۱۴۰۵-۰۷-۳۰

سازمان جهانی کار: بحران نان و تشدید فشار برکارگران و زنان! 76 درصد کودکان جهان محروم از حمایت‌های اجتماعی

پنجشنبه 30 مهر

.......................

سازمان جهانی کار: بحران نان و تشدید فشار برکارگران و زنان! 76 درصد کودکان جهان محروم از حمایت‌های اجتماعی

 

به گزارش سازمان جهانی کار، دولت‌ها از ظرفیت حمایت اجتماعی برای کاهش پیامدهای بحران اقلیمی، حفاظت از معیشت مردم و تضمین گذار عادلانه به اقتصادی پایدار به‌اندازۀ کافی استفاده نمی‌کنند. بسیاری از کشورهایی که بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیمی می‌بینند، کمترین امکانات را برای حمایت از جمعیت خود در برابر پیامدهای زیست‌محیطی و اقتصادی این بحران در اختیار دارند.

بر اساس گزارش حمایت اجتماعی در جهان ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶؛ حمایت اجتماعی همگانی برای اقدام اقلیمی و گذار عادلانه، برای نخستین بار بیش از نیمی از جمعیت جهان، معادل ۵۲.۴ درصد، از نوعی حمایت اجتماعی برخوردار شده‌اند؛ با این حال، شکاف‌های گسترده‌ای در پوشش حمایتی همچنان وجود دارد.

در ۲۰ کشور آسیب‌پذیر در برابر بحران اقلیمی، ۳۶۴ میلیون نفر، معادل ۹۱.۳ درصد جمعیت، از هرگونه حمایت اجتماعی محروم‌اند. این رقم در میان ۵۰ کشور آسیب‌پذیرتر به ۷۵ درصد جمعیت، معادل ۲.۱ میلیارد نفر، می‌رسد.

بر اساس این گزارش، ۷۶.۱ درصد کودکان جهان از پوشش مؤثر حمایت اجتماعی محروم‌اند. زنان نیز در مقایسه با مردان دسترسی کمتری به این حمایت‌ها دارند؛ به‌طوری‌که پوشش مؤثر حمایت اجتماعی برای زنان ۵۰.۱ درصد و برای مردان ۵۴.۶ درصد است.

"حمایت اجتماعی" پشتوانۀ معیشت کارگران در بحران اقلیمی

گسترش حمایت اجتماعی تنها راهی برای کاهش فقر نیست، بلکه ابزاری مهم برای حفاظت از حقوق کارگران و امنیت معیشت آنان در برابر پیامدهای تغییرات اقلیمی و دگرگونی‌های اقتصادی ناشی از گذار سبز به شمار می‌رود. 

حمایت اجتماعی از طریق تأمین درآمد، دسترسی به خدمات درمانی و پرداخت مزایا به افراد و خانواده‌ها کمک می‌کند تا در برابر شوک‌های اقلیمی تاب‌آوری بیشتری داشته باشند..

سازمان جهانی کار بر ضرورت آموزش نیروی کار و ارتقای مهارت‌های شغلی نیز تأکید می‌کند تا کارگران بتوانند در بخش‌های سبز و کم‌کربن فعالیت کنند. 

گیلبرت هونگبو مدیرکل سازمان جهانی کار، با اشاره به ابعاد جهانی بحران اقلیمی گفت: این بحران مرزهای جغرافیایی را به رسمیت نمی‌شناسد و هیچ کشوری نمی‌تواند خود را از پیامدهای آن مصون نگه دارد.

او بحران اقلیمی را بزرگ‌ترین تهدید کنونی برای عدالت اجتماعی دانست و تأکید کرد: کشورهایی که شدیدترین پیامدهای این بحران را تجربه می‌کنند، اغلب امکانات کافی برای مقابله با آسیب‌های زیست‌محیطی و معیشتی ندارند.

هونگبو دربارۀ وضعیت جوامع آسیب‌دیده گفت: بسیاری از کشورهایی که شدیدترین پیامدهای این بحران را تجربه می‌کنند، به‌ویژه برای مقابله با آثار زیست‌محیطی و معیشتی آن آمادگی کافی ندارند. باید بپذیریم آنچه بر جوامع آسیب‌دیده می‌گذرد، بر همۀ ما تأثیر خواهد گذاشت.

مدیرکل سازمان جهانی کار، حمایت اجتماعی همگانی را یکی از مهم‌ترین ابزارهای جلوگیری از تشدید نابرابری و طرد اجتماعی در جوامع آسیب‌دیده معرفی کرد. او همچنین گفت گسترش این حمایت‌ها، علاوه بر یک ضرورت اخلاقی، اقدامی عملی برای کاهش نگرانی‌های عمومی دربارۀ گذار به انرژی‌های پاک است. به گفتۀ او، حفاظت از کارگران در سراسر جهان می‌تواند اعتماد عمومی به فرایند گذار عادلانه و پایدار را افزایش دهد.

بر اساس این گزارش، کشورها به‌طور متوسط ۱۲.۹ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را، بدون احتساب هزینه‌های سلامت، به حمایت اجتماعی اختصاص می‌دهند. با این حال، تفاوت میان کشورهای پردرآمد و کم‌درآمد چشمگیر است: کشورهای پردرآمد به‌طور متوسط ۱۶.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف حمایت اجتماعی می‌کنند، در حالی که این سهم در کشورهای کم‌درآمد تنها ۰.۸ درصد است.

گزارش سازمان جهانی کار سه محور اصلی را برای اصلاح سیاست‌های حمایتی پیشنهاد می‌کند:

1- گسترش حمایت اجتماعی پیش از وقوع بحران. 2-  پیوند حمایت اجتماعی با سیاست‌های اقلیمی. 3-افزایش سرمایه‌گذاری و حمایت مالی بین‌المللی

گزارش سازمان جهانی کار بر ضرورت حفاظت از معیشت کارگران و خانواده‌های آنان هم‌زمان با اجرای سیاست‌های اقلیمی تأکید دارد. دسترسی به درآمد، خدمات درمانی، آموزش شغلی و مزایای اجتماعی باید بخشی از برنامه‌های گذار به اقتصاد سبز باشد؛ در غیر این صورت، هزینه‌های مقابله با بحران اقلیمی و تغییر ساختار اقتصادی بیش از همه بر دوش کارگران و گروه‌های کم‌درآمدی می‌افتد که منابع کمتری برای مقابله با این تحولات دارند.

..........................................

کارگران قلمزنی کارگاه‌های اصفهان، همه هنرمندند! هنرمندانی که به نان شب محتاج اند

 

در پسِ ویترین‌های براق و مجلل فروشگاه‌های اطراف میدان نقش‌جهان اصفهان، دنیای دیگری در جریان است؛ دنیای تاریک کارگاه‌های کوچکی که در آن‌ها، گروهی از کارگران هنرمند با تقلا برای جبران هزینه‌های اولیه زندگی ، روزگار می‌گذرانند.

برای این بخش از طبقه کارگرِ غیررسمی که تمام ارزش‌افزوده کارشان به جیب واسطه‌ها می‌رود، آن چنان اوضاع بد است که بی‌رونقی ایام پاندمی کرونا، به خاطره روزهای رونق و رفاه تبدیل شده است. 

برای درک بهتر اوضاع این کارگران هنرمند، راهی کارگاه‌های کم‌نور و حجره‌های پشتی حوالی نقش‌جهان اصفهان شدیم. 

در یکی از کارگاه‌های حاتم‌کاری، آقای نوربخش، یکی از هنرمندان حاضر در کارگاه، با لهجۀ غلیظ اصفهانی و تبسمی تلخ می‌گوید: «یُخدهِ اِز گدایی اوضاعمون بهتره‌س!»

خانم محبوبی، یکی از زنان هنرمندِ کارگر در همین کارگاه، درباره سقوط قدرت خرید و بن‌بستِ بازار کار می‌گوید: فروش صفر… اصلاً فروش نیست. ما کار تولیدی داریم، ولی مغازه‌های اطرافمان با این‌همه جنس، یک تکه هم نمی‌فروشند. از صبح تا شب نشسته‌اند. قبلاً وقتی توریست می‌آمد، وضع بهتر بود. الان چون توریست نمی‌آید، فروش نداریم. مردم خودمان هم کمتر صنایع دستی می‌خرند؛ در واقع معمولاً پولی برای خرید این محصولات ندارند. 

در این میان، مسئله فقط کم‌شدن فروش نیست؛ درآمدی که از تولید به دست می‌آید برای تأمین هزینه‌های زندگی کافی نیست. هنرمند کارگری که باید وقت، مهارت و نیروی جسمی خود را صرف ساخت یک اثر کند، وقتی مشتری ندارد، عملاً امکان جبران هزینه‌های روزمره‌اش را هم از دست می‌دهد.

محبوبی با مقایسه شرایط موجود با سال‌های گذشته می‌گوید: درآمدمان طی چند سال اخیر کاهش یافته، اما پس از جنگ دوازده‌روزه، وضعیت به‌مراتب بدتر شده است. 

این زن هنرمند و کارگر می‌گوید: در دوره‌های بحرانی قبلی مثل ایام کرونا هم سفره‌هایمان کوچک شده بود، اما وضعیت امروز و تورم افسارگسیخته باعث شده که حتی همان دوران سخت هم برای ما مثل دوران اوج فروش به نظر برسد!

در میان تمام فشارها، آنچه رنج این هنرمندان-کارگران را دوچندان می‌کند، ناکارآمدی چترهای حمایتی دولت است.

این زن هنرمند کارگر با اعتراض از سازوکارهای شناسایی اقشار نیازمند برای افزایش کالابرگ می‌گوید: رقم افزایش کالابرگ بسیار ناچیز است و عملاً گرهی از زندگی ما باز نمی‌کند. قبلاً کالابرگ و یارانه به من تعلق می‌گرفت، اما اخیراً متوجه شدم افزایش نیم‌میلیونی به من تعلق نگرفته! چطور کارگری که در کارگاه مزد بخورونمیر روزانه می‌گیرد و هیچ اندوخته‌ای ندارد، جزو قشر مرفه حساب می‌شود؟ با چه منطقی؟ مگر قرار است چقدر به کالابرگ‌ها اضافه کنند؟ اصلاً به ما اعلام نشده که برویم خوداظهاری انجام دهیم!وقتی برای برخی از شاغلان حقوق ثابتی وجود ندارد و نهادهای حمایتی نیز چشم بر وضعیت کارگران غیررسمی می‌بندند، خط فقر به معنای واقعی کلمه در خانه این هنرمندان تجسم می‌یابد.

در یکی دیگر از کارگاه‌های صنایع دستی اصفهان، یک استادکار قلمزنی با انتقاد از مناسبات حاکم بر فروش صنایع دستی می‌گوید: اینجا مملکت دلال‌هاست، نه کارگران و هنرمندان تولیدکننده. او با تشریح زنجیره واسطه‌گری و نابرابری در توزیع درآمد می‌گوید: اگر ظرفی دست‌ساز را به قیمت یک میلیون تومان از تولیدکننده می‌خریدند و پنج میلیون تومان به مسافر می‌فروختند، سهم کارگر تولیدکننده از کل مبلغ فروش در نهایت به حدود ۱۰۰ هزار تومان می‌رسید.

 استادکار و کارگر هنرمند مجبورند سلامت جسمی، بینایی و توان حرکتی دست‌هایشان را هزینه کنند، اما ارزش‌افزوده واقعی ناشی از نیروی کارشان در شبکه‌ای از واسطه‌گری و سوداگری بلعیده می‌شود.  

روایت او با تجربۀ محبوبی تفاوت مهمی دارد. این استادکار می‌تواند به پشتوانۀ شغل دیگرش به کار ادامه دهد، اما برای هنرمندی که تمام درآمدش به تولید و فروش صنایع دستی وابسته است، کاهش فروش مستقیماً به کاهش درآمد منجر می‌شود.

در چنین شرایطی، مسئله فقط کم‌رونقی فروش صنایع دستی نیست؛ مسئلۀ اصلی زندگی کسانی است که نیروی کار و مهارتشان را صرف تولید می‌کنند، اما از درآمد حاصل از آن سهم کافی ندارند. کارگرانی که از حقوق اولیه از جمله دستمزد عادلانه، پوشش بیمه، ایمنی محیط کار و امنیت شغلی محرومند.

وقتی نیروی کارِ متخصص پس از ده‌ها سال کارِ سخت، توان خرید ساده‌ترین نیازهای زندگی را ندارد و میان ادامه دادن یک شغل فاقد امنیت یا پیوستن به صف جویندگان کارهای کاذب معلق می‌ماند، ناامنی اقتصادی نه فقط یک فاجعه فردی، که روایتی تلخ از تباهی تدریجی یک طبقه‌ی مولد است. کارگران کارگاه‌های میدان نقش جهان اصفهان، همه هنرمندند، هنرمندانی که حالا به نان شب محتاج شده‌اند....

................................................

ترکیه، قطر، پاکستان و اندونزی توافق‌نامه همکاری دفاعی امضا کردند

وزارت دفاع ترکیه چهارشنبه ۲۹ مهر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد این کشور به همراه قطر، پاکستان و اندونزی توافق‌نامه‌ای برای گسترش همکاری‌های دفاعی و تقویت توانمندی‌های دفاعی امضا کرده است.

این وزارتخانه در بیانیه‌ خود گفت چهار کشور "تفاهم‌نامه بدر" را در دوحه امضا کردند؛ اقدامی که نشان‌دهنده تمایل آن‌ها به تعمیق بیشتر همکاری‌ها و توسعه مشارکت‌های مشترک است.

وزارت دفاع ترکیه اعلام کرد: این توافق‌نامه از اهمیت اقتصادی قابل‌توجهی برخوردار است. 

آنکارا ۱۶ مرداد یک پیمان دفاع متقابل با پاکستان که دارای سلاح هسته‌ای است و عربستان سعودی امضا کرد که بر اساس آن، حمله به هر یک از طرف‌های توافق، حمله به همه آن‌ها تلقی می‌شود.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه ۲۸ مهر به‌نقل از سه منبع پارلمانی گزارش داد که دولت ترکیه توافق دفاعی خود با پاکستان و عربستان سعودی، مشهور به توافق مکه، را برای تصویب به پارلمان این کشور ارائه کرده است؛ اقدامی که دومین ارتش بزرگ ناتو را به تعهد رسمی دفاع متقابل با ریاض، نزدیک‌تر می‌کند.

به‌گفته وزارت دفاع ترکیه هدف از توافق‌نامه بدر، تقویت همکاری در زمینه تولیدات نظامی، افزایش توانمندی‌های نظامی و تسهیل همکاری در حوزه آموزش‌های تخصصی نظامی، پژوهش و توسعه است.

در ادامه بیانیه آمده است: این ابتکار با بهره‌گیری از توانمندی‌های منحصربه‌فرد هر کشور در زمینه تولیدات نظامی، همکاری و یکپارچگی را تسهیل می‌کند، ظرفیت‌های صنایع دفاعی را افزایش می‌دهد و امکان تأمین نیازهای کشورهای متحد و دوست را فراهم می‌سازد. 

ترکیه که صنایع دفاعی قدرتمندی دارد، در جریان جنگ ایران به کشورهای حوزه خلیج فارس، از جمله قطر که میزبان یک پایگاه نظامی ترکیه است، برای تقویت توان دفاعی آن‌ها کمک کرده است.

ترکیه همچنین روابط نزدیکی با اندونزی، به‌ویژه در حوزه صنایع دفاعی، دارد.

هالوک گورگون، رییس سازمان صنایع دفاعی ترکیه، گفت این توافق‌نامه پایه و اساس یک همکاری راهبردی برای توسعه تولید مشترک و فناوری را تشکیل می‌دهد.

گورگون در بیانیه‌ای گفت: ما در ترکیه برای مشارکت‌هایی ارزش قائلیم که از الگوهای خرید تجهیزات آماده فراتر می‌روند و به توسعه سرمایه انسانی و زیرساخت‌های صنعتی خود کشورها کمک می‌کنند. 

............................................

خواهران دوقلوی ایرانی محکوم به اعدام و زندان، نامزد نهایی جایزه ساخاروف ۲۰۲۶ شدند

 

ترانه و رومینا رحیمی، خواهران دوقلوی ۲۱ ساله ایرانی محبوس در زندان دولت‌آباد اصفهان، در میان سه نامزد نهایی جایزه ساخاروف ۲۰۲۶ پارلمان اروپا قرار گرفتند. این دو خواهر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محاکمه شدند و ترانه به اعدام و ۱۱ سال حبس و رومینا به ۳۶ سال حبس محکوم شد.

کمیته‌های امور خارجی و توسعه پارلمان اروپا سه نامزد نهایی جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه را معرفی کردند.

علاوه بر خواهران رحیمی، دیوان کیفری بین‌المللی و کارکنان آن و توندو لیسو، وکیل، رهبر مخالفان سیاسی و مدافع حقوق بشر اهل تانزانیا، به فهرست نهایی راه یافتند.

بر اساس اعلام پارلمان اروپا، خواهران رحیمی به نمایندگی از تمامی افرادی که در ایران تحت آزار و سرکوب حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند، نامزد دریافت این جایزه شده‌اند.

برنده جایزه ساخاروف ۲۰۲۶ پنج‌شنبه ۳۰ مهر در نشست عمومی پارلمان اروپا در استراسبورگ اعلام خواهد شد. انتخاب برنده بر عهده کنفرانس روسای پارلمان اروپا، متشکل از رییس پارلمان و رهبران گروه‌های سیاسی است.

...................................

انتقال بیش از 200 زندانی قزل حصار محکوم به اعدام به شهرستانها با هدف شکستن اتحاد آنها؛ زمینه ای برای اجرای حکم!

 

مسئولان زندان قزل حصار کرج   اعلام کرده اند که بیش از ۲۰۰ زندانی محکوم به اعدام در پرونده‌های مواد مخدر از زندان قزل‌حصار کرج به زندان‌های دیگرنقاط کشور منتقل میشوند. زندانیان قزل حصار در تداوم کارزار "سه شنبه های نه به اعدام" هر سه شنبه دست به اعتصاب غذا می زنند و در همبستگی با بیش 60 زندان کشور سنت جنبش نه به اعدام را زنده نگه داشته اند. زندانیان قزل حصار در 9 بهمن  1402برای اولین بار در اعتراض به اعدام محمد قبادلو و فرهادسلیمی دست به اعتصاب زدند و از زندانیان دیگر زندانها خواستند، در سه شنبه های اعتراضی، با اعتصاب غذا به این کارزار به پیوندند. از فراخوان آنها در 64 زندان استقبال به عمل آمد و جنبش نه به اعدام تداوم یافت. اکنون این انتقال؛ نمودیست از واکنش جمهوری اسلامی به اتحاد جمعی زندانیان، و در جهت شکستن مقاومت آنها صورت میگیرد، که خود می‌تواند زمینۀ اجرای سریع احکام آنان را فراهم کند. 

مسئولان زندان قزل‌حصار ۲۷ مهر به محکومان به اعدام در واحد دو اعلام کردند دستورالعملی برای انتقال آن دسته از زندانیان دریافت کرده‌اند که اهل شهرها و استان‌های دیگر هستند و احکام اعدامشان قطعی و قابل اجراست. آنان باید به زندان‌های محل زندگی خود منتقل شوند.

یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران  گفت: زندانیان به این تصمیم اعتراض کردند، زیرا معتقدند هدف از انتقال آنان به زندان‌های شهرستان‌ها، اجرای احکام اعدام است. با این حال، افسر نگهبان تاکید کرده است که انتقال‌ها اجباری است.

این منبع با اشاره به مقررات سخت‌گیرانه‌تر در زندان‌های شهرستان‌ها، از جمله نصب دوربین در اتاق‌ها و دسترسی نداشتن زندانیان به تلفن همراه (حتی به‌صورت مخفیانه)، گفت این محدودیت‌ها امکان ارتباط آنان را با خارج از زندان و اطلاع‌رسانی درباره وضعیتشان کاهش می‌دهد.

او گفت هدف از انتقال زندانیان، اجرای احکام اعدام در استان‌های مختلف و پراکنده کردن آمار اعدام‌هاست تا شمار بالای اعدام‌ها در قزل‌حصار کمتر جلب توجه کند.

.............................................

عراق در پی فشار آمریکا، گذرگاه مرزی جذابه با ایران را تا اطلاع ثانوی بست

 

عراق با هدف بازبینی تدابیر امنیتی و نصب تجهیزات بازرسی، گذرگاه مرزی شیب (چذابه) را تا اطلاع ثانوی به روی مسافران و کامیون‌های تجاری بست. مقام‌های ایران ضمن تایید بسته شدن این گذرگاه مرزی میان دو کشور، می‌گویند این تصمیم بدون هماهنگی قبلی با تهران اتخاذ شده و پیگیری‌ها برای حل این موضوع ادامه دارد. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که آمریکا برای تشدید فشار اقتصادی بر تهران و محدود کردن مبادلات مرزی ایران با عراق، بر دولت بغداد فشار وارد می‌کند. خبرگزاری فرانسه به نقل از منابع سیاسی، گزارش کرد که واشنگتن خواستار بستن گذرگاه‌های مرزی دو کشور، به‌جز دو گذرگاه در مناطق تحت کنترل دولت فدرال و اقلیم کردستان عراق شده است.

خبرگزاری رویترز به نقل از منابع آگاه گزارش داد که عراق گذرگاه پرتردد مرزی شیب (چذابه) با ایران را با هدف جلوگیری از قاچاق اقلام ممنوعه، تعطیل کرده است.

یک مقام عراقی مسئول گذرگاه‌های مرزی روز چهارشنبه ۲۹ مهر گفت که این تصمیم با هدف تقویت کنترل‌های امنیتی اتخاذ شده است.

رسانه‌های داخلی ایران هم به نقل از استانداری خوزستان تایید کردند که این مرز در بخش مسافری و تجاری تا اطلاع ثانوی بسته است.

علی زینوی‌وند، سخنگوی وزارت کشور ایران با تاکید بر اینکه بستن مرز برای تجار کشور عراق مشکل بیشتری ایجاد می‌کند، گفت: ما با عراق تفاهم‌نامه داریم و اگر قرار بر بسته شدن طولانی یک مرز باشد، باید از قبل به ما ابلاغ می‌کردند؛ برای بسته شدن مرز چذابه این هماهنگی انجام نشده است.

عراق پیش‌تر نیز در ماه سپتامبر، پس از حملات پهپادی به عربستان سعودی، گذرگاه مرزی شلمچه با ایران را به‌عنوان اقدامی احتیاطی بسته بود. ریاض گفته بود که پهپادها از خاک عراق به پرواز درآمده بودند.

................................................

سفر بی حاصل عاصم منیر به تهران: ایران حرف تازه ای ندارد؛ گفتگوها بدون پیشرفت و دستاورد! 

 

روزنامه دان پاکستان گزارش داده است که هدف از سفراخیر عاصم منیر، فرمانده کل نیروهای مسلح پاکستان، به تهران انتقال پیام‌ها و بررسی این موضوع بوده است که آیا تفاهم‌نامه اسلام‌آباد همچنان می‌تواند مبنایی برای مذاکرات باشد یا خیر.

این روزنامه نوشته است که با این حال، پس از دیدارها هیچ پیشرفت چشمگیر یا توافق رسمی به دست نیامد. 

این روزنامه به نقل از رسانه‌های ایرانی نوشت که پاسخ رهبران ایران به فیلد مارشال منیر "روشن، جدی و صریح" بوده است.

به گفته یک منبع ایرانی که نامش فاش نشده است و دان به نقل از او گزارش داده، به فرمانده ارتش پاکستان گفته شده است که ایران حرف تازه‌ای برای گفتن به آمریکایی‌ها ندارد و این طرف آمریکایی است که باید به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد بازگردد.

بر اساس این گزارش، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، هم به آقای منیر گفت: ایالات متحده بدون برآورده کردن هفت شرطی که تهران در جریان دیدارها در نیویورک مطرح کرده بود، نمی‌تواند اعتماد ایران را دوباره به دست آورد. 

پاکستان میانجی اصلی بین ایران و آمریکاست و تفاهم اسلام‌آباد که قرار بود به توافق صلح منجر شود، با وساطت آن کشور به دست آمده بود.

..................................

حمایت نظامی مصر از عربستان ، هشدار عراقچی درباره ورود مصر به جنگ یمن 

 

عباس عراقچی، وزیر خارجۀ جمهوری اسلامی، هشدار داد که هرگونه مداخلۀ نظامی مصر یا دیگر کشورها در جنگ یمن، حل‌وفصل این بحران را دشوارتر خواهد کرد.

عراقچی در گفت‌وگو با شبکه دولتی العراقیه که روز سه‌شنبه ۲۸ مهر پخش شد، گفت: مصر تجربۀ کافی دارد که خود را درگیر چنین مناقشۀ بسیار پیچیده‌ای نکند. 

او افزود: ما معتقدیم هرگونه حضور یا مداخلۀ خارجی، تنها حل این مسئله را دشوارتر خواهد کرد. 

وزیر خارجۀ جمهوری اسلامی همچنین مدعی شد که مصر اعلام کرده قصد ورود به یمن یا مشارکت در جنگ علیه این کشور را ندارد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پارلمان مصر روز دوشنبه بررسی درخواست عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور این کشور، برای صدور مجوز حمایت نظامی از عربستان سعودی را تا هفتۀ آینده به تعویق انداخت.

سیسی از نمایندگان خواسته است در صورت درخواست ریاض، با ارائۀ حمایت نظامی به عربستان موافقت کنند. عربستان در ماه‌های اخیر تقریباً هر روز هدف حملات حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی قرار گرفته است.

رئیس‌جمهور مصر تأکید کرده است که کشورش به دنبال رویارویی یا حمله به هیچ‌کس نیست و هدف از این اقدام صرفاً دفاعی است.

جنگ میان حوثی‌ها و ائتلاف به رهبری عربستان سعودی که از دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شدۀ یمن حمایت می‌کند، پس از بیش از یک دهه درگیری، از ماه ژوئیه بار دیگر شدت گرفت.

حوثی‌ها در ماه سپتامبر بخش بزرگی از سواحل دریای سرخ یمن را تصرف کردند و از آن زمان حملات متعددی علیه عربستان سعودی، از جمله تأسیسات شرکت نفتی آرامکو و فرودگاه بین‌المللی ریاض، انجام داده‌اند.

هشدار عراقچی در شرایطی مطرح شده که احتمال گسترش حمایت نظامی کشورهای منطقه از عربستان، نگرانی‌ها درباره تشدید و گسترش جنگ یمن را افزایش داده است.

............................................

در آستانه برگزاری راهپیمایی جلیقه زردها در روز شنبه؛ مذاکرات بدون توافق نخست‌ وزیر فرانسه با رهبران اتحادیه‌های کارگری 

 

به گزارش رویترز در روز چهارشنبه ۲۹ مهر، جنبش جلیقه‌زردها درخواست برگزاری راهپیمایی بزرگی در مرکز پاریس در روز شنبه ارائه کرده است. اتحادیه اصلی دانشجویان فرانسه نیز خواستار ادامه اعتراضات در همین روز شده است.

مکرون که برای مذاکره درباره تأمین انرژی به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس سفر کرده است، گفت: کسانی که می‌خواهند شنبه آینده در مراکز شهرها آشوب ایجاد کنند، از انجام این کار بازداشته خواهند شد. 

فرانسه روز شنبه ۲۵ مهر شاهد یکی از شدیدترین موج‌های خشونت شهری سال‌های اخیر بود. در حاشیه اعتراضات سراسری به افزایش هزینه‌های زندگی و کاهش خدمات عمومی، درگیری‌های گسترده‌ای میان معترضان و پلیس رخ داد، و شماری از ساختمان‌ها و مراکز تجاری تخریب شدند.

ژرالد دارمنن، وزیر دادگستری فرانسه، اعلام کرد حدود ۲۵۰۰ نفر در ارتباط با ناآرامی‌ها بازداشت شده‌اند، که پرونده ۹۱۷ نفر برای پیگرد قضایی ارسال شده و ۱۷۴ نفر نیز به زندان افتاده‌اند.

دولت فرانسه وعده داده است برای جلوگیری از تکرار خشونت‌ها، نیروهای پلیس را به‌ شدت تقویت کند و از نیروهای نظامی نیز در کنار آنها استفاده کند.

در همین حال، مذاکرات سباستین لوکورنو، نخست‌ وزیر فرانسه، با رهبران اتحادیه‌های کارگری برای کاهش تنش‌ها، بدون دستیابی به توافق پایان یافته است.

سوفی بینه، رهبر اتحادیه کارگری «ث‌ژ‌ت»، اعلام کرد دولت هیچ پاسخ مشخصی به مطالبات کارگران درباره دستمزدها و خدمات عمومی نداده است. اتحادیه‌ها همچنین بر تصمیم خود برای برگزاری اعتصاب عمومی در ۵ نوامبر، برابر با ۱۴ آبان، تأکید کرده‌اند.

ناآرامی‌ها بر بازارهای مالی فرانسه نیز تأثیر گذاشته و بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله دولت به ۵ درصد، بالاترین سطح از ژوئیه ۲۰۰۲، رسیده است. این تحولات در آستانه انتخابات ریاست جمهوری سال آینده، فشار سیاسی و اقتصادی بر دولت مکرون را افزایش داده است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، پیش‌تر مهاجران و اسلام‌گرایی افراطی را عامل ناآرامی‌ها معرفی کرده و گفته بود تحولات فرانسه هشداری برای آمریکایی‌هاست.

..............................................

ماه های بی پولی: کارگران کارخانه های ریسندگی خاور رشت و آجر دهدشت چندین ماه مزد دریافت نکرده اند

 

کارگران اخراجی کارخانه ریسندگی خاور رشت؛ با سه ماه حقوق، شش ماه حق بیمه و 12سنوات پرداخت‌نشده!

کارگران تعدیل‌شده کارخانه ریسندگی خاور رشت از سه ماه حقوق، شش ماه حق بیمه و سنوات پرداخت‌نشده خبر دادند. آنان با معرفی خود به بیمه بیکاری در آستانه بازنشستگی مخالف‌ هستند. همچنین حدود ۲۰۰ کارگر کارخانه آجر دهدشت، که تولید آن امروز از سر گرفته شد، چند ماه مزد معوقه دارند.

کارگران اخراجی کارخانه ریسندگی خاور رشت می‌گویند با وجود سه ماه مطالبات مزدی و شش ماه حق بیمه پرداخت‌نشده، به بیمه بیکاری معرفی شده‌اند.

یکی از این کارگران گفت در روزهای گذشته نزدیک به ۵۰ نفر از همکاران باسابقه تعدیلی برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار شهرستان رشت معرفی شده‌اند. به گفته او، تلاش سه‌ماهه این کارگران با وجود وعده مسئولان برای بازگشت به کار نتیجه نداده است.

این کارگر افزود کارفرما از اسفند ۱۴۰۴ با استناد به آغاز جنگ، این واحد تولیدی با ۱۰۷ کارگر را تعطیل کرد. حدود سه ماه بعد، در خردادماه، با استناد به نوسازی حدود ۴۰ کارگر کم‌سابقه را بازگرداند و مانع ورود بقیه کارگران شد. به گفته او، کارفرما پس از ماه‌ها بلاتکلیفی، اخیراً از این کارگران خواسته است برای دریافت مقرری بیمه بیکاری اقدام کنند.

او درباره مطالبات پرداخت‌نشده گفت: ما سه ماه حقوق و ۱۲ سال سنوات عقب‌افتاده داریم. در عین حال، پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی نیز تا شش ماه به تأخیر افتاده است. 

به گفته این کارگر، ۵۵ کارگر تعدیلی این واحد که حدود ۲۰ سال سابقه کار دارند، در آستانه بازنشستگی پیش از موعد بر اساس قانون مشاغل سخت و زیان‌آورند. آنان نگران‌اند معرفی به بیمه بیکاری سوابق بازنشستگی‌شان را مخدوش کند. او گفت حدود ۳۰ نفر از این ۵۵ کارگر از سه ماه تا دو سال آینده بازنشسته می‌شوند.

بنا به گزارش ایلنا: کارگران همچنین نگران‌اند کارفرما همزمان با آغاز دوره مقرری بیمه بیکاری، با راه‌اندازی کارخانه نیروی کار جدید جذب کند و آنان پس از پایان این دوره نتوانند به کارخانه بازگردند و سوابق بیمه‌ای خود را تکمیل کنند. به گفته این کارگر، همکارانی که به کار بازگردانده شده‌اند کمتر از ۱۰ سال سابقه دارند و مقرری بیمه بیکاری به سوابق آنان لطمه نمی‌زند.

او گفت به نظر می‌رسد کارگران تعدیلی با شش ماه بیمه معوقه امکان دریافت بیمه بیکاری را نداشته باشند و باید منتظر چاره‌اندیشی مسئولان بود. به گفته یکی دیگر از کارگران، این واحد پیش‌تر در تملک شرکت «آتیه‌سازان دماوند» بود و در مردادماه ۱۴۰۲ به بخش خصوصی واگذار شد. به گفته او، کارفرمای جدید اکنون قصد دارد با واردکردن ماشین‌آلات جدید، دستگاه‌های قدیمی را تعویض کند.

معوقات مزدی کارگران کارخانه آجر دهدشت

حدود ۲۰۰ کارگر کارخانه آجر دهدشت با چند ماه مزد معوقه در خطوط تولید این کارخانه مشغول کارند. این کارخانه در چند هفته گذشته فعالیت تولیدی خود را به حداقل کاهش داده بود.

پس از جلسه شورای تأمین فرمانداری و توافق کارگران با کارفرما، فعالیت تولیدی کارخانه از صبح اروز چهارشنبه، ۲۹ مهرماه، با حضور کارگران به‌طور جدی آغاز شد. به گفته کارگران، کارفرما مشکلات تأمین گاز و برق را دلیل کاهش فعالیت اعلام کرده بود؛ وضعیتی که به گفته آنان امنیت شغلی‌شان را به خطر انداخته بود.

......................................

 

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر