۱۴۰۴-۰۸-۰۷

رکورد بی‌سابقه اعدام در ۳۰ سال گذشته در ایران؛ گزارش آماری مهرماه ۱۴۰۴

رکورد بی‌سابقه اعدام در ۳۰ سال گذشته در ایران؛ گزارش آماری مهرماه ۱۴۰۴

نگاهی به آمار فروردین تا پایان مهرماه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که تنها در هفت ماه، دست‌کم ۱۱۳۸ زندانی در سراسر کشور اعدام شده‌اند

افزایش بی‌سابقه اعدام‌ها در مهرماه ۱۴۰۴
 کل اعدام‌های صورت‌گرفته در مهرماه ۱۴۰۴ دست‌کم به رقم بی‌سابقه ۲۸۳ نفر رسیده است؛ بالاترین آمار در چهار دهه‌ گذشته. منابع مستقل و حقوق بشری تأکید دارند که این عدد، تنها بخش اعلام‌شده‌ واقعیت است و بسیاری از اعدام‌ها به‌صورت مخفیانه و بدون اطلاع‌رسانی رسمی انجام می‌شوند.
مقایسه‌ این آمار با سال‌های پیشین روندی تکان‌دهنده را نشان می‌دهد:

مهر ۱۴۰۱ = ۳۶ اعدام
مهر ۱۴۰۲ = ۸۱ اعدام
مهر ۱۴۰۳ = ۱۵۲ اعدام
مهر ۱۴۰۴ = ۲۸۳ اعدام

رشد جهشی این ارقام، تصویری از سیاست سرکوب مضاعف و تشدید فشار داخلی در آستانه‌ بحران‌های سیاسی و اجتماعی است.

ترکیب آماری اعدام‌ها؛ چهره‌ واقعی خشونت ساختاری

تحلیل آمار مهرماه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که ساختار اجرای احکام مرگ، از زنان تا نوجوانان و از اقلیت‌های قومی تا اتباع خارجی را در بر گرفته است:

زنان اعدام‌شده: ۷ نفر
کودک‌مجرمان (کمتر از ۱۸ سال در زمان جرم): ۲ نفر
زندانیان سیاسی: ۷ نفر
متهمان مواد مخدر: ۱۳۴ نفر
متهمان قتل: ۱۳۴ نفر
زندانیان بلوچ: ۱۰ نفر
اتباع افغانستان: ۱۱ نفر
متهمان جاسوسی: ۲ نفر

اعدام در ایران، نه صرفاً واکنشی قضایی بلکه بخشی از ساختار حکمرانی است؛ سازوکاری برای حذف، نه اصلاح.

اعدام در هفت‌ماهه‌ نخست ۱۴۰۴؛ گسترش دامنه‌ی مرگ

نگاهی به آمار فروردین تا پایان مهرماه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که در تنها هفت ماه، دست‌کم ۱۱۳۸ زندانی در سراسر کشور اعدام شده‌اند. جزئیات این آمار نیز خود گویای عمق فاجعه است:

زنان اعدام‌شده: ۳۶ نفر
کودک‌مجرمان اعدام‌شده: ۶ نفر
زندانیان سیاسی: ۲۲ نفر
اتهام مواد مخدر: ۵۵۵ نفر
اتهام قتل: ۴۸۹ نفر
زندانیان بلوچ: ۱۱۶ نفر
زندانیان کرد: ۴۴ نفر
اتباع افغانستان: ۵۹ نفر
اتهام جاسوسی: ۱۲ نفر

 نه به اعدام خط مقدم مبارزه برای زندگی

مردم ایران، به‌ویژه خانواده‌های زندانیان زیر حکم اعدام، در خط مقدم مبارزه برای حق حیات قرار دارند. آنان با شجاعت، صدای بی‌صدایان شده‌اند.
اکنون بیش از هر زمان دیگر، ضرورت دارد جامعه‌ مدنی، فعالان حقوق بشر و افکار عمومی جهانی، به پشتیبانی از این جنبش برخیزند.
اعدام، نه راه‌حل که نشانه‌ ناتوانی است؛ و مقاومت در برابر آن، گامی در مسیر بازگرداندن کرامت انسانی و عدالت اجتماعی است.
آمارها هشدار می‌دهند، اما حقیقت فراتر از اعداد است. پشت هر رقم، چهره‌ای انسانی نهفته است؛ مادری که چشم‌انتظار است، کودکی که پدرش را از دست داده، و جامعه‌ای که هر روز بخشی از خود را در پای چوبه‌ دار از دست می‌دهد.
اکنون، ایستادن در برابر اعدام، تنها یک وظیفه‌ حقوق بشری نیست؛ فریادی است برای زندگی.

منبع : کانون حقوق بشر ایران
 

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر