هزینههای زندگی کارگران بیش از ۹۱ میلیون تومان؛ دستمزد فقط هزینههای ۸ روز را تامین میکند
پنجشنبه 26 شریور
..........................
هزینههای زندگی کارگران بیش از ۹۱ میلیون تومان؛ دستمزد فقط هزینههای ۸ روز را تامین میکند
در مردادماه، هزینههای حداقلی زندگی خانوادههای کارگری کشور، حدود ۹۲ میلیون تومان است؛ این در حالیست که دستمزدشان به ۲۵ میلیون تومان هم نمیرسد؛ این دستمزد با سطح پوشش ۲۷ درصدی، فقط هزینههای ۸ روز را تامین میکند و ۲۲ روز ماه، کیف پول کارگران خالیِ خالیست.
به گزارش خبرنگار ایلنا، دستمزد کارگران ساده و حداقلبگیر باید بتواند هزینههای حداقلی یک زندگی معمولی را پوشش دهد؛ این جمله، ترجمان سادهی الزام ماده ۴۱ قانون کار در ارتباط با افزایش دستمزد کارگران است. این الزام قانونی اما، هیچ زمان از سوی هیچ یک از مسئولان حاکمیتی جدی گرفته نشده است. سرکوب مزدی و استثمار پنهان نیروی کار و البته ادامهی این روند بیحقوقی در دوران بازنشستگی و تقاعد، برای دهههای متوالی ادامه داشته است.
فاصلهی میان دستمزد حداقلی کارگران و هزینههای زندگی کارگران یا همان سبد معیشت حداقلی همیشه چشمگیر بوده است اما هیچ زمان تا این اندازه عمیق نبوده که هزینههای خوراکی حداقل پانزده میلیون بیشتر از دستمزد کارگر به اضافهی تمام مزایا باشد. این شکاف بیسابقه و اعجابانگیز، محصول سالها سرکوب مزدی و صعود بیامان قیمت تمام کالاها و خدمات در ماههای پس از جنگ است.
براساس دادههای مرکز امار ایران، تورم نقطه به نقطه کلی در مردادماه، حدود ۹۰ درصد و تورم نقطه به نقطه خوراکیها حدود ۱۳۰ درصد بوده است. به عبارت سادهتر، اقلام خوراکی در مرداد امسال به طور میانگین ۱۳۰ درصد گرانتر از مرداد سال قبل در بازار عرضه میشوند و این در حالیست که در این مدت، حداقل مزد و مزایای کارگران حداقلبگیر ۶۰ درصد و دریافتیِ کارگران سایر سطوح، ۴۵ درصد به اضافهی رقم ثابت افزایش یافته است. اگر در همین نقطه توقف کنیم و یک قیاس ساده انجام دهیم، به این نتیجه میرسیم که حداقل دستمزد به نسبت گرانی اقلام خوراکی، حداقل ۷۰ درصد عقبماندگی دارد .
در مرداد امسال، سبد خرید خوراکیها در خانوادهی یک کارگر متخصص به نسبت مرداد سال قبل، ۸۵ درصد آب رفته است؛ دقیقاً به دلیل همین عقبافتادگی شدید است که ما با پدیدهی تحلیل رفتن بیسابقهی طبقهی متوسط مواجهیم؛ امروز یک مهندس شاغل در بخش خصوصی که پیشتر میتوانست با حقوق متوسط خود برای خرید آپارتمان و خودرو برنامهریزی کند، فقط دغدغهی خوراکی دارد؛ سفرهی او هم قیچی شده است.
از خوراکیها که بگذریم، با گرانی بیامان سایر کالاها و خدمات، از دارو گرفته تا حملونقل مواجهیم؛ ۲۲ شهریور، احمدی مدیر روابط عمومی انجمن داروسازان ایران، درباره میزان افزایش قیمت دارو از ابتدای سال گفت: در داروهای ایرانی حدود ۱۵۰ درصد افزایش قیمت داشتهایم. وی در ادامه توضیح داد: در داروهای خارجی، میزان افزایش قیمت بسیار بیشتر بوده و در برخی موارد به ۴۰۰ تا ۵۰۰ درصد رسیده است. مکملها و بهویژه مکملهای غذایی نیز با افزایش قیمت قابلتوجهی مواجه شدهاند و در مجموع، میزان افزایش قیمت در این بخش حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصد بوده است.
در کنار همهی اینها، گرانی بنزین هم تیر خلاص بر حمل و نقل تودههای مردم زده است؛ اسنپ، تپسی و حتی تاکسی خطی ساده از اکثریت شهروندان دریغ شده است؛ برای یک مسیر کوتاه ۴ یا ۵ دقیقهای باید حداقل ۱۰۰ هزار تومان هزینه اسنپ پرداخت و این پول، در جیب عامهی مردم نیست.
و در چنین شرایطیست که آوازهای مبهمی از شورای عالی کار و نمایندگان رسمی کارگران در این نهادِ اصطلاحاً سهجانبه در مورد احتمال ترمیم مزد به گوش میرسد؛ صداهایی که به احتمال زیاد نباید آنها را جدی گرفت؛ چراکه با قطعیت میتوان گفت دولت دوباره «بیپولی» و کمبود بودجه و کارفرمایان «شرایط بحرانی تولید» را بهانه میکنند و از افزایش مزد یا مزایای مزدی در میانه سال سر باز میزنند.
در مردادماه، هزینههای حداقلی زندگی خانوادههای کارگری کشور، حدود ۹۲ میلیون تومان است؛ این در حالیست که دستمزدشان به ۲۵ میلیون تومان هم نمیرسد؛ این دستمزد ، فقط هزینههای ۸ روز را تامین میکند و ۲۲ روز ماه، کیف پول کارگران خالیِ خالیست.
........................................
اعتصاب ۱۲۰ ساعته کارگران فولاد پوسکو؛احتمال از سرگیری اعتصاب در اکتبر
شکست مذاکرات دستمزدی با مدیریت شرکت، کارگران پوسکو کره جنوبی را مجبور به اعتصاب ۱۲۰ ساعته و تهدید به تعطیلی سراسری در ماه اکتبر کرد.
به گزارش پایگاه خبری کوریا اکونومیک دیلی، تعمیق ناعدالتی در تقسیم منافع اقتصادی و امتناع سرمایهداران از پرداخت دستمزد عادلانه، بار دیگر نیروی کار را به صفآرایی علیه مدیریت کشانده است.
اتحادیۀ کارگری شرکت فولاد پوسکو در کرۀ جنوبی از ساعت ۷ صبح ۱۶ سپتامبر، دومین اعتصاب محدود خود را به مدت ۱۲۰ ساعت آغاز کرد؛ اقدامی که در پی شکست هشتمین دور مذاکرات بر سر افزایش دستمزد و مزایای شغلی انجام شد. حدود ۱۲۰ کارگر در دو واحد نورد گرم کارخانههای پوهانگ و گوانگیانگ در این اعتصاب شرکت کردهاند.
اتحادیه کارگری پوسکو اعلام کرده است اگر مذاکرات پس از پایان این اعتصاب به نتیجه نرسد، احتمال برگزاری اعتصاب سراسری در ماه اکتبر را بررسی خواهد کرد. به این ترتیب، اختلاف بر سر دستمزد که ابتدا با یک اعتصاب ۴۸ ساعته در ۹ سپتامبر آغاز شد، اکنون وارد مرحلۀ جدیتری شده است.
مهمترین موضوع مورد اختلاف میان کارگران و مدیریت، میزان افزایش دستمزد پایه و نحوۀ پرداخت پاداشهای عملکردی است. اتحادیه کارگری خواستار افزایش ۷.۱ درصدی دستمزد پایه، پاداش عملکرد معادل ۶۰۰ درصد، واگذاری ۵۰ سهم از سهام شرکت به هر کارگر و پرداخت پاداش مناسبتی معادل ۲۰۰ درصد شده است.
در مقابل، مدیریت پوسکو تنها افزایش ۲ درصدی دستمزد پایه، پرداخت مشوق تحقق اهداف به ارزش ۳.۵ میلیون وون، کارتهای خرید منطقهای به ارزش ۵۰۰ هزار وون و افزایش پاداشهای مربوط به سنوات خدمت را پیشنهاد کرده است.
پوسکو برآورد کرده است پذیرش تمام مطالبات اتحادیۀ حدود ۱.۴ تریلیون وون (نزدیک به یک میلیارد دلار) منابع مالی نیاز دارد؛ رقمی که تقریباً ۸۰ درصد سود عملیاتی شرکت در سال گذشته (حدود ۱.۸ تریلیون وون) را شامل میشود.
بخش مهمی از این مناقشه به این پرسش کلیدی برمیگردد که در شرایط تغییر سودآوری، چه سهمی از منابع اقتصادی بنگاه باید به امنیت معیشتی و افزایش دستمزد طبقۀ کارگر اختصاص یابد.
پوسکو در شرایطی با مطالبۀ افزایش دستمزد روبهرو شده که سود عملیاتی شرکت در نیمۀ نخست سال جاری نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۳ درصد کاهش یافته است.
پشتیبانی صندوقهای کارگری از معیشت اعتصابکنندگان
اتحادیه کارگری برای حمایت از کارگران و کاهش فشار اقتصادی ناشی از اعتصاب، تصمیم گرفته روزانۀ ۳۰۰ هزار وون از محل صندوق جبران خسارتهای مناقشۀ کارگری به هر یک از اعضای شرکتکننده پرداخت کند.
اگرچه برخی محافل سرمایهداری این اقدام را مشوق مالی نامیدهاند، اما مسئولان اتحادیه تاکید دارند با توجه به سابقۀ چند دهه عدم اعتصاب در پوسکو، این مبلغ برای مقاومت کارگران در برابر فشارهای مالی کارفرما و حفظ توان چانهزنی آنان ضروری است.
مناقشه پوسکو تنها نمونه موجود نیست؛ این خیزش همزمان در صنایع فولاد، کشتیسازی، کابلسازی و حملونقل ریلی نشان میدهد چانهزنی بر سر دستمزد عادلانه و حق اعتصاب به چالش اصلی طبقۀ کارگر کره جنوبی تبدیل شده است. همچنین گزارش اخیر «موسسه تحقیقاتی فایتر» نشان میدهد ناخرسندی نیروی کار از نحوۀ تقسیم منافع و اعتبارهای مالیاتی، مستقیماً بر مناسبات کار و سرمایه تاثیر میگذارد و مادامی که حقوق کارگران در اولویت قرار نگیرد، تعادل در محیطهای تولیدی محقق نخواهد شد.
.................................
اعتراضات کارگری: شرکت ابینۀ فنی راه آهن ، شهرداری ایرانشهر، بلاتکلیفی 700 کارگر پی و پل جنوب
تجمع کارگران شرکت پی و پل جنوب در سیرجان در اعتراض به وضعیت قرارداد؛ بلاتکلیفی ۷۰۰ کارگر
منابع کارگری از تجمع کارگران شرکت پی و پل جنوب، شاغل در معادن سنگ آهن، در مقابل ساختمان فرمانداری سیرجان خبر دادند. این کارگران در اعتراض به بلاتکلیفی شغلی وعدم شفافیت در وضعیت قراردادهایشان، خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
یکی از منابع کارگری اظهار داشت که از ابتدای تیرماه سال جاری، حدود ۷۰۰ کارگر تحت مسئولیت شرک "پی و پل جنوب" با وضعیت بلاتکلیفی شغلی روبرو شدهاند.
وی افزود: طبق اطلاعات دریافتی، پیمانکار فعلی قصد ادامه فعالیت ندارد و این امر باعث شده است که کارگران طی روزهای گذشته عملاً بدون کار و درآمد باشند.
یکی از کارگران شرکت مذکور در گفتگو با ایلنا، ضمن ابراز ناامیدی از پیگیریهای انجام شده، گفت: ما طی روزهای گذشته به ادارات کار، فرمانداری و سایر نهادهای مسئول در شهرستان سیرجان مراجعه کردهایم، اما تاکنون پاسخی از سوی مسئولان دریافت نکردهایم و گویا صدای مشکلات ما شنیده نمیشود.
این کارگران که از عدم شفافیت در روند تعدیلها و بلاتکلیفی وضعیت خود معترض است، از نهادهای ذیربط میخواهند تا با ورود به این پرونده، راهکاری برای بازگشت به کار یا دریافت مطالبات قانونی آنان اتخاذ کنند.
اعتراضات کارگری: شرکت تراورس به تبعیض در پرداختها
اعتراض کارگران شرکت ابنیه فنی راهآهن از تبعیض گسترده در پرداخت ها
کارگران شرکت ابنیه فنی راهآهن (تراورس) از تبعیض گسترده در پرداخت بنها، مزایا و مبالغ مربوط به مناسبتها و اعیاد اعتراض کردند.
کارگران این مجموعه که در بخشهای حیاتی زیرساختی راهآهن فعالیت دارند، با ابراز ناامیدی از پاسخگویی مدیریت، خواستار رفع تبعیض شدهاند.
کارگران می گویند: در حالی که تمامی کارکنان راهآهن در بخشهای مختلف از جمله اداری، حراست، فضای سبز و سایر خدمات، از مزایا، بنها و مبالغ مربوط به مناسبتها و اعیاد بهرهمند میشوند، کارگران شرکت تراورس که از زیرمجموعههای اصلی راهآهن هستند، با بهانه عدم تخصیص بودجه از این حقوق قانونی محروم ماندهاند.
این کارگران ضمن اعتراض به نحوه برخورد مدیران، به خبرنگار ایلنا گفته اند: در پی انتقال این مشکلات به اعضای جدید هیئت مدیره شرکت تراورس، با بیتوجهی مواجه شدهایم. ما خواهان آن هستیم که یک بار برای همیشه تکلیف وضعیت شغلی و حقوقی کارگران تراورس مشخص شود تا از این بلاتکلیفی و وضعیت بلبشو نجات یابیم.
کارگران شهرداری ایرانشهر همچنان در انتظار تسویۀ مطالبات خود
کارگران بخش خدمات شهرداری در شهرستان ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان، نسبت بهعدم پرداخت مابهالتفاوت حقوق ماه فروردین سال جاری و همچنین دوماه معوقات حق بیمه خود اعتراض دارند.
طبق اظهارات کارگران، فرآیند واریز حق بیمه این نیروها با تأخیر مواجه شده و آخرین واریزیها مربوط به ماه تیرماه است که این موضوع باعث نگرانی آنها از بابت تامین اجتماعی و حقوق بازنشستگی شده است.
کارگران شاغل در شهرداری ایرانشهر، خواستار رسیدگی فوری مسئولان مربوطه جهت تسویه مطالبات مالی و پرداخت حق بیمه معوقه خود هستند تا از بروز مشکلات معیشتی بیشتر جلوگیری شود.
........................................
18 بار اعتراض بی پاسخ: 300 نفر از اساتید دانشگاه فرهنگیان؛ یک سال هیچ حقوقی دریافت نکردهاند
در شرایطی که همه مزدبگیران شاملِ کارمند، کارگر، بازنشسته، استاد و معلم، حتی با حقوق به موقع هم نمیتوانند از پس خرج و مخارج زندگی بربیایند، ۳۰۰ نفر از اساتید دانشگاه فرهنگیان بیش از یک سال است که هیچ حقوقی دریافت نکردهاند؛ و هرچه اعتراض کردهاند به جایی نرسیدهاند.
قدرت آزادی، نماینده استادان دانشگاه فرهنگیان، که بیش از یک سال است به اجبار بازنشسته شدهاست، در گفتگو با ایلنا، در رابطه با آخرین وضعیت این استادان گفت: ۲۲ شهریورماه برای هجدهمین بار در اعتراض به تداوم بلاتکلیفی و بازنشستگی غیرقانونی و اجباری، اعتراض کردیم. تا امروز علیرغم وعدههایی که به ما دادهاند، هیچ اتفاقی نیفتاده و ما بیش از یک سال است که حقوقی نداریم.
وی ادامه داد: در آخرین تجمع که مقابل مرکز حقوقی بین المللی ریاست جمهور و وزارت آموزش و پرورش برگزار شد، به عدم اجرای نظر معاونت حقوقی و دستور معاون اول رئیس جمهور اعتراض کردیم. ما معترضیم که چرا وزارت آموزش و پرورش و دانشگاه فرهنگیان به دستورات مقام بالادستی خود توجهی نمیکنند.
به گفتهی او، معاونت حقوقی ریاستجمهوری در سه نوبت نظر خود را در حمایت از استمرار خدمت این استادان اعلام و ابلاغ کرده و بر اساس این نظرات، معاون اول رئیسجمهور نیز دستور اقدام را صادر کرده است.
آزادی افزود: پیش از آن نیز بازرسی نهاد ریاستجمهوری، معاونت امور مجلس ریاستجمهوری، کمیسیون اصل ۹۰ و کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، طی مکاتبات رسمی بر ضرورت اجرای نظر معاونت حقوقی تأکید کرده بودند. با این حال، با وجود این پیگیریها و بهویژه دستور معاون اول رئیسجمهور، هنوز اقدام مؤثری برای حل مشکل و تعیین تکلیف این استادان صورت نگرفته است.
نماینده اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان میپرسد: چرا مسئلهای که بیش از یک سال است در سطوح مختلف دولت و مجلس پیگیری شده و مورد تأیید هر دو قرار گرفته است، همچنان در دانشگاه فرهنگیان بدون پاسخ باقی مانده است؟
آزادی در شرح وضعیت این اساتید توضیح میدهد: حدود ۳۲۰ عضو هیئت علمی دانشگاه در سال گذشته، بدون توجه به مصوبه هیئت امنای سال ۱۳۹۶ دانشگاه، به صورت غیرقانونی بازنشسته شدهاند. بخشی از این اساتید در نهایت مجبور شدند درخواست بازنشستگی بدهند و بخشی دیگر بیش از یک سال است که بدون دریافت حقوق در بلاتکلیفی به سر میبرند.
او میگوید: ما درس خواندیم و سالها در یکی از مهمترین دانشگاههای کشور معلم تربیت کردیم، اما حالا نتیجهی این همه سال تلاش، بلاتکلیفی و مشکلات سخت معیشتی است.
آزادی میگوید: اساتیدی کهمجبور شدند بازنشستگی را بپذیرند، اکنون حقوق ناچیزی دریافت میکنند. خبر دارم که یکی از این اساتید با حقوق ۲۵ میلیون تومانی برای اینکه از پس هزینههای روزمره زندگی بر بیاید، در دو ماه اول طلای دخترش و در ماه سوم، چرخخیاطی همسرش را فروخته است!
او ادامه میدهد: کجای دنیا با یک استاد دانشگاه به این شکل برخورد میشود که مجبور شود برای گذران زندگی، وسایل خانهی خود را بفروشد؟! این حقوق بازنشستگی از حقوق یک معلم تازه استخدام شده هم کمتر است.
او میگوید: در شرایطی که همه مزدبگیران شاملِ کارمند، کارگر، بازنشسته، استاد و معلم، حتی با حقوق به موقع هم نمیتوانند از پس خرج و مخارج زندگی بربیایند، ۳۰۰ نفر از اساتید دانشگاه فرهنگیان بیش از یک سال است که هیچ حقوقی دریافت نکردهاند؛ هرچه اعتراض کردهاند به جایی نرسیدهاند.
....................................
ارابۀ مرگ سوداگری پیمانکاران در جادههای معادن کرمان: 57 سانحه دیده؛ در بنبست حقوقیِ تصادف جادهای و حادثه کار
تنها در یک بازه زمانی ۱۰ روزه، سه سانحه مرگبار رانندگی در ناوگان حملونقل معادن کرمان، جان ۳ کارگر را گرفت و ۵۴ مصدوم برجای گذاشت. فاجعهای که خانوادههای داغدیده را در بنبست حقوقیِ تفکیک میان تصادف جادهای و حادثه کار گرفتار کرده است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، پایان شیفت کار، برای معدنچیان کرمان تنها مرز میان تاریکیِ عمق زمین و روشنایی آسمان نیست؛ گاهی زندگی، روی آسفالتهای تخریبشدهی جادههای اختصاصیِ معادن به یغما میرود.
زنجیره این سوانح در محور کارگاهی کوهبنان به راور، محور رفسنجان و محوطه روباز معدن کوهبنان، تنها تصادفات جادهای ساده نیستند. بررسی دقیقترِ این حوادث نشان میدهد که پشت این واژگونیها، ساختاری از مناسبات پیمانکاری، نظامِ ارزانسازیِ حملونقل و خلأهای قانونی نهفته است؛ ساختاری که در آن، حفظ جان نیروی کار به حاشیهایترین دغدغه تبدیل شده است.
شامگاه ۱۷ شهریورماه، واژگونی اتوبوس سرویس کارگران معدن زغالسنگ «همکار»، علاوه بر برجای گذاشتن ۱۶ مصدوم، به قیمت جان سیدمحمد میرصادقی تمام شد. روایت شاهدان و نمایندگان کارگری از این شب، گویاترین سند برای فهم بستر این فاجعه است. هدایتی، رئیس شورای کار معدن همکار، ریشههای این اتفاق را در فرسودگی ماشینآلات، اقتصادِ پیمانکاری و جادههای ناایمن میبیند.
وی بخش عمدهای از تقصیر را متوجه جادههای غیراستاندارد میداند: «این جاده اختصاصی حدود پنجاه سال پیش ساخته شده. نه پیچهایش استاندارد است، نه سربالاییها و سراشیبیهایش. ماشینهای معدن در همین مسیرِ غیراستاندارد تردد میکنند.
تنها چهار روز بعد، صبحگاه ۲۱ شهریورماه، حادثه مشابهی برای اتوبوس مجتمع مس سرچشمه در محور رفسنجان رخ داد که یک کشته و ۳۸ مجروح بر جای گذاشت ( حال دو نفر از آنها وخیم است). روز بعد نیز واژگونی کامیون حمل زغالسنگ در کوهبنان کرمان، جان راننده و یک کارگر ۵۰ ساله را گرفت.
این مشکل در اکثر مناطقی که اجتماع معادن هستند، برقرار است؛ مقصر جلوه دادن جادهها را بهانهای برای سرپوش گذاشتن بر سوداگری کارفرمایان میدانند؛ حالا کارفرمایان همهچیز را گردن جاده میاندازند. بله، جادهها غیراستاندارد است، اما مقصر اصلی، سهلانگاری کارفرما در انتخاب سرویسهای ایابوذهاب است. پیمانکاران برای اینکه هزینههای حملونقل ارزانتر تمام شود، گاهاً از مینیبوسهایی استفاده میکنند که حتی معاینه فنی پلیسراه را هم ندارند.
بر اساس قانون، ایابوذهاب بر عهده کارفرماست و اگر حادثهای رخ دهد، باید بهعنوان حادثه ناشی از کار ثبت شود. این یعنی خانواده کارگر متوفی باید بر اساس سی روز حقوق کامل بیمه دریافت کنند.
در مواجهه با این ارابههای مرگ، رویکرد متولیان قانونی عجیب و غریب است؛ ادارات کار این وقایع را مصداق حوادث کارگاهی نمیدانند.
محمدصالح روانبخش، سرپرست بازرسی اداره کل کار استان کرمان به ایلنا میگوید: این حادثه از حیث قوانین تامین اجتماعی (ماده ۶۰) مشمول حمایتهای حادثه کار قرار میگیرد؛ اما از لحاظ قانون کار، چون حادثه خارج از محیط کارگاه رخ داده است، از دید ما حادثه ناشی از کار محسوب نمیشود. به همین دلیل ما مستقیماً به عنوان بازرسی کار ورود نمیکنیم.
......................................
کردستان: جانباختن احمد بست، کارگر ساختمانی؛ بازداشت آزاد محمدی، هیواعبداللهی و صدیق نادری؛ اعدام فریدون اکبر زاده
سنندج: جانباختن احمد بست، کارگر ساختمانی؛ پس از سقوط از داربست
احمد بست کارگر ساختمانی که حدود دو هفته پیش بر اثر سقوط از ارتفاع داربست ساختمان به شدت زخمی شده بود، روز سه شنبه در بیمارستان جان باخت.
احمد بست اهل روستای درهناخی از توابع شهرستان سرو آباد است.
بیتوجهی کارفرمایان به مسایل ایمنی کار و رعایت نشدن استانداردهای ایمنی عامل اصلی بروز حوادث حین کار برای کارگران است است.
دیواندره: تداوم بازداشت و بیخبری از وضعیت آزاد محمدی
با وجود گذشت ۵۰ روز از زمان بازداشت آزاد محمدی، شهروند اهل دیواندره، کماکان اطلاعی از محل نگهداری و وضعیت او در دست نیست.
طی ۵۰ روز گذشته پیگیریهای خانواده این شهروند بهجایی نرسیده و آنها نتوانسته اند از نهادهای امنیتی و مراجع قضایی، اطلاعی درباره وضعیت و محل نگهداری ازاد محمدی کسب کنند. و این افزایش نگرانی خانواده ونزدیکان وی را به همراه داشته است.
آزاد محمدی، اهل دیواندره، پدر چهار فرزند و استاد گچکاراست..
مهاباد: بازداشت هیوا عبداللهی
روز سه شنبه24 شهریور، هیوا عبداللهی، شهروند اهل مهاباد، در محل کارش، توسط نیروهای امنیتی این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست
جوانرود: بازداشت و بیخبری از وضعیت صدیق نادری
صدیق نادری، شهروند اهل جوانرود، حدود دو هفته است که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و تاکنون اطلاعی از وضعیت و محل نگهداری او در دست نیست. تا کنون پیگیری خانواده برای اطلاع از محل نگهداری وی به نتیجه نرسیده است.
ایلام: اعدام فریدون اکبرزاده
به گزارش کردپا، سحرگاه روز سهشنبه ۲۳ شهریورماه، یک زندانی در زندان ایلام اعدام شد. هویت این زندانی، فریدون اکبرزاده، اهل شهرستان سرابله، گزارش شده است.
بر اساس این گزارش، این زندانی پیشتر از بابت اتهام قتل بازداشت و سپس توسط دادگاه کیفری به اعدام محکوم شده بود.
........................................
اعتصاب کسبه و بازاریان در برخی از شهرهای کردنشین ایران
همزمان با چهارمین سالگرد جانباختن ژینا مهسا امینی در بازداشت پلیس امنیت اخلاقی تهران و آغاز خیزش سراسری "زن، زندگی، آزادی"، کسبه و بازاریان در شماری از شهرهای کردنشین به فراخوان احزاب ناسیونالیست و یکی – دو جریان نزدیک به آنها دست به اعتصاب زدند.
بر اساس گزارش برخی از رسانه های رسمی و ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی، حول و حوش 50 در صد از مغازهها و بازارها در شهرهایی نظیر سنندج، سقز، اشنویه، ، دیواندره، ، بوکان، مریوان، جوانرود بسته شدند.
گزارشها حاکی است که نیروهای یگان ویژه، پلیس ضدشورش و خودروهای نظامی در ورودیۀ شهر سقز و در سطح شهرهایی چون، مهاباد، سنندج، کرمانشاه، آبدانان و ایلام در سطح گسترده ای مستقر شده اند.
ماجد امینی پدر مهسا؛ در مصاحبه ای اعلام کرده است: که مأموران امنیتی راه ورود به آرامستان آیجی و ازجمله تمامی راههای منتهی به آن را مسدود کرده، تا مانع برگزاری هرگونه مراسمی شوند.
شبکه حقوق بشر کردستان گزارش داد که زینب جلالیان، وریشه مرادی، سکینه پروانه و مطلب احمدیان، چهار زندانی سیاسی کرد محبوس در زندانهای اوین و یزد، روز چهارشنبه ۲۵ شهریور همزمان با اعتصاب در کردستان ، دست به اعتصاب غذا زدند.
بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر کردستان این چهار زندانی سیاسی در پیامی گفتهاند، در چهارمین سالگرد کشتهشدن ژینا مهسا امینی و آغاز خیزش "ژن، ژیان، ئازادی" (زن، زندگی، آزادی) با اعتصاب غذا به اعتصاب عمومی در کردستان میپیوندند.
.........................................
عفو بینالملل: ایران در اعتراضات شهریور 1401 مرتکب جنایت علیه بشریت شد
سازمان عفو بینالملل روز چهارشنبه ۲۵ شهریور (۱۶ سپتامبر) گزارشی هزارصفحهای درباره سرکوب اعتراضات زن، زندگی، آزادیمنتشر کرد. در این گزارش، ۸۷ مقام جمهوری اسلامی در زنجیره فرماندهی سرکوبها شناسایی و مستند شدهاند.
عفو بینالملل اعلام کرد، مقامهای جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات سال ۲۰۲۲ که به کشتهشدن صدها نفر انجامید، مرتکب "جنایت علیه بشریت" شدهاند.
این سازمان حقوق بشری در گزارش خود که همزمان با چهارمین سالگرد اعتراضات "زن زندگی آزادی" منتشر شده، قتل، شکنجه، تجاوز و ناپدیدسازی قهری را از جمله مصادیق "جنایت علیه بشریت" در سرکوب اعتراضات سال ۲۰۲۲ دانسته است.
عفو بینالملل همچنین اعلام کرد، سرکوب اعتراضات اوایل سال جاری میلادی نیز ویژگیهایی مشابه سرکوب، سال ۲۰۲۲ داشته است، اما در ابعادی گستردهتر و با خشونت و تلفات بیشتری انجام شده است.
اگنس کالامارد، دبیرکل عفو بینالملل در مصاحبه با صدای آلمان میگوید: عفو بینالملل بارها از مقامهای ایران خواسته اجرای اعدامها را متوقف کنند و همزمان از دولتهای خارجی خواسته است برای جلوگیری از ادامه این روند فشار بیشتری وارد کنند. با این حال، به گفته او، عفو بینالملل ابزار اجرایی برای توقف مستقیم اعدامها ندارد و نقش آن مستندسازی، هشدار دادن، فشار حقوقی و فعال کردن مسیرهای بینالمللی است.
گزارش عفو بینالملل تلاش میکند این پرسش را از سطح اخلاقی به سطح حقوقی منتقل کند. پیام اصلی گزارش این است که سرکوب جنبش «زن، زندگی، آزادی» فقط مجموعهای از نقض حقوق بشر نبود؛ به گفته این سازمان، جنایتهایی رخ داد که باید در چارچوب عدالت کیفری بینالمللی بررسی شود.
رها بحرینی، حقوقدان و پژوهشگر حوزه ایران در عفو بینالملل میگوید گزارش تازه عفو بینالملل به شکلی تنظیم شده که قابلیت استفاده حقوقی داشته باشد. هدف این است که اگر هر یک از مقامهای نامبردهشده وارد کشوری با امکان پیگرد بر پایه صلاحیت جهانی شدند، مقامهای قضایی بتوانند سریعتر اقدام کنند.
...................................
جانباختن دستکم ۶۰ کارگر در ریزش معدن طلا در سودان
خبرگزاری رویترز روز چهارشنبه ۲۵ شهریور به نقل از سه منبع محلی گزارش داد که بر اثر ریزش یک معدن طلا در روز یکشنبه ۱۳ سپتامبر در منطقهای دورافتاده در شمال شهر کلیدی النهود در ایالت کردفان غربی سودان، دستکم ۶۰ نفر جان باختند.
سودان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان طلا در آفریقاست، اما بخش عمده طلای این کشور با روشهای خطرناک و سنتی استخراج و سپس به خارج از کشور قاچاق میشود.
منابع محلی گفتند، شمار بالای قربانیان در این منطقه دورافتاده، ناشی از نبود تدابیر ایمنی و تجهیزات امداد و نجات در چاههای موقت معدن بوده است.
کردفان غربی تحت کنترل نیروهای شبهنظامی شورشی "پشتیبانی سریع" است و استخراج طلا یکی از منابع اصلی درآمد این نیروها به شمار میرود. این گروه شبهنظامی در جنگ داخلی سودان با ارتش این کشور میجنگد.
..................................................
نشست محرمانه امریکا، اسرائیل و چند کشور عربی درباره ایران؛ بررسی راههایی کمک اسرائیل به عربستان
به گزارش اکسیوس فرماندهان ارشد نظامی ایالات متحده، اسرائیل و چندین کشور عربی هفته گذشته در آلمان دیداری محرمانه برگزار کردند تا درباره جنگ با ایران و تنشهای گستردهتر منطقه گفتوگو کنند. این خبر را دو مقام اسرائیلی به آکسیوس گفتهاند.
این نشست خصوصی به ابتکار دریاسالار "برد کوپر" فرمانده سنتکام (فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا) برگزار شد و هیچیک از کشورهای شرکتکننده به طور رسمی آن را اعلام نکردند.
اکسیوس نوشته این نشست فرصتی کمسابقه برای دیدار و تبادل نظر میان فرماندهان نظامی اسرائیل و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس فراهم کرد که برخی از آنها روابط دیپلماتیک رسمی با اسرائیل ندارند.
علاوه بر برد کوپر، رؤسای ستاد ارتش کشورهای اسرائیل، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین، کویت، قطر، اردن و مصر نیز در این جلسه شرکت داشتند.
در این جلسه کوپر به حاضران اطمینان داد که ارتش آمریکا با وجود حملات ایران به پایگاههای آمریکایی، نیروهای خود را از منطقه خارج نخواهد کرد. او همچنین برنامه آمریکا برای گسترش تردد کشتیها در تنگه هرمز را تشریح کرد.
به گفته یک مقام اسرائیلی، ژنرال ایال زمیر رئیس ستاد ارتش اسرائیل، حاضران را در جریان عملیات ارتش اسرائیل در جبهههای مختلف قرار داد.
سنتکام به اکسیوس تأیید کرد که این نشست در آلمان برگزار شده و فرماندهان نظامی درباره راههای تقویت همکاریهای امنیتی در خاورمیانه گفتوگو کردهاند.
همکاری میان اسرائیل و برخی کشورهای منطقه از زمان امضای توافقنامه های ابراهیم میان اسرائیل، امارات و بحرین در سپتامبر ۲۰۲۰ بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
اندکی پس از امضای این توافقنامه، اسرائیل از حوزه مسئولیت فرماندهی اروپایی آمریکا (EUCOM) به حوزه سنتکام منتقل شد. این تغییر امکان همکاری نظامی اسرائیل با کشورهای عربی تحت پوشش سنتکام را فراهم کرد، بهویژه در زمینه دفاع هوایی و موشکی.
در جریان جنگ علیه ایران، اسرائیل با امارات و آمریکا در عملیاتهای دفاعی و تهاجمی همکاری داشته است.
این نشست در شرایطی برگزار شد که حوثیهای یمن حملات خود علیه عربستان سعودی را تشدید کردهاند، در میدان نبرد پیشروی داشتهاند و عملاً کنترل تنگه بابالمندب در دریای سرخ را در دست گرفتهاند.
یک منبع آگاه گفته است که اسرائیل و عربستان سعودی با میانجیگری و هماهنگی سنتکام در حال بررسی راههایی هستند که اسرائیل بتواند از عملیات نظامی عربستان علیه حوثیها حمایت کرده و خدمات اطلاعاتی، شناسایی و پایش (ISR) مشابه آنچه به امارات ارائه کرده، در اختیار ریاض نیز قرار دهد.
روزنامه اسرائیل هیوم گزارش داد هدف این تماسها، اشتراکگذاری اطلاعات اسرائیل با عربستان سعودی است؛ اطلاعاتی که میتواند به ریاض برای دفاع در برابر حملات حوثیها کمک کند. بر اساس این گزارش، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، از طریق سنتکام خواستار دریافت کمک اسرائیل شده است.
در همین حال، شبکه الجزیره به نقل از سفیر اسرائیل در امارات خبر داده است که "به زودی کشور دیگری به توافق ابراهیم ملحق خواهد شد، شاید این کشور، کویت باشد".
......................................
