محسن بابائیان محبوس در زندان تهران بزرگ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه به اعدام محکوم شد
مرگ و مصدومیت ۷ کارگر، حین کار، درنتیجە نا امنی محیط کار
چهار کارگر مصدوم حادثه سقوط بالابر در رویان جان باختند
چهار تن از کارگران مصدوم حادثه سقوط بالابر در رویان، شب دوشنبه ۱۳ مهرماه بر اثر شدت جراحات جان باختند. با احتساب کارگری که در محل حادثه جان باخته بود، شمار جان‌باختگان این سانحه به پنج نفر رسید.
این حادثه بعدازظهر دوشنبه، هنگام کار شماری از کارگران در یک ساختمان نیمه‌کاره حوالی پل سبز رود در شهر رویان شهرستان نور رخ داد. سقوط بالابر در ابتدا به مرگ یک کارگر و مصدومیت ۹ کارگر دیگر انجامیده بود.
پس از جان باختن چهار تن از مصدومان، پنج کارگر مصدوم باقی ماندند. بر اساس گزارش نیروهای امدادی، حال سه نفر از آنان نامناسب است و به‌دلیل شدت جراحات به بیمارستان‌های شهرهای مجاور انتقال یافته‌اند. علت دقیق حادثه هنوز اعلام نشده است.
مصدومیت یک کارگر در پروژه سد دشت پلنگ
یک کارگر شامگاه دوشنبه ۱۳ مهرماه هنگام کار در پروژه سد دشت پلنگ در استان بوشهر از ارتفاع سقوط کرد و به‌شدت مصدوم شد. ایلنا ضمن انتشار این گزارش اعلام کرد که صورت و گردن این کارگر مجروح شده و دست و پای او نیز بر اثر شدت سقوط آسیب دیده است.
سد دشت پلنگ، یک سد مخزنی در دست ساخت در منطقه دشت پلنگ شهرستان دشتی است که روی یکی از سرشاخه‌های رودخانه مند ساخته می‌شود.
مصدومیت یک کارگر بر اثر سقوط از ارتفاع در شهرک صنعتی سمنان
در یکی از واحدهای بخش خصوصی شهرک صنعتی سمنان، سقوط یک کارگر از ارتفاع به مصدومیت او انجامید. خبرگزاری صداوسیما به نقل از محسن مقصودی، فرمانده عملیات، گزارش داد که تیم ایستگاه شماره دو آتش‌نشانی پس از امدادرسانی و ایمن‌سازی محل، مصدوم را برای انتقال به مرکز درمانی تحویل عوامل مربوط کرد. وضعیت شغلی این فرد در گزارش مشخص نشده است.
مرگ یک پاکبان در محور روانسر–کرمانشاه
مجید عزیزی، پاکبان شهرداری و اهل جوانرود، روز دوشنبه ۱۳ مهر ۱٤۰۵ هنگام انجام وظیفه در حاشیه محور روانسر–کرمانشاه بر اثر برخورد یک خودروی پراید جان باخت. کولبرنیوز محل حادثه را حوالی روستای ریکا اعلام کرده است.
....................................................................................................................
محسن بابائیان محبوس در زندان تهران بزرگ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه به اعدام محکوم شد
محسن بابائیان، زندانی محبوس در زندان تهران بزرگ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱٤٠٤، توسط شعبه ۲٦ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
براساس این گزارش، آقای بابائیان از بابت اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. این رای روز گذشته به محسن باباییان ابلاغ شده است. محسن بابائیان در حال حاضر در زندان تهران بزرگ به سر می‌برد.
جزئیات بیشتر در خصوص پرونده، زمان بازداشت و روند رسیدگی قضایی او در دست بررسی است.
وی پیشتر در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱٤٠٤ بازداشت شده بود.
............................................................................................................................
تشکیل صدها پرونده و صدور کیفرخواست در ارتباط با دو جنگ اخیر
به نقل از میزان، سید علی کاظمی، سخنگوی قوه قضاییه از تشکیل ٤٧٦ پرونده و صدور ۱٦۳ کیفرخواست در ارتباط با دو جنگ اخیر خبر داد. وی همچنین اعلام کرد که در پرونده‌های مربوط به اتهام همکاری با اسرائیل و کشورهای متخاصم، ۲۵۰ پرونده با یک هزار و ۸۹۵ متهم تشکیل شده و تاکنون ۷۰ کیفرخواست صادر شده است.
وی افزود که : « رسیدگی به این پرونده‌ها در دادسراها و دادگاه‌ها ادامه دارد و با ثبت شکایت‌های جدید، پرونده‌های دیگری نیز در حال تشکیل است.تاکنون ۱٦۳ کیفرخواست نیز در خصوص این دو جنگ صادر شده است.» کاظمی در بخش دیگری از اظهارات خود درباره پرونده‌های مربوط به اتهام همکاری با اسرائیل و کشورهای متخاصم گفت: «در این خصوص ۲۵۰ پرونده تشکیل شده که در آنها یک هزار و ۸۹۵ نفر متهم وجود دارند.»
به گفته وی، از این تعداد، ۹٤ نفر از کارکنان رسانه‌ها و یک هزار و ۸۰۱ نفر اشخاص حقیقی هستند. سخنگوی قوه قضاییه همچنین اعلام کرد که تاکنون در ارتباط با این افراد ۷۰ کیفرخواست صادر شده است.
وی همچنین از توقیف اموال در ارتباط با این پرونده‌ها خبر داد، با این حال درباره هویت متهمان، نوع و ارزش اموال توقیف‌شده و جزئیات اتهامات مطرح‌شده علیه آنان توضیح بیشتری ارائه نکرد.
.................................................................................................................................
رای نهایی ۱٤ پرونده انضباطی دانشجویان صادر شد
رئیس سازمان امور دانشجویان از صدور رای نهایی برای ۱٤ پرونده انضباطی دانشجویان مرتبط به اعتراضات اسفندماه سال گذشته خبر داد.
سعید حبیبا، رئیس سازمان امور دانشجویان از صدور رای نهایی برای پرونده‌های انضباطی دانشجویان که در ارتباط با اعتراضات اسفندماه سال گذشته گشوده و به این سازمان ارجاع شده است، خبر داد.
به گفته وی، پرونده‌های انضباطی دانشجویان در دانشگاه‌های کشور بررسی شده و ١٤ پرونده به سازمان امور دانشجویان ارجاع شده که آرای نهایی آنها صادر شده است.
در این گزارش به جزئیات بیشتر اعم از احکام صادره و یا هویت دانشجویان محکوم شده، اشاره‌ای نشده است.
لازم به ذکر است، در اسفندماه ۱٤٠٤ و همزمان با بازگشایی دانشگاه‌ها پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه، تجمعات اعتراضی گسترده‌ای توسط دانشجویان در بسیاری از دانشگاه‌های کشور برگزار شد.
...................................................................................................................
دو شهروند در پی تیراندازی بی‌ضابطه نیروهای امنیتی در زاهدان جان باختند
شامگاه یکشنبه ۱۲ مهرماه، دو شهروند بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی در محدوده فلکه کوزه واقع در منطقه بازار مشترک زاهدان، جان خود را از دست دادند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رسانک، دو شهروند در زاهدان بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی جان باختند.
بر اساس این گزارش، شامگاه روز یکشنبه ۱۲ مهرماه ۱٤۰۵، نیروهای امنیتی بدون هشدار قبلی به سمت سرنشینان یک خودروی سواری در محدوده فلکه کوزه واقع در منطقه بازار مشترک زاهدان تیراندازی کردند. در جریان تیراندازی ماموران، دو شهروند هدف گلوله قرار گرفته و جان باخته‌اند.
تا لحظه تنظیم این گزارش، از هویت شهروندان جانباخته و جزئیات بیشتر در خصوص این حادثه اطلاعی حاصل نشده است.
................................................................................................................................
بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:
در پشتیبانی از مبارزات دانش‌آموزان، دانشجویان و اعتراضات اجتماعی در فرانسه
سندیکای کارگران شرکت واحد تهران و حومه، همبستگی عمیق خود را با اعتراضات و مبارزات اخیر دانش‌آموزان و دانشجویان در فرانسه اعلام می‌دارد.
مطالبات به‌حق جوانان و محصلان فرانسه برای دفاع از آموزش رایگان و همگانی، مقابله با کمبود منابع آموزشی و امکانات، اعتراض به سامانه‌های تبعیض‌آمیز پذیرش دانشگاهی و مخالفت با برخوردهای امنیتی و سرکوب پلیسی، بخش مهمی از مبارزه جهانی بر علیه نابرابری‌های ساختاری نظام سرمایه داری، تجاری‌سازی آموزش و تعرض به حقوق اساسی آحاد جامعه است.
تشکل‌یابی معترضان از پایین، برگزاری مجامع عمومی در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌ها و اتکا به تصمیم‌گیری‌های جمعی، نشان از آگاهی و قدرت سازماندهی شایسته تقدیر نسل جوان دارد.
در این میان، اعلام پشتیبانی تشکل‌های کارگری فرانسه، از جمله کنفدراسیون عمومی کار (سی‌ژِت)، اتحادیه سندیکایی سولیدر، فدراسیون سندیکایی متحد (اِف‌اِس‌او)، اونسا، کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه (سی‌اف‌دِت)، نیروی کارگری (اِف‌او)، از اعتراضات دانش‌آموزان و دانشجویان، گامی مهم در پیوند مبارزات جوانان و مبارزات آموزشی با مبارزات عمومی کارگران و دیگر بخش‌های جامعه است؛ پیوندی که می‌تواند و لازم است هرچه گسترده‌تر و همه‌جانبه‌تر شود.
سندیکای ما فراموش نمی‌کند که تشکل‌های کارگری فرانسه طی سالیان گذشته همواره در بزنگاه‌های سخت و سراسر سرکوب، پشتیبان و صدای رسای طبقه کارگر، تشکل‌های مستقل و جنبش‌های آزادی‌خواهانه و برابری طلبانه مردم ایران بوده‌اند. این همبستگی بین المللی و متقابل، سرمایه مشترک ما در طبقه کارگر و معترضان سراسر جهان در برابر نابرابری و سرکوب است.
سندیکای کارگران شرکت واحد ضمن محکوم کردن هرگونه خشونت پلیسی در برابر اعتراضات برحق دانش آموزان و دانشجویان، همبستگی خود را با معترضان و تشکل‌های دانشجویی، دانش آموزی و کارگری فرانسه تجدید کرده و مبارزه برای عدالت اجتماعی و اقتصادی، آموزش رایگان و شایسته، و حق ایجاد تشکل‌های مستقل را حق مسلّم مردم در فرانسه، ایران و همه جای جهان می‌داند.
زنده باد همبستگی بین‌المللی!
چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱٤مهر ۱٤۰۵
.......................................................................................................................
کانون صنفی معلمان تهران، طی بیانیەای، خواستار متوقف شدن سرکوب تشکل‌های مستقل شد
کانون صنفی معلمان ایران (تهران) در بیانیه‌ای به مناسبت روز جهانی معلم، با اشاره به شصتمین سالگرد تصویب توصیه‌نامه مشترک سازمان بین‌المللی کار و یونسکو درباره جایگاه معلمان، اعلام کرد وضعیت معلمان در ایران از نظر معیشتی، حرفه‌ای و مدنی با (بحرانی چندلایه) روبه‌رو شده است.
در این بیانیه آمده است حقوق معلمان به‌طور مستمر از هزینه‌های زندگی عقب مانده و در کنار تورم بالا، شماری از معلمان به دلیل شرایط اقتصادی و حرفه‌ای از آموزش و پرورش خارج شده‌اند. کانون صنفی همچنین تمرکز شدید در نظام آموزشی و حذف معلمان از فرآیند تصمیم‌گیری را از مشکلات اصلی آموزش در ایران دانسته است.
این تشکل صنفی، برخورد امنیتی با فعالان معلمان را نیز مورد انتقاد قرار داده و از بازداشت، احضار، تشکیل پرونده و محدودیت فعالیت تشکل‌های مستقل به عنوان بخشی از فشار بر جامعه معلمان نام برده است. در بیانیه تأکید شده است که سرکوب نهادهای صنفی مستقل باید متوقف و معلمان زندانی و دیگر فعالان صنفی آزاد شوند.
کانون صنفی معلمان تهران همچنین از کاهش بودجه واقعی آموزش، ضعف زیرساخت‌های مدارس، مشکلات آموزش غیرحضوری، فیلترینگ و اختلال اینترنت و افزایش فشارهای ناشی از جنگ و بحران اقتصادی بر دانش‌آموزان و خانواده‌ها انتقاد کرده است. به گفته این تشکل، این شرایط به افت کیفیت آموزشی، بی‌انگیزگی دانش‌آموزان و افزایش ترک تحصیل منجر شده است.
در بخش دیگری از بیانیه، نظام آموزشی ایران به «نظارت ایدئولوژیک» متهم شده و از حکومت خواسته شده است دخالت سیاسی در آموزش و محتوای ایدئولوژیک کتاب‌های درسی کاهش یابد و مدارس به فضایی برای تفکر انتقادی، پرسشگری و گفت‌وگوی آزاد تبدیل شوند.
کانون صنفی معلمان ایران خواستار افزایش تدریجی سهم آموزش از تولید ناخالص داخلی به دست‌کم شش درصد، حضور واقعی معلمان و تشکل‌های مستقل آنان در تصمیم‌گیری‌های آموزشی، پایان برخوردهای امنیتی و تضمین حق تشکل‌یابی، اجتماعات مسالمت‌آمیز و آزادی بیان شده است.
این تشکل در پایان تأکید کرده است که بهبود جایگاه مادی و حرفه‌ای معلمان تنها مطالبه‌ای صنفی نیست، بلکه مستقیماً با کیفیت آموزش و آینده نسل‌های بعدی ارتباط دارد.
..........................................................................................................................
مادران پارک لاله:
دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه با اعدام را به مبارزه‌ا‌ی همگانی برای لغو مجازات اعدام در ایران تبدیل کنیم!
پایه‌های ستم، تبعیض و بی‌عدالتی جمهوری اسلامی ایران، چهل و هفت سال است که بر فراز سر مردم ایران؛ بر مبنای مرد-پدرسالاری، ثروت سالاری، جنگ سالاری، فساد سالاری، دروغ سالاری و سرکوب، شکنجه، جنایت، اعدام و کشتار بر سر معترضان میخکوب شده است. علیرغم این‌که پایه‌های این نظام ناعادلانه در اثر بحران‌های عمیق اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به شدت پوسیده و لغزان شده است، اما هنوز توان حکمرانی دارد زیرا توانسته است ما را متفرق کند و در نتیجه می‌تواند هر روزه جان‌های بسیاری را از ما بگیرد و ضرورت دارد که هر چه مصمم‌تر و متحدتر از پایین، جلوی این آقا بالاسرهای داخلی و خارجی که تنها برای توسعه‌ی قدرت و ثروت خود در جهان با همدیگر می‌جنگند، بایستیم.
هر روز تعداد زیادی از مردم از اقشار ضعیف و فقیر جامعه در اثر گرسنگی، بیکاری و بیماری جان‌شان را از دست می‌دهند و شرایط آنقدر هولناک شده که دیگر نیاز به آمار و ارقام هم نیست و با یک حساب ساده دخل و خرج یک خانوار کوچک در یک ماه، می‌توان به عمق فاجعه پی برد. تورم و گرانی روز به روز، به مرزی کُشنده رسیده و این همه ظلم، ستم و نابرابری و دوام آوری در این شرایط، غیر قابل تصور شده است. معلمان هر روز دارند از شغل خود استعفا می‌دهند تا شاید بتوانند در شغلی دیگر، حداقل‌های زندگی برای تامین معاش روزانه خانواده‌های‌شان را به‌دست آورند. تعداد زیادی از دانشجویان را از تحصیل محروم کرده‌اند. بسیاری از دانش‌آموزان به خاطر نداشتن حداقل‌های مالی، از تحصیل محروم شده‌اند. در کنار این همه تبعیض و بی‌عدالتی، دستگاه سرکوب‌شان نیز یک دم متوقف نمی‌شود و هر روز تعداد زیادی از معترضان را دستگیر، شکنجه و به حبس‌های سنگین و اعدام محکوم می‌کنند. به جای این‌که حداقل برای نجات خودشان هم شده، به داد مردم برسند و این شرایط اسفناک را کمی تغییر دهند، گمان می‌کنند با سرکوب بیشتر می‌توانند مردم جان به لب رسیده را ساکت کنند. بی‌شک آتش این خشم انباشته شده به زودی شعله‌ور خواهد شد و ممکن است خشک و تر همه را با هم بسوزاند و نه از تاک نشانی بماند نه از تاک‌نشان.
این شیفتگان قدرت و ثروت، تنها در شهریورماه، بین ۷۰ تا ۸۰ زندانی را با شقاوت جنون‌آمیزی به بالای چوبه‌های دار کشاندند و زندگی آنها و خانواده‌های‌شان را نابود کردند و چهار تن از آنها زندانی سیاسی بوده‌اند. کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در هفتم مهر اعلام کرد که حدود ۲۰۰ زندانی سیاسی و عقیدتی با حکم اعدام مواجه هستند. عفو بین‌الملل در اردیبهشت اعلام کرد دست کم ۷۸ زندانی به دلیل اتهام‌های سیاسی در معرض اعدام هستند که از این تعداد ٤۱ نفر از بازداشت شدگان دی‌ماه ۱٤٠٤ هستند. تعداد زیادی از شهروندان بهایی را به حبس‌های سنگین محکوم کرده‌اند. فشار بر زندانیان سیاسی و پرونده سازی‌های جدید و محرومیت از ملاقات و تماس با خانواده نیز بی‌وقفه ادامه دارد؛ از جمله محرومیت نه زن زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین که از یازدهم مهر کارت تلفن آنها را گرفتند و به مدت یک‌ماه از تماس با خانواده محروم شده‌اند. فشار بر خانواده‌های دادخواه سال‌های اخیر و اذیت و آزار و بازداشت آنها نیز روز به روز بیشتر می‌شود. هم‌چنان‌که خانواده‌های خاوران را سال‌هاست برای گرامی‌داشت یاد عزیزانشان در خاوران مورد اذیت و آزار قرار می‌دهند، اما خانواده‌های دادخواه و زندانیان سیاسی سکوت نمی‌کنند و برای کشف حقیقت، دادخواهی و دستیابی به حقوق انسانی خود ایستاده‌اند.
دادگاه تجدید نظر قم، حکم ۷٤ ضربه شلاق پرستو احمدی و شماری از اعضای «کنسرت کاروانسرا» را تایید کرد. تنها در یک هفته گذشته پنج معترض دی‌ماه را اعدام کردند. هشتم مهر؛ علی همتی و مجید نیک‌اندیش را در مشهد اعدام کردند. یازدهم مهر؛ سیاوش جمشیدی خیرآبادی را در شهر کرد اعدام کردند. سیزدهم مهر؛ علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی را با قساوت تمام اعدام کردند. و چقدر تلخ بود اعدام علیرضا سپاهی که در آخرین ساعت‌های زندگی‌اش، پیوند یک زندگی مشترک با مهشاد کشانی زندانی سیاسی محکوم به پنج سال حبس را آغاز کردند، به این امید که شاید بتوانند زندگی مشترکی را در کنار هم داشته باشند، اما این جنایت‌کاران، حتی اجازه ندادند آنها با همدیگر دیداری داشته باشند.
زندانیان مبارز و شجاع در کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعدام)، ۱٤۱ هفته است که هر هفته در روزهای سه‌شنبه هم زمان و همبسته با هم در زندان‌های سراسر ایران اعتصاب غذا می‌کنند تا بتوانند جلوی اعدام‌ها در ایران را بگیرند. چهار دهه است که مبارزه علیه مجازات اعدام توسط خانواده‌های دادخواه و زندانیان سیاسی در داخل و خارج از کشور انجام شده است. ولی چرا برای این حداقل حق انسانی برای حفظ زندگی، تا کنون موفق نشده‌ایم؟ آیا علت تنها در سرکوب وحشیانه‌ی حاکمیت بوده است، یا ما فعالان سیاسی و اجتماعی و حقوق بشری و خانواده‌های دادخواه نیز در این زمینه کم کاری کرده‌ایم یا آن‌طور که لازم است، برای لغو مجازات اعدام در ایران متحد و یک‌پارچه و موثر به شکل یک جنبش عمل نکرده‌ایم.
ما، مادران پارک لاله ایران، به‌عنوان صدایی از جنبش دادخواهی مردم ایران، از صمیم قلب به خانواده‌های داغدار تسلیت می‌گوییم و با آنها ابراز همدردی می‌کنیم و دادخواه عزیزانشان هستیم. بی‌تردید مسئولان شریک در تمام این جنایت‌ها باید در دادگاه‌های مردمی در ایران محاکمه و مجازات شوند و پاسخ‌گوی جنایت‌های‌شان باشند. اما ما نیز لازم است برای لغو مجازات اعدام در ایران با همدیگر متحد و هم‌صدا شویم.
امید تمام مبارزان در ایران علیه مجازات اعدام بپاخیزند و اجازه ندهند که این جنایت‌کاران جوان‌های بیشتری را از ما و جامعه بگیرند. ما به روشنی می‌بینیم که در بسیاری از جنبش‌های مستقل و مترقی از جمله تجمع‌های؛ معلمان، بازنشستگان، زنان، دانشجویان، کارگران، پرستاران، خانواده‌های دادخواه و همبستگی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در نزدیک به هفتاد زندان در سراسر ایران؛ خواست لغو مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی به یک خواست مهم تبدیل شده و ضرورت دارد که این خواست به یک خواست همگانی در تمام تجمع‌ها، اعتصاب‌ها و سایر حرکت‌های اعتراضی تبدیل شود. تنها راه رهایی ما از استبداد، ستم، تبعیض و جنایت؛ همراهی و همبستگی ما با همدیگر است تا بتوانیم ساختار و پایه‌های این نظام ناعادلانه را در هم بشکنیم و دنیایی انسانی، دموکراتیک، عادلانه و شاد بسازیم و در صلح، آزادی و برابری زندگی کنیم.
از شما دادخواهان می‌خواهیم که برای دستیابی به مطالبات زیر با ما همراه شوید:
١)آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی،
۲) لغو مجازات شلاق و اعدام از جمله؛ اعدام، ترور، کشتار خیابانی، شلاق، شکنجه، سنگسار و قصاص،
۳) محاکمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایت‌های صورت گرفته توسط مسئولان جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تا به امروز در دادگاه‌هایی علنی، عادلانه و مردمی (مجازاتی به جز اعدام)،
٤) برخورداری از آزادی بیان، اندیشه، قلم بدون قید و شرط،
۵) برخورداری از آزادی پوشش و حق کنترل بر بدن بدون قید و شرط،
٦) برخورداری از حق اعتراض، اعتصاب، تجمع، تشکل، سازمان و احزاب مستقل،
٧) برخورداری از برابری حقوق شهروندی و رفع هرگونه تبعیض
و ۸) جدایی دین از حکومت. ما اعتقاد عمیق داریم که ساختار سراپا فاسد، تمامیت‌خواه و دیکتاتوری مذهبی – ارتجاعی و غیر دموکراتیک حکومت اسلامی ایران باید در هم شکسته شود و طرحی نو در اندازیم.
مادران پارک لاله ایران
چهاردهم مهر ۱٤۰۵ – ششم اکتبر ۲۰۲٦
.........................................................................................................................
کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعدام)، زندانیان سیاسی خواستار توقف فوری اعدام‌ها شدند
اعدام، ابزار سرکوب است؛ با کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعدام) همراه شویم
در آستانه روز جهانی علیه مجازات اعدام، بار دیگر تأکید می‌کنیم که مجازات اعدام، نقض بنیادین حق حیات و مصداق قتل حکومتی است. این مجازات نه‌تنها حقی را برای قربانیان احیا نمی‌کند، بلکه در حکومت‌های استبدادی نظیر ایران، به ابزاری برای ایجاد وحشت، خاموش کردن اعتراضات و سرکوب مخالفان تبدیل شده است.
ایران رکورددار اعدام در جهان است. بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، حکومت ایران در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۵۹ نفر را اعدام کرده و بالاترین آمار ثبت‌شده اعدام در جهان را به خود اختصاص داده است. امروز نیز دستگاه اعدام در ایران، در کنار بازداشت، شکنجه، ناپدیدسازی قهری و اعترافات اجباری، رکن جدایی‌ناپذیری از ماشین سرکوب حاکمیت است.
در روزهای اخیر و در شصت‌وسومین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، بیانیه‌ای مشترک از سوی ٤٦ کشور در محکومیت استفاده فزاینده حکومت ایران از مجازات اعدام، به‌ویژه علیه معترضان، صادر شد. این کشورها نسبت به اعدام معترضان و صدور احکام اعدام برای شمار دیگری از بازداشت‌شدگان، از جمله زنان و جوانان، ابراز نگرانی شدید کردند. خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با استقبال از این بیانیه مشترک، در ماه‌های اخیر بارها ابعاد مختلف ماشین سرکوب و اعدام در ایران را برجسته کرده است؛ از ابراز نگرانی درباره اعدام کسانی که در کودکی محکوم شدند تا استفاده از شکنجه و اعترافات اجباری، فقدان دادرسی عادلانه و استفاده از اتهامات امنیتی علیه معترضان.
بر اساس آمار و گزارش‌های رسیده به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، طی هفته گذشته (از سه‌شنبه ۷ مهر تا دوشنبه ۱۳ مهر)، دست‌کم ۲۲ نفر اعدام شده‌اند. در میان اعدام‌شدگان، پنج تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات به نام‌های علی همتی و مجید نیک‌اندیش از مشهد، سیاوش جمشیدی خیرآبادی از شهرکرد، و علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی از اصفهان قرار داشته‌اند. اعـدام این افراد در شرایطی که اعتراضات و نارضایتی عمومی در جامعه گسترش یافته، بار دیگر نشان می‌دهد که دستگاه سرکوبِ ولایت فقیه تلاش می‌کند با ایجاد رعب و وحشت و برپا کردن چوبه‌های دار، سدّی در برابر خیزش و اعتراضات مردم ایجاد کند؛ اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده است که اعدام نمی‌تواند خشم و خواست آزادی‌خواهی مردم را خاموش کند.
همزمان، روند صدور احکام اعـدام برای بازداشت‌شدگان اعتراضات همچنان ادامه دارد. از جمله گزارش شده است که برای محمدامین ماندنی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات در زندان تهران بزرگ و نیز برای سیروان شعبانی و هم‌پرونده‌های او، مهدی نامی، مسعود توشمالانی و خسرو محمدی‌نیا در زندان قزلحصار، احکام اعـدام صادر شده است. این احکام باید فوراً لغو شوند و جان همه محکومان به اعـدام، به‌ویژه زندانیان سیاسی و معترضان بازداشتی، در برابر خطر اجرای حکم حفظ شود.
ما بر این باوریم که دیکتاتوری حاکم بر ایران با تشدید اعدام‌ها می‌کوشد فضای جامعه را امنیتی و مردم را مرعوب کند؛ اما در برابر این سیاست، مقاومت و همبستگی اجتماعی روزبه‌روز در حال گسترش است. کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعـدام) صدای زندانیانی است که پشت دیوارهای بلند زندان، در برابر ماشین مرگ ایستاده‌اند؛ صدای خانواده‌هایی است که عزیزانشان را در آستانه نابودی می‌بینند و صدای مردمی است که حق زندگی، آزادی، برابری و کرامت انسانی را فریاد می‌زنند.
از تمامی مردم ایران، خانواده‌های دادخواه، زندانیان، فعالان مدنی و حقوق بشری و همه مخالفان مجازات اعـدام در داخل و خارج کشور می‌خواهیم از کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعدام) حمایت کنند تا همگی علیه اعـدام متحد شویم. اجازه ندهیم چوبه‌های دار، ابزاری برای خاموش کردن صدای جامعه شوند.
اعضای کارزار (سه‌شنبه‌های نه به اعدام) در روز سه‌شنبه ۱٤ مهر ۱٤۰۵، در هفته صد و چهل و یکم این کارزار، در ٦٦ زندان زیر در اعتصاب غذا به سر می‌برند:
زندان اوین(بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحدهای ۲ و ۳ و ٤)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه سرا، زندان دره شهر ایلام و زندان مشکین شهر
هفته صدو‌چهل‌ویکم
سه‌شنبه ۱٤مهر ۱٤۰۵
کارزار(سه‌شنبه‌های نه به اعدام)
..............................................................................................................................
ادامه اعتراضات دانش‌آموزی در فرانسه؛ بیش از ٤۰ پلیس زخمی و صدها نفر بازداشت شدند
اعتراضات گسترده به وضعیت نامناسب دبیرستان‌های فرانسه روز سه‌شنبه ۱٤ مهر در برخی نقاط به خشونت کشیده شد؛ در جریان این اعتراضات نزدیک به ۵۰۰ نفر بازداشت شدند و امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، دستور برگزاری یک نشست اضطراری داد.
این اعتراضات از اواخر شهریور آغاز شد و دانش‌آموزان با مسدود کردن ورودی صدها دبیرستان محل تحصیل نوجوانان ۱۵ تا ۱۷ ساله، به فرسودگی ساختمان‌ها و کمبود معلم اعتراض کردند.
وزارت کشور فرانسه اعلام کرد ۲۵٦ هزار نفر در سراسر کشور در اعتراضات شرکت کردند، در حالی که برگزارکنندگان اتحادیه‌های کارگری شمار معترضان را ٤۵۰ هزار نفر اعلام کردند.
یک منبع دولتی به خبرگزاری فرانسه گفت مکرون قرار بود شامگاه سه‌شنبه با مقام‌های ارشد، از جمله لوران نونز، وزیر کشور، و ادوار ژفره، وزیر آموزش، برای بررسی این ناآرامی‌ها دیدار کند.
وزارت کشور فرانسه اعلام کرد دست‌کم ٤۸۸ نفر روز سه‌شنبه بازداشت و ٤۳ عضو نیروهای امنیتی زخمی شدند.
گروه‌های مدافع حقوق بشر، اتحادیه‌ها و دانش‌آموزان، مقام‌های فرانسه را به استفاده از نیروی نامتناسب متهم کرده‌اند.
یک نوجوان روز دوشنبه پس از شلیک یک نارنجک شوکر توسط پلیس، دست خود را از دست داد.
همچنین یک دانش‌آموز ۱٤ ساله در شمال‌غرب پاریس با نارنجک گاز اشک‌آور از فاصله‌ای بسیار نزدیک از ناحیه صورت هدف قرار گرفت و چند دندان خود را از دست داد. یک مأمور پلیس روز سه‌شنبه در ارتباط با این حادثه تحت تعقیب قضایی قرار گرفت.
در میدان جمهوری پاریس، معترضان زیر پلاکاردهایی در حمایت از افزایش بودجه مدارس تجمع کردند. روی یکی از این پلاکاردها نوشته شده بود: « مدارس رهاشده، جوانان قربانی‌شده.»
خبرگزاری فرانسه گزارش داد راهپیمایی پاریس عمدتاً مسالمت‌آمیز بود، اما در نزدیکی محل پایان راهپیمایی در شرق پایتخت، تنش‌ها بالا گرفت؛ پلیس گاز اشک‌آور شلیک کرد و برخی معترضان نیز به سمت صف مأمورانی که سپرهای ضدشورش در دست داشتند، سنگ پرتاب کردند.
مقام‌های پلیس گفتند «۳۰۰ فرد متخاصم» تلاش کردند با مأموران درگیر شوند.
.........................................................................................................................
