اعتصاب تاریخی کارگران بنادر سنگآهن BHP در استرالیا
اعتصاب تاریخی کارگران بنادر سنگآهن BHP در استرالیا
بزرگترین اقدام اعتراضی کارگران صنعت سنگآهن استرالیا در بیش از سه دهه
روز پنجشنبه 16 ژوئیه ، صدها کارگر بنادر صادرات سنگآهن شرکت BHP در منطقه پورت هدلند (Port Hedland) در ایالت استرالیای غربی، در یک اعتصاب هشتساعته شرکت کردند؛ اقدامی که رسانههای بینالمللی آن را بزرگترین حرکت اعتراضی در این بخش طی بیش از سی سال گذشته توصیف کردهاند.
اعتصاب پس از حدود شش ماه مذاکرات بینتیجه میان مدیریت شرکت و نمایندگان کارگران بر سر قرارداد کار چهار ساله با هماهنگی ائتلافی از چند اتحادیه فعال در بنادر BHP سازماندهی شد.
مهمترین مطالبات کارگران عبارتند از:
- افزایش واقعی دستمزدها متناسب با سودآوری شرکت؛
- بهبود شرایط و امنیت شغلی؛
- یکسانسازی شرایط قراردادهای کاری؛
- بهبود مزایا و شرایط کار در یکی از سختترین مناطق معدنی استرالیا.
شرکت BHP اعلام کرد که با وجود آغاز اعتصاب، برای حفظ روند صادرات برنامههای جایگزین در نظر گرفته و همچنان امیدوار است مذاکرات با نمایندگان کارگران به توافق منجر شود. این شرکت اعتصاب را نتیجه به بنبست رسیدن مذاکرات مزدی دانسته است.
شرکت BHP با بیش از 90 هزار نیروی کار در کشورهای مختلف، یکی از بزرگترین شرکتهای معدنی جهان و از بازیگران اصلی بازار جهانی سنگآهن، مس و زغالسنگ است.
اهمیت اعتصاب
پورت هدلند مهمترین بندر صادرات سنگآهن استرالیاست و روزانه دهها میلیون دلار سنگآهن از این بندر به بازارهای جهانی صادر میشود.
براساس گزارش های منتشره، عملیات صادرات روزانه BHP از این بندر حدود 80 میلیون دلار آمریکا ارزش دارد و هرگونه اختلال در فعالیت آن میتواند بر صادرات سنگآهن استرالیا و بازار جهانی تأثیر بگذارد.
چرا این اعتصاب اهمیت بینالمللی دارد؟
استرالیا بزرگترین صادرکننده سنگآهن جهان است و شرکت BHP یکی از بزرگترین شرکتهای معدنی جهان به شمار میرود. از این رو، هرگونه اعتراض کارگری در مراکز اصلی تولید و صادرات سنگآهن، تنها یک مسئله محلی نیست، بلکه بر زنجیره تأمین جهانی، قیمت مواد اولیه صنایع فولاد و سود شرکتهای معدنی نیز اثر میگذارد.
درسهایی از اعتصاب کارگران BHP برای جنبش کارگری
اعتصاب کارگران بنادر صادرات سنگآهن شرکت BHP بار دیگر نشان داد که حتی در یکی از ثروتمندترین کشورهای سرمایهداری جهان نیز، افزایش سود شرکتها الزاماً به بهبود شرایط زندگی و کار کارگران منجر نمیشود. هنگامی که مذاکرات جمعی به نتیجه نرسید، کارگران با اتکا به سازمانیابی و همبستگی، اعتصاب را بهعنوان ابزار قانونی و مؤثر دفاع از حقوق خود برگزیدند.
این تجربه چند نکته مهم را یادآوری میکند:
نخست؛ قدرت واقعی کارگران در اتحاد و سازمانیابی نهفته است. اعتصاب BHP نتیجه تصمیم فردی چند کارگر نبود، بلکه حاصل ماهها فعالیت هماهنگ اتحادیهها، برگزاری مجامع کارگری و مشارکت گسترده کارگران بود.
دوم؛ انتخاب زمان و محل مناسب اعتصاب اهمیت تعیینکننده دارد. توقف کار در یکی از مهمترین بنادر صادرات سنگآهن جهان، فشار اقتصادی قابل توجهی بر بزرگترین شرکت معدنی استرالیا وارد کرد و موقعیت کارگران را در مذاکرات تقویت نمود.
سوم؛ حتی در کشورهایی که اتحادیههای کارگری از حقوق قانونی برخوردارند، کارفرمایان بدون فشار سازمانیافته حاضر به پذیرش خواستههای کارگران نمیشوند. تجربه BHP نشان داد که مذاکره و اعتصاب، مکمل یکدیگرند؛ مذاکره بدون پشتوانه قدرت جمعی، اغلب به نتیجه مطلوب نمیرسد.
چهارم؛ این اعتصاب بار دیگر ثابت کرد که نیروی کار، مهمترین عامل تولید است. میلیاردها دلار سرمایه، تجهیزات پیشرفته و زیرساختهای عظیم بدون حضور و همکاری کارگران قادر به ادامه فعالیت نیستند.
اعتصاب کارگران BHP بار دیگر یادآور این واقعیت است که گردش چرخهای اقتصاد جهانی، از معادن و بنادر تا کارخانهها و شبکههای حملونقل، در نهایت بر دوش نیروی کار است. تجربه این اعتصاب نشان میدهد که حتی در بزرگترین شرکتهای فراملی نیز، سازمانیابی، همبستگی و اقدام جمعی همچنان مؤثرترین ابزار کارگران برای دفاع از دستمزد، امنیت شغلی و کرامت انسانی است؛ واقعیتی که جنبش کارگری جهان بارها آن را در عمل به اثبات رسانده است.
