روز جهانی کارگر: به خواست کنفدراسیون اتحادیههای کارگری اروپا؛ نه گفتن به هزینههای جنگ ترامپ
شنبه 12 اردیبهشت
..........................
راهپیمایی روز کارگر؛ از شعارِ اول شغل بعد سود شما در اروپا، تا در درگیری با پلیس در فیلیپین وبازداشت در ترکیه
همزمان با روز جهانی کارگر و مطابق معمول هر ساله گروههایی از مردم و کنشگران صنفی و کارگری در کشورهای مختلف جهان به خیابان آمدند و تجمع و راهپیمایی بر پا کردند؛ رویدادی که در بعضی کشورها تا نیمروز جمعه درگیری با پلیس، بازداشت و حواشی دیگر را به همراه داشت.
از بامداد روز جمعه یکم مه (۱۱ اردیبهشت) راهپمایی روز کارگر در کشورهای اروپایی، آسیایی از جمله آلمان، فرانسه، ترکیه، تایوان، کره جنوبی، اندونزی و پاکستان برگزار شد.
شماری از شهروندان و کنشگران کارگری و اجتماعی و نیز هواداران گروههای چپگرا در عراق نیز به خیابان آمدند و شعار سر دادند.
در اندونزی کارگران خواستار حذف قوانین برونسپاری، افزایش حداقل دستمزد و حمایت از کارگران خانگی و کارگران مهاجر در خارج از کشور شدند.
در جریان راهپیمایی روز جهانی کارگر در مانیل، پایتخت فیلیپین، راهپیمایان در نزدیکی سفارت آمریکا با پلیس درگیر شدند؛ اعتراضاتی که تحت تأثیر مستقیم پیامدهای اقتصادی جنگ ایران شکل گرفت. معترضان با اشاره به افزایش هزینههای انرژی و کاهش قدرت خرید، خواستار افزایش دستمزدها، کاهش مالیاتها و مهار قیمت نفت شدند.
همزمان، نقش آمریکا در جنگ ایران هدف انتقاد شدید قرار گرفت و گروه کیلوسانگ مایو اونو با دادن شعار علیه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و فردیناند مارکوس، رئیس جمهور فیلیپین همزمان به جنگ در خاورمیانه و فشارهای اقتصادی بر کارگران اعتراض کردند.
افزایش قیمت سوخت به دلیل جنگ در خاورمیانه پیش از این نیز در فیلیپین اعتراضاتی را برانگیخته بود.
در اندونزی، پاکستان و شماری از کشورهای دیگر نیز اتحادیههای کارگری از تشدید فشارهای اقتصادی هشدار دادهاند.
پلیس ترکیه روز جمعه همزمان با روز جهانی کارگر در استانبول حدود ۱۵ معترض را که در تلاش بودند برخلاف ممنوعیت دولتی خود را به میدان تقسیم برسانند، بازداشت کرد.
دولت ترکیه مدتهاست به دلایل امنیتی برگزاری تجمعات اول مه در میدان تقسیم را ممنوع اعلام کرده است، اما برخی احزاب سیاسی و اتحادیههای کارگری به سوی این میدان، که برای جنبشهای کارگری ارزش نمادین دارد، راه پیمایی کردند پلیس ترکیه با استفاده از گلز اشک آور و ماشین های آبپاشبه سرکوب تظاهر کنندگان پرداخت.
در شهرهای مختلف اروپا کارگران به مناسبت روز جهانی کارگر راه پیمایی کردند. کارگران آلمان ضمن مطالبه افزایش دستمزد خطاب به سرمایه داران شعار میدادند : اول شغل ما بعد سود شما.
در فرانسه، اتحادیهها با شعار "نان، صلح و آزادی" در پاریس و شهرهای دیگر تظاهرات کردند. این اتحادیهها، نگرانیهای روزمره کارگران را به درگیریهای جاری در اوکراین و خاورمیانه ارتباط دادهاند.
.....................................
روز جهانی کارگر: به خواست کنفدراسیون اتحادیههای کارگری اروپا؛ نه گفتن به هزینههای جنگ ترامپ
روز جهانی کارگر درحالی برگزار شد که به گفته فعالان اتحادیههای کارگری، قدرت خرید کارگران از جنگ جاری خاورمیانه متاثر شده و هزینههای زندگی آنان نیز افزایش یافته است. کنفدراسیون اتحادیههای کارگری اروپا میگویند که کارگران حاضر به پرداخت هزینههای جنگ دونالد ترامپ در خاورمیانه نیستند. در آمریکا نیز فعالان مخالف سیاستهای دونالد ترامپ درحال برنامهریزی راهپیمایی و تحریم هستند.
کارگران در سراسر جهان، درحالی در راهپیمایی روز جهانی کارگر شرکت کردند که برقراری صلح، افزایش دستمزدها و بهبود شرایط کاری از خواستهای اصلی آنان بود.
پیش از آغاز تظاهرات اول مه، کنفدراسیون اتحادیههای کارگری اروپا که نماینده ۹۳ سازمان اتحادیه کارگری در ۴۱ کشور اروپایی است، اعلام کرده بود که کارگران از پرداخت هزینه جنگ دونالد ترامپ در خاورمیانه خودداری میکنند. راهپیماییهای روز اول مه نشان میدهد که کارگران دست روی دست نخواهند گذاشت و شاهد نابودی شغل و استانداردهای زندگی خود نخواهند بود.
در همین حال، خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز گزارش داده که در آمریکا نیز، فعالان مخالف سیاستهای رئیسجمهور دونالد ترامپ، درحال برنامهریزی راهپیمایی و تحریم هستند.
در فرانسه، اتحادیهها با شعار "نان، صلح و آزادی" در پاریس و شهرهای دیگر فرانسه تظاهرات کردند. این اتحادیهها، نگرانیهای روزمره کارگران را به درگیریهای جاری در اوکراین و خاورمیانه ارتباط دادهاند.
در همین حال، امسال در فرانسه، بحث داغی پیرامون تعطیلی اجباری اول مه راه افتاده است. هرچند تعطیلات اول مه، محافظتشدهترین تعطیلات عمومی در این کشور است، اما گفتمانی پیرامون اینکه آیا باید به کارگران اجازه کار در این روز داده شود نیز آغاز شده است.
پیشنهاد پسین پارلمان برای گسترش کار در این روز با اعتراضهای شدید اتحادیهها و سیاستمداران چپگرا روبهرو شده است. اتحادیههای کارگری در بیانیهای مشترک اعلام کردند که "به روز اول ماه مه دست نزنید."
دولت نیز در رویارویی با این جنجال، لایحهای را ارائه کرده که در آن، به افرادی که در نانواییها و گلفروشیها کار میکنند، اجازه کار داده شده است. در فرانسه مرسوم است که در روز اول ماه مه به عنوان نمادی از شانس خوب، گل سوسن هدیه میدهند.
در آمریکا هرچند روز کارگر، تعطیل فدرال نیست، اما فعالان و اتحادیههای کارگری در سراسر این کشور، اعتراضات خیابانی و تحریمهایی را سازماندهی کردهاند.
ائتلاف گروههای فعال و اتحادیههای کارگری موسوم به "روز کارگر قوی"، از مردم خواسته است تا با عنوان کارگران بر میلیاردرها برتری دارند اعتراض کنند.
سازماندهندگان همچنان با ابراز مخالفت شدید با سیاستهای ترامپ، هزاران برنامه را در روز جهانی کارگر در سراسر کشور، فهرست کردهاند و به دنبال خاموشی اقتصادی از راه "نه مدرسه، نه کار، نه خرید" هستند.
این خواستهها شامل وضع مالیات بر ثروتمندان و پایان دادن به سرکوب مهاجرت توسط دولت ترامپ است.
.........................................
سقوط صادرات روزانه نفت ایران به نیم میلیون بشکه
دادههای شرکتهای ردیابی نفتکشها از سقوط سهمگین صادرات نفت ایران در ماه گذشته میلادی خبر میدهند.
آمارهای کپلر نشان میدهد متوسط صادرات روزانه نفت ایران در ماه آوریل تنها نیم میلیون بشکه بوده که معادل یک سوم ماه مارس و یک چهارم ماه فوریه است.
دادههای شرکت ورتکسا نیز نشان میدهد بعد از اعمال محاصره دریایی آمریکا علیه جمهوری اسلامی در ۱۳ آوریل، صادرات نفت ایران عملاً به طور کامل مختل شده و در نیمه دوم ماه گذشته کلاً چهار میلیون بشکه نفت ایران توانسته از دریای عمان بگذرد که آن هم معلوم نیست توسط آمریکا رهگیری شده باشد یا نه.
سنتکام اخیراً اعلام کرد ۴۱ نفتکش حامل ۶۹ میلیون بشکه نفت ایران در محاصره دریایی گرفتار شده است.
توقف تقریباً کامل ترانزیت نفت ایران به بازارهای خارجی در حالی است که مسعود پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی اخیراً مدعی شده بود که محاصره دریایی جمهوری اسلامی توسط ایالات متحده امریکا شکست خواهد خورد.
طبق آمارهای کپلر، ایران حدود ۸۶ میلیون بشکه ظرفیت ذخیرهسازی نفت در تأسیسات خشکی را دارد که هماکنون ۵۰ میلیون بشکه آن پر شده است. دادههای تانکر ترکرز نیز نشان میدهد فعلاً چند نفتکش خالی در پایانه نفتی خارگ در حال بارگیری هستند.
در صورت ادامه محاصره دریایی، ایران مجبور است تا نیمه ماه آینده میلادی تولید روزانه نفت خود را بیش از ۱.۱ میلیون بشکه کاهش دهد و عملاً تنها به میزان مصرف داخلی، یعنی روزانه کمتر از ۱.۹ میلیون بشکه، تولید نفت خام انجام دهد.
جمهوری اسلامی نیز به نوبه خود صادرات کشورهای عرب حوزه خلیج فارس را مختل کرده و تنگه هرمز را بسته نگه داشته است.
آمارهای کپلر نشان میدهد کل ترانزیت روزانه نفت ایران و کشورهای عرب منطقه از خلیج فارس در ماه گذشته میلادی حدود یک میلیون بشکه بوده، در حالی که این رقم قبل از انسداد تنگه هرمز ۲۰ میلیون بشکه بود.
عربستان و امارات خطوط لوله جایگزین تنگه هرمز دارند و صادراتشان را تا حدودی احیا کردهاند، اما قطر، کویت و بحرین مسیرهای جایگزین ندارند و عراق نیز به صورت بسیار محدود از طریق ترکیه و سوریه بارگیری نفت انجام میدهد.
قیمت نفت شاخص برنت در روز جمعه، اول مه، حدود ۱۱۱ دلار است که ۶۰ درصد بیشتر از سطح قبل از انسداد تنگه هرمز است.
................................
روز معلمِ بدون شادی؛ نظام آموزشی جمهوری اسلامی، میدان بحران، سرکوب و نابرابری
12 اردیبهشت در ایران به روز معلم شناخته می شود. این مناسبت فرضتی است برای تأکید بر اهمیت آموزش و نقش معلمان در تربیت نسل ها و ارزش گذاری علم و دانش در جامعه.
روز معلم در ایران، امسال نه نشانی از شادی دارد و نه مجالی برای بزرگداشت. در حالی که این روز باید یادآور شأن آگاهی و آموزش باشد، جمهوری اسلامی با تداوم سیاستهای نادرست، کام معلمان و جامعه را بیش از پیش تلخ کرده است.
آموزش که باید بنیان آینده باشد، امروز به میدان بحران، سرکوب و نابرابری بدل شده است.
نظام آموزشی کشور در دهههای اخیر، از مسیر پرورش شهروندان آگاه و آزاداندیش فاصله گرفته و به ابزاری برای بازتولید ایدئولوژی رسمی بدل شده است.
حضور ساختاری روحانیون در مدارس، محتوای درسی جهتدار و پیوند آموزش با نهادهای امنیتی، نشان میدهد که هدف، تربیت انسان مستقل نیست، بلکه ساختن نسلی فرمانبردار و همسو با قدرت است. در چنین ساختاری، آموزش نه رهاییبخش، بلکه محدودکننده است.
سرکوب آزادی بیان و گسترش فضای امنیتی، آموزش را مستقیما هدف قرار داده است.
در جریان خیزش زن، زندگی، آزادی، و اعتراضات پس از آن، دهها نوجوان و دانشآموز جان خود را از دست دادند.
تنها در خیزش ملی اخیر، شمار دانشآموزان کشته شده به دستکم ۲۳۰ نفر رسیده است.
این خشونت در بستری از افزایش بازداشتها، صدور احکام سنگین و گسترش اعدامها شکل گرفته است. فضایی که جامعه را در چرخهای از ترس و سرکوب فرو برده و مدرسه را نیز از آن بینصیب نگذاشته است.
در واکنش به این وضعیت، کارزارهایی مانند "نیمکتهای خالی"و "کلاسهای بیمعلم" شکل گرفتهاند. این کارزارها میکوشند صدای خاموششده آموزش را ثبت کنند و به گوش جهان برسانند.
دبیرخانه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران این مستندات را به نهادهای بینالمللی ارائه و حمایت "آموزش بینالملل" و صدها اتحادیه جهانی را جلب کرده است.
در سطحی گستردهتر، کودکان و دانشآموزان همواره نخستین قربانیان خشونت هستند؛ چه در ساختارهای داخلی و چه در جنگها.
سرکوب خیابانی و کشته شدن در درگیریهای نظامی، از جمله در جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران و رخدادهایی مانند فاجعه مدرسه میناب، همگی نشان میدهند آموزش و «کودکی»، بیشترین آسیب را در چرخه خشونت متحمل میشوند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران برای گرامیداشت یاد و خاطره قربانیان دانشآموز در جنگ، کمپین "کولهپشتیهای رهاشده" را راهاندازی کرد
وقتی خیابان ناامن است، کلاس درس هم امن نخواهد بود. در کنار این سرکوب، سیاستهای اقتصادی نیز آموزش را به مرز فروپاشی کشاندهاند.
کاهش بودجه آموزش در برابر هزینههای غیرضروری، به فرسودگی مدارس، کمبود امکانات و افت شدید کیفیت انجامیده است.
بیش از چهار میلیون کودک از تحصیل بازماندهاند که بیشتر آنها در نقاط محروم هستند و نرخ ترک تحصیل در مناطقی مانند سیستان و بلوچستان، تا هفت برابر میانگین جهانی است.
فقر تا جایی گسترش یافته که بسیاری از خانوادهها توان تهیه ابتداییترین نوشتافزار را ندارند.
در این میان، معلمان بهعنوان ستونهای اصلی آموزش، خود در شرایطی دشوار به سر میبرند.
میانگین حقوق معلم در ماه حدود ۱۵۰ دلار و خط فقر ۳۰۰ دلار است. یعنی همه معلمان زیر خط فقر زندگی میکنند و بسیاری از آنها ناچار به داشتن شغل دوم هستند.
این وضعیت هم کرامت حرفهای آنان را زیر سوال برده و هم کیفیت آموزش را بهشدت کاهش داده است.
در همین حال، هرگونه تلاش برای تشکلیابی مستقل با سرکوب روبهرو میشود. پس از خیزش مهسا (ژینا) امینی، دستکم ۴۰۰ معلم با احکام زندان، تبعید یا اخراج مواجه شدند.
از سوی دیگر، ضعف زیرساختهای دیجیتال و قطع مکرر اینترنت، بهویژه در استانهایی چون سیستان و بلوچستان، خراسان شمالی و هرمزگان، آموزش مجازی را به تجربهای ناکارآمد بدل کرده است. سامانه "شاد" نیز نتوانسته این شکاف را پر کند.
این وضعیت در کنار آسیب به مشاغل کارگری و دیجیتال، کل پیکره آموزش را تضعیف کرده است.
در دل این شرایط، نسلی در حال شکلگیری است که روایت رسمی را به چالش میکشد: نسل "زد" پرسشگر، جسور و آگاه. نسلی که دیگر نمیخواهد مطیع باشد، بلکه در پی معنا، عدالت و آزادی است.
روز معلم در چنین بستری، باید به فراخوانی برای همبستگی بدل شود؛ همبستگی میان معلمان، دانشآموزان، خانوادهها و همه نیروهای اجتماعی، و نیز همبستگی در سطح جهانی برای دفاع از حق آموزش و کرامت انسانی.
آموزش آزاد پیششرط جامعهای آزاد است. و آینده، از کلاسهای رها از ترس آغاز میشود.
گذار از وضعیت کنونی، تنها با بازپسگیری آموزش بهعنوان حقی همگانی و فضایی برای اندیشیدن آزاد ممکن است.
.........................................
بسته ماندن تنگه هرمز هفتهای ۱۰ میلیارد وعده غذا در جهان را تهدید میکند
رئیس یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کود شیمیایی در جهان هشدار داده است که جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، میتواند برای جهان هفتهای ۱۰ میلیارد وعده غذا هزینه داشته باشد و کشورهای فقیر بیشترین آسیب را خواهند دید.
اسوین تور هولستر، مدیر عامل شرکت یارا، به بیبیسی گفت که جنگ و خصومتها در منطقه خلیج فارس مانع تردد آزاد کشتیها از تنگه هرمز شده و تولید غذا در جهان را به خطر انداخته است.
او هشدار داد که استفاده کمتر از کود شیمیایی باعث کاهش برداشت کشاورزان میشود و میتواند باعث جنگ قیمتگذاری برای غذا شود.
آقای هولستر کشورهای اروپایی را ترغیب کرد که تاثیر قیمتگذاری ناشی از جنگ را برای آسیبپذیرترین افراد در کشورهای دیگر مورد ملاحظه قرار دهند.
گرچه بعید است که بریتانیا با کمبود غذا مواجه شود اما انتظار میرود که تاثیر افزایش هزینه تحمیل شده به تولیدکنندگان محصولات غذایی، در چند ماه آینده تدریجا در قبضهای خرید هفتگی مردم نمایان شود.
آقای هولستر گفت که بهدلیل وضعیت جاری، جهان تولید تا نیم میلیون تن کود نیتروژنی را از دست داده است.
او افزود: معنای آن برای تولید مواد غذایی چیست؟ به نظر من به دلیل نبود کود شیمیایی تا ۱۰ میلیارد وعده غذایی از تولید کاسته خواهد شد.
مدیر عامل شرکت یارا در ادامه گفت که عدم استفاده از کود نیتروژنی بازده تولید برخی محصولات کشاورزی را تا ۵۰ درصد در فصل اول سال کاهش میدهد.
فصول کاشت در نقاط مختلف جهان متفاوت است. هماکنون در بریتانیا اوج زمان کاشت است در حالی که در آسیا کشاورزان تازه آغاز به کار میکنند.
تحلیلگران میگویند که در آسیا تاثیر کمبود کود شیمیایی بر قیمت غذا تا پایان سال میلادی مشهود نخواهد شد؛ یعنی زمانی که فصل برداشت است و محصولات تولیدی کمتر از انتظار خواهد بود.
به گفته پروفسور پال تنگ، متخصص امنیت غذایی در سنگاپور، برخی از کشورها ممکن است برای فصل کشاورزی جاری کود کافی داشته باشند اما اگر این بحران ادامه پیدا کند تاثیر آن را بر محصولاتی مانند برنج در ماههای آینده خواهیم دید.
آقای هولستر گفت که کشاورزان در جهان با مجموعهای از چالشهای دلهرهآور روبرو هستند و قیمتی که در حال حاضر برای محصولاتشان میتوانند تقاضا کنند هنوز آنقدر افزایش نیافته است که هزینههای سنگینتری را که متحمل شدهاند، جبران کند.
هزینههای انرژی آنها افزایش یافته است، دیزل تراکتور گرانتر شده است، نیازهای دیگر کشاورزان مثل کود هم همینطور. اما قیمت محصولات کشاورزی به همان اندازه افزایش نیافته است.
سازمان ملل متحد میگوید که حدود یکسوم کود شیمیایی جهان و مواد اولیه مورد نیاز برای تولید آن، از جمله اوره، پتاس، آمونیاک و انواع فسفات، در حالت عادی از تنگه هرمز عبور میکند.
قیمت کود شیمیایی از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران ۸۰ درصد افزایش یافته است.
به گفته آقای هولستر، ادامه جنگ میتواند باعث یک جنگ قیمتگذاری روی غذا، بین کشورهای ثروتمند و فقیرتر شود.
اگر جنگ قیمتگذاری روی غذا راه بیفتد و اروپا بتواند از پس آن بربیاید، سوالی که باید مدنظر داشت این است که ما این مواد غذایی را از چه کسی داریم میخریم؟
در چنین وضعیتی آسیبپذیرترین افراد در کشورهای در حال توسعه بیشترین هزینه را میپردازند.
فدراسیون غذا و نوشیدنیها در بریتانیا اخیر پیشبینی کرد که تورم مواد غذایی تا آخر سال جاری میلادی به ۱۰ درصد میتواند برسد.
برنامه جهانی غذا وابسته به سازمان ملل، تخمین میزند که ترکیب پیامدهای مختلف جنگ در خاورمیانه میتواند ۴۵ میلیون نفر دیگر را در سال جاری میلادی با گرسنگی حاد مواجه کند.
همچنین انتظار میرود که ناامنی غذایی در آسیا و اقیانوسیه ۲۴ درصد افزایش یابد که بیشترین افزایش در میان مناطق مختلف جهان است.
...........................................
ترامپ؛ علی الزیدی نامزد نخستوزیری عراق را به واشنگتن دعوت کرد
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری ایالات متحده آمریکا از نامزدی علی الزیدی برای تصدی مقام نخستوزیری عراق استقبال کرد و از او دعوت کرد تا به واشنگتن و کاخ سفید بیاید.
ترامپ در حساب کاربری خود بر روی شبکه تروت سوشال، تصریح کرد که واشینگتن خواستار دولتی در عراق است که عاری از تروریسم باشد؛ دولتی که به گفته او بتواند آیندهای روشنتر را برای مردم این کشور رقم بزند.
او نوشت: ما مشتاقانه منتظر یک رابطه جدید قوی، پویا و بسیار سازنده بین عراق و ایالات متحده هستیم. این آغاز یک فصل جدید فوقالعاده بین ملتهای ماست؛ رفاه، ثبات و موفقیتی که قبلاً هرگز دیده نشده است. علی یک بار دیگر تبریک میگویم.
از سوی دیگر، علی الزیدی، نامزد نخستوزیری عراق اعلام کرد که تلفنی با رئیسجمهوری آمریکا صحبت کرده و ترامپ از او دعوت کرده تا پس از تشکیل دولت جدید برای دیدار با رئیس جمهوری آمریکا به کاخ سفید بیاید.
انتخاب نامزد نخستوزیری جدید در عراق، ۱۶۷ روز (حدود پنج ماه و نیم) پس از برگزاری انتخابات پارلمانی در آبان ۱۴۰۴ انجام شد.
همچنین این انتخاب، بعد از شدت گرفتن اختلافات میان گروههای سیاسی معروف به چارچوب هماهنگی شیعیان عراق حاصل شد که تا روز آخر مهلت ۱۵ روزه قانون اساسی، ارائه شده از سوی نزار آمدی، رئیسجمهوری منتخب این کشور، ادامه داشت.
علی الزیدی، در میان اختلاف شدید بین دو جریان رقیب شیعه، یعنی گروه نوری المالکی و مجموعه محمدشیاع سودانی، به عنوان نامزد توافقی انتخاب شد.
او با پیشینه تجارت و بازرگانی وارد عرصه سیاست شده، و در صورت انتخاب، رکورد جوانترین نخستوزیر عراق از سال ۲۰۰۳ را ثبت خواهد کرد.
........................................
نابرابری درآمدی در اوج؛ کاهش دستمزد واقعی کارگران در برابر رشد چشمگیر حقوق مدیران
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری و سازمان بشردوستانه آکسفام در گزارشی به مناسبت اول مه، روز جهانی کارگر، اعلام کردند شکاف دستمزدی میان کارگران و مدیران عامل در جهان بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
بر اساس این گزارش، در فاصله سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵، دستمزد واقعی کارگران در سطح جهانی ۱۲ درصد کاهش یافت، در حالی که دستمزد واقعی مدیران عامل در همین دوره ۵۴ درصد افزایش داشت.
همچنین در سال گذشته میلادی، دستمزد واقعی مدیران عامل شرکتهای بزرگ جهان با رشد ۱۱ درصدی همراه بود، اما دستمزد واقعی کارگران تنها ۰.۵ درصد بیشتر شد.
دستمزد واقعی به میزان قدرت خرید درآمد پس از کسر اثر تورم گفته میشود و نشان میدهد افراد با حقوق خود چه مقدار کالا و خدمات میتوانند تهیه کنند.
این مطالعه ۱۵۰۰ شرکت با بالاترین سطح پرداخت در ۳۳ کشور را در بر میگیرد که اطلاعات مربوط به حقوق مدیران عامل خود در سال ۲۰۲۵ را منتشر کردهاند.
میانگین دریافتی مدیران عامل در سال گذشته، شامل حقوق و پاداشها، به ۸.۴ میلیون دلار رسید که در مقایسه با رقم ۷.۶ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴، از افزایش چشمگیری حکایت دارد.
در مقابل، یک کارگر در مقیاس جهانی باید بهطور متوسط حدود ۴۹۰ سال کار کند تا به چنین سطحی از درآمد برسد.
این گزارش همچنین به شکاف جنسیتی در دستمزدها اشاره دارد. بر اساس دادهها، زنان شاغل در این شرکتها بهطور میانگین ۱۶ درصد کمتر از مردان درآمد دارند.
شکاف فزاینده میان دستمزد مدیران عامل و کارگران بخشی از یک روند بلندمدت است که در آن، مدیران ارشد و سهامداران بهره بیشتری از اقتصاد جهانی میبرند.
بر پایه بررسی کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری و آکسفام، ابرثروتمندان از محل مالکیت شرکتها سودهای کلانی به دست میآورند.
در این میان، حدود هزار میلیاردر در سال ۲۰۲۵ در مجموع ۷۹ میلیارد دلار سود سهام دریافت کردند؛ رقمی که معادل ۲۵۰۰ دلار در هر ثانیه است.
از جمله بالاترین پرداختها در سال گذشته میتوان به برنار آرنو، مالک برند لوکس الویاماچ، با ۳.۸ میلیارد دلار و آمانسیو اورتگا، مالک ایندیتکس (زارا)، با ۳.۷ میلیارد دلار اشاره کرد.
میلیاردرها همچنین از ثروت خود برای افزایش نفوذ سیاسی بهره میبرند. بر اساس یافتههای یک نظرسنجی در سطح جهان، نیمی از مردم معتقدند ثروتمندان اغلب انتخابات را در کشورهای خود میخرند.
برآوردهای آکسفام نشان میدهد احتمال رسیدن میلیاردرها به مناصب سیاسی چهار هزار برابر بیش از شهروندان عادی است.
ثروت میلیاردرها در سال ۲۰۲۶ به رکوردی بیسابقه رسیده است. تنها در مدت ۱۲ ماه، آنها ۴ تریلیون دلار به داراییهای خود افزودهاند؛ رقمی که مجموع ثروتشان را به ۱.۵ تریلیون دلار بیش از دارایی ۴.۱ میلیارد نفر از فقیرترین جمعیت جهان رسانده است.
همچنین تعداد میلیاردرها نسبت به سال گذشته ۴۰۰ نفر افزایش یافته که ۴۵ نفر از آنها ثروت خود را از حوزه هوش مصنوعی بهدست آوردهاند.
...................................
مادران پارک لاله: جمهوری اسلامی ایران با استفاده از جنگ؛ سرکوب و اعدام را تشدید کرده است
صدای مبارزان و کارگران و زحمتکشان در ایران باشیم!
مادران پارک لاله به مناسبت روز جهانی کارگر و روز معلم بیانیه ای را منتشر کرده اند؛ که در اینجا به برخی از گوشه های آن عیناً نقل میشود:
امسال روز جهانی کارگر و روز معلم را در فضایی به شدت هولناک و متفاوت سپری میکنیم. از یکسو در اثر این جنگ خانمانسوز و بمبارانهای وحشیانه ی جنایتکاران بینالمللی، بسیاری از زیرساختها تخریب و بحرانهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در ایران دو چندان شده و به مرز انفجار رسیده است. تعداد زیادی از کارخانهها و کسب و کارهای خصوصی بزرگ و کوچک تعطیل یا نیمهکار و بسیاری از کارگران بیکار یا روزمزد شدهاند. گرانیهای بی حد و حصر و تورم افسار گسیخته نیز اکثریت مردم زحمتکش ایران را زیر خط فقر برده، یا بیخانمان و گرسنهتر از قبل کرده است. از سوی دیگر این رژیم ستمکار در تمام طول حاکمیتاش، هر سال بیشتر از گذشته، خون مردم را در شیشه کرده و شرایط زندگی را غیرقابل تحمل کرده است. حاکمیتی که تنها در پی حفظ قدرت خود و شرکایش در ایران و منطقه است و بیشتر از همه به اقشار ضعیفی صدمه زده که به نام آنها بر این خوان قدرت نشسته است. در تمام این سالها نیز تمام امکانات و منابع متعلق به این کشور و مردم را غارت یا نابود کرده و فقیران فقیرتر و ثروتمندان ثروتمندتر شدهاند. ثروت و قدرت بی حد و حسابی نیز به طرفداران خود در شبکههای مختلف قدرت داده تا حاکمیت فاسد و شکنندهاش را حفظ کنند و بههمین دلیل پس از این همه آسیب به سران نظاماش، همچنان توانسته است بر قدرت بماند.
بیشک در این شرایط اسفبار، وضعیت زندانیان و خانوادههای آنها به مراتب دشوارتر شده است. چه برای تامین زندگی خود که بخشی از خانواده در زندان است، چه برای تامین مخارج زندانی یا تامین وثیقههای سنگین که هر روز بیشرمانه بالاتر میرود. تعداد زیادی از کارگران، معلمان، پرستاران، کارمندان و سایر فعالان که اغلب هم از طیف زحمتکش جامعه هستند، از زن و مرد دستگیر شده و زیر فشار شدید هستند یا بسیاری از آنها از کار بیکار شده و امکان تامین زندگی حداقلی خود را ندارند. از تامین مخارج بهداشت و درمان که دیگر نمیتوانیم چیزی بگوییم و نمیدانیم اقشار فرودست جامعه در این شرایط هولناک چگونه میتوانند شکم کودکان نازنین خود را از امروز به فردا سیر کنند و زنده بمانند. اینترنت نیز طبقاتی شده و مردم ایران از سادهترین حق، چه برای گذران کسب و کار خود و تامین مخارج زندگی، چه برای ارتباط با عزیزانشان و فعالیت در فضای مجازی، به شکلی بسیار ناعادلانه محروم شده و عملا زندانی این نظام سراپا جنایتکار شدهاند که به طرق مختلف ضعیفترین یا آگاهترین اقشار جامعه را می کُشند.
ما مادران پارک لاله ایران بهعنوان صدایی از جنبش دادخواهی مردم ایران، روز جهانی کارگر و روز معلم را گرامی میداریم و از مبارزات شجاعانه کارگران، معلمان، کشاورزان، پرستاران، بازنشستگان و تمام زحمتکشان و دادخواهان و زنان مبارز و مردم آگاه ایران که خواهان پایان یافتن جنگ، سرکوب و تبعیض و نابرابری هستند، حمایت میکنیم. ما خواهان پایان قطعی جنگ و برقراری صلحی پایدار هستیم. ما معتقدیم رهایی از این رژیم ستمکار تنها در صورتی میتواند به آزادی، برابری، دموکراسی و عدالت اجتماعی دست یابد که به دست زنان و جوانان آزاده و آگاه و تشکلهای مستقل و مترقی و عاملیت مردم انجام شود، نه با بمباران و حملهی نظامی و آویزان شدن به قدرتها. بیتردید حمایت از جنبش مترقی «زن، زندگی، آزادی» و تلاش برای قدرتمند شدن و تداوم بخشیدن به آن، میتواند این شرایط انقلابی را در ایران دوباره مهیا کند.
از تمام دادخواهان میخواهیم که برای دستیابی به مطالبات زیر با ما همراه شوند:
۱) آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، ۲) لغو مجازات شلاق و اعدام از جمله؛ اعدام، ترور، کشتار خیابانی، شلاق، شکنجه، سنگسار و قصاص، ۳) محاکمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایتهای صورت گرفته توسط مسئولان جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تا به امروز در دادگاههایی علنی، عادلانه و مردمی (مجازاتی به جز اعدام)، ۴) برخورداری از آزادی بیان، اندیشه، قلم بدون قید و شرط، ۵) برخورداری از آزادی پوشش و حق کنترل بر بدن بدون قید و شرط، ۶) برخورداری از حق اعتراض، اعتصاب، تجمع، تشکل، سازمان و احزاب مستقل، ۷) برخورداری از برابری حقوق شهروندی و رفع هرگونه تبعیض و ۸) جدایی دین از حکومت. ما اعتقاد عمیق داریم که ساختار سراپا فاسد، تمامیتخواه و دیکتاتوری مذهبی – ارتجاعی و غیر دموکراتیک جمهوری اسلامی ایران باید در هم شکسته شود و طرحی نو در اندازیم.
مادران پارک لاله ایران
یازدهم اردیبهشت ۱۴۰۵
....................................
مطالبه تشکلهای مستقل زنان: آزادی همه زندانیان سیاسی، مدنی و عقیدتی ، توقف ولغو اعدام
اعدام هرگز و برای هیچکس!
ما، ۲۳ تشکل مستقل زنان ایرانی بشدت نگران جان زندانیان سیاسی – عقیدتی و همه دستگیرشدگان اعتراضات دیماه هستیم!
از سرکوب خیزش دیماه ۱۴۰۴ و قتل عام مردم معترض برای حق معیشت و حق زندگی علیه دیکتاتوری رژیم جمهوری اسلامی در خیابان های سراسر کشور، چندی نمی گذشت که حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد. در این میان، مردم ایران از دو سو هدف سرکوب قرار گرفتند؛ از یک سو با مداخله و حملات نظامی خارجی و از سوی دیگر با تشدید سرکوب، بازداشت و اعدام توسط .جمهوراسلامی گفتمان جنگ تحت عنوان "تغییر رژیم" و "آزاد سازی" از سوی نیروهایی مانند رضا پهلوی و حامیان سلطنت عادیسازی شد و به حملات نظامی مشروعیت بخشید؛ گفتمانی که عملاً به تضعیف مبارزات مردمی و تقویت سرکوب داخلی انجامید. نتیجه کوتاه مدت و درازمدت این روند، تضعیف و سرکوب جنبشهای اعتراضی، از جمله جنبش «زن، زندگی، آزادی» بوده است؛ جنبشی که چشماندازی رهاییبخش برای گروههای مختلف اجتماعی تحت ستم در ایران گشود. مردم بار دیگردر تجربه جنگ دریافته اند که بمب و موشک پیامدی به جز کشتار، آوارگی، فقر( بویژه برای زنان)، خفقان و حذف عاملیت بیشترمردم نداشته و ندارد.
هنوز پس از آتش بس دو هفته ای و تمدید های مجدد آن، از توقف و یا ادامه جنگ خبری قطعی نداریم. اما واقعیت این است که با حکومتی خشن تر و امنیتیترروبرو هستیم که درسایه قطع اینترنت و ارتباطات، با اعدام و دستگیری های گسترده در صدد خاموش کردن صدای هرگونه اعتراضی و برقراری جو سکوت است. تهدید و فشار بر زندانیان سیاسی افزایش یافته و جانشان به شدت در خطر است. از زمان آغاز جنگ دست کم ۳۶۴۶ نفر و پس از اعلام آتش بس دستکم ۷۶۷ نفردستگیر شده اند. از آغاز حمله نظامی به ایران تاکنون ۲۰ زندانی با اتهام های سیاسی و امنیتی نظیر وابستگی به “سازمان مجاهدین خلق ایران”، شرکت در اعتراضات دی ماه و جاسوسی برای اسرائیل و تصویربرداری اعدام شدهاند. لازم به یاد آوری است که روند اعدام ها و اتهام جاسوسی برای اسرائیل با شروع جنگ ۱۲روزه شدت گرفت. رژیم با حفظ شرایط جنگی پس از توقف جنگ نیز “زندگی” را در گروگان خواهد داشت.
هنوز در بسیاری از موارد خانواده ها از شرایط بازداشت ، محل نگهداری و وضعیت حقوقی عزیزان خویش اطلاعی ندارند. طبق گزارش سازمان حقوق بشر ایران و سازمان “با هم علیه مجازات اعدام” در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۶۳۹ نفر اعدام شده اند که خود بالاترین رقم ثبتشده از سال ۱۹۸۹ تاکنون پس از قتل عام دستجمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ است. دستکم ۴۸ نفراعدام شدگان سال گذشته، زن بوده اند و بدین ترتیب بار دیگر رژیم ایران بالاترین تعداد اعدام زنان در جهان را در کارنامه جنایت خویش ثبت کرد.
طبق گزارشهای رسیده از زندان اوین، فشار بر زندانیان سیاسی، به ویژه در بند زنان افزایش یافته است ومقامات زندان، زندانیان زن را از هرگونه مشارکت در کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” منع کرده و نسبت به پیامدهای آن هشدار داده اند. هنوز آمار دقیقی از زندانیان محکوم به اعدام دردست نداریم اما می دانیم که دو کودک به اعدام محکوم شده اند.
ما ۲۳ تشکل اقدام مشترک زنان ، با نگرانی اوضاع داخل کشور را دنبال کرده و همبستگی خود را با مبارزات مردم برای آزادی، عدالت اجتماعی و حق زندگی اعلام میکنیم. و براین باوریم که در شرایط بحرانی کنونی هیچ مسئولیتی فوری تر و حیاتی تر از حمایت گسترده برای آزادی و نجات جان هزاران زندانی نیست که بنا به تجربیات تاریخی در خطر کشتاری وسیع قرار دارند. بنابراین مطالبه فوری ما: آزادی همه زندانیان سیاسی، مدنی و عقیدتی ، توقف اعدام ها ولغو مجازات اعدام است.
زن، زندگی، آزادی
29 آوریل۲۰۲۶ – برابر با ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
امضاها: 23 نهاد وتشکل مستقل زنان، از جمله: گروه اتحاد زنان چپ، سازمان رھایی زن، زنان برای آزادی و برابری پایدار و ....
.........................................
تجمع رانندگان اخراجی شرکت پایانه و مخازن بندر ماهشهر؛ خواستار بازگشت به کار
رانندگان روزکار شرکت پایانه و مخازن بندر ماهشهر، در روزهای گذشته، در اعتراض به اخراج خود، با تجمع مقابل فرمانداری، خواستار رسیدگی فوری مسئولان به وضعیت اشتغال خود شدیم.
به گفته این رانندگان، حدود ۲۰ نفر از نیروهای روزکار این شرکت، بدون ارائه دلیل مشخص و بهصورت ناگهانی از کار برکنار شدهاند.
تجمعکنندگان با ابراز نگرانی نسبت به وضعیت معیشتی خود و خانوادههایشان، از فرماندار بندرماهشهر درخواست کردند برای بررسی موضوع و بازگشت به کار آنان ورود جدی داشته باشد.
.........................................
