه تصویب قطعنامه را باز کرد.
مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، مصوبه شورا را «تاریخی» خواند و گفت: « این قطعنامه آغاز مسیری تازه برای غزه و گامی مهم به سوی ثبات بلندمدت است.»
طی دو هفته مذاکره، کشورهای عربی و نمایندگان فلسطینی از آمریکا خواستند متن قطعنامه را درباره حق تعیین سرنوشت فلسطینیها تقویت کند.
در نسخه نهایی آمده است که پس از بازسازی غزه و اصلاحات در تشکیلات فلسطینی، «ممکن است شرایط لازم برای یک مسیر معتبر بهسوی خودمختاری و تشکیل کشور فلسطین فراهم شود.»
با این حال، قطعنامه هیچ جدول زمانی یا تضمینی درباره تشکیل دولت فلسطینی ارائه نمیدهد.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، روز یکشنبه بار دیگر مخالفت خود را با هرگونه دولت فلسطینی تکرار کرده بود، در حالی که متحدان تندرو او از بند مربوط به «مسیر دولت فلسطینی» ابراز نگرانی کردهاند.
چندین کشور عربی که پیشتر اعلام کرده بودند در صورت تصویب طرح در سازمان ملل حاضر به اعزام نیرو هستند، در بیانیه مشترکی با آمریکا – شامل قطر، مصر، امارات، عربستان، اندونزی، پاکستان، اردن و ترکیه – خواستار تصویب سریع طرح شدند.
این رأیگیری در حالی انجام شد که امیدها برای حفظ آتشبس شکننده غزه افزایش یافته است. نکات مهم در طرح آمریکا به قرار زیر است:
نیروی ثباتبخش مسئول خلع سلاح گروههای غیر دولتی در غزه خواهد بود.
این نیرو مجاز است «از همه ابزارهای لازم» برای اجرای مأموریت استفاده کند؛ عبارتی که بهطور رسمی مجوز استفاده نظامی از زور را شامل میشود.
نیروهای بینالمللی به همراه واحدهای آموزشدیده پلیس فلسطینی، مرزهای غزه را تأمین امنیت خواهند کرد.
این نیرو با مصر، اسرائیل و دیگر کشورها برای ورود کمکهای انسانی هماهنگ خواهد بود.
خروج نیروهای اسرائیلی از غزه بر اساس استانداردها و نقاط عطف مرتبط با خلع سلاح و با توافق آمریکا، اسرائیل، نیروهای بینالمللی و کشورهای ضامن آتشبس انجام میشود.
حماس با انتشار بیانیهای مطول، تصویب این قطعنامه را قاطعانه رد کرد و گفت که این طرح «حقوق و مطالبات واقعی مردم فلسطین را برآورده نمیکند» و در عمل «در خدمت اشغالگری اسرائیل» است.
این گروه تأکید کرد: « قطعنامه، مکانیزم قیمومت بینالمللی را بر غزه تحمیل میکند؛ چیزی که مردم ما و همه گروههای مقاومت آن را رد میکنند.»
حماس هشدار داد که مأموریت نیروی بینالمللی – بهویژه بخش مربوط به خلع سلاح مقاومت – این نیرو را از بیطرفی دور میکند و آن را «طرف درگیر در کنار اشغالگر» قرار میدهد.
این گروه در بیانیه خود بر این نکته پافشاری کرد که هرگونه نیروی بینالمللی اگر تشکیل شود، باید تنها در مرزها مستقر گردد، وظیفهاش فقط نظارت بر آتشبس باشد، و کاملاً زیر نظر سازمان ملل فعالیت کند.
سخنگوی حماس پیشتر نیز به شبکه الجزیره گفته بود که این گروه هرگونه کنترل خارجی بر غزه را رد میکند.
..............................
